[1] In Ido wordt de letter j nu eens als in het Fransch dan
weer als in het Engelsch uitgesproken; terwijl in Esperanto ééne
zelfde letter _altijd_ den zelfden klank heeft.
[2] Ido levert de moeilijkheid op den klemtoon nu eens
op de laatste dan eens op de voorlaatste en soms nog op eene
andere lettergreep te leggen. In dit geval en in nog menig ander
vernietige Ido den voornaamsten regel der wederlandsche taal; _geene
uitzonderingen_.
[3] Wanneer de Idisten het Esperanto belachelijk willen
maken, trachten ze zinnen te vormen, waarin overdreven veel van die
uitgangen voorkomen en dan drukken ze op onaangename wijze op die
laatste lettergrepen.
[4] In Esperanto is het lidwoord _la_, dat nooit eenige
verandering toelaat.
[5] Gautherot-Meier, _Esperanto kaj Ido._ blz. 10.
_Prix: Dix centimes._
La Vérité sur l'Esperanto et l'Ido.