_Anno Domini 1199._
[Marge: _Quo jure Regnum
obtinuit Johannes._]
[Marge: _Arthuro Rex
promisit Regnum._]
Recte quæritur quonam titulo _Johannes_ cum tertius esset filius
_Henrici_ II solium Regni sit ingressus, cum Arthurus Dux Britanniæ
filius esset legitimus atque hæres Gaufridi Plantagenest, secundi filii
ejusdem Henrici patris, sc. Richardi Regis jam defuncti, dictorumque
_Gaufridi_ & Johannis. Declaraverat etiam _Richardus_ Rex cum _Messinæ_
esset _Arthurum_ sibi successurum, ut _Parisius_ refert. Sed id inprimis
intelligendum est, nec Legibus coerceri æstus majestatis, nec authoribus
qui partium studio sæpe ducuntur, semper adhibenda fides. Res pro more
illius seculi est perpendenda qui alias hæredem suscepit in successionem
quamvis impuberem, alias impubere prætermisso, seniorem familiæ, velut
magis strenuum ad gubernandum (quod Hibernici Tanistriam vocant)
cooptavit.
[Marge: _Londin. Johannem
suscipiunt in Regem._]
_Londonienses_ profecto Regi _Richardo_ Hierosolymis juramento se
obstringunt Johannem suscepturos in Regem si Richardus sine prole
decederet, & hoc ipso nomine fidelitatem ei jam tum jurabant.
Mortuo _Richardo_[461], ejus servi, milites & stipendiarii _Johannem_
suscipiunt dona promittentem. Is in transmarinis agens Hubertum
Cantuariensem Archiepiscopum & Guilielmum Marescallum in Angliam
protinus direxit, qui cum Gaufrido filio Petri Justitiario Regni
Magnates Northamptoniæ convocatos ad fidelitatem Johanni jurandum prout
plebeios antea perducunt.
[Note 461: _Mat. Par. pag. 188. l. 50._]
[Marge: _Principes cæteri
adherent Arthuro._]
_Arthuro_ adhaerent Principes Andegaviæ, Cenomanniæ, & Turoniæ dicentes
judicium esse & consuetudinem illarum regionum, ut _Arthurus_ filius
fratris senioris in patrimonio sibi debito & hæreditate, avunculo
succedat, quem viz. Gaufridus Pater ejusdem _Arthuri_ esset habiturus si
Regi Richardo defuncto supervixisset. Sed Johannes in octavis Paschæ ab
Archiepiscopo Rothomagi accinctus est gladio ducatus Normanniæ[462].
[Note 462: _Mat. Par. pag. 189. l. 25._]
[Marge: _Modus eligendi R.
Johannem._]
_Hubertus_ Archiepiscopus Cantuariæ vir eximiæ prudentiæ, & inter
columnas regni eminentissima, tertia via ingreditur veniente scil. in
Angliam Johanne Duce jam Normanniæ & convocatis Londoniis magnatibus
regni in vigilia Ascensionis ad Coronationem ejus; idem Archiepiscopus
sic effatur. Nullum prævia ratione in Regnum successurum nisi ab
universitate Regni unanimiter invocata Spiritus gratia electum &
secundum morum suorum eminentiam præelectum, ad exemplum _Sauli_ primi
Regis inuncti quem proposuit Dominus populo suo, non filium Regis nec de
regali stirpe procreatum; similiter Davidem Semei filium, hunc quia
strenuum & aptum dignitati regiæ, illum quia sanctum & humilem, ut sic
qui in regno supereminet strenuitate, omnibus possit & potestate &
regimine. Verum si quis ex stirpe regia aliis præpolleret, pronius &
promptius ad electionem ejus est consentiendum. Et cum Ducem Johannem
istiusmodi esse perhibuisset eum ratione tam meritorum quam regii
sanguinis, unanimiter (inquit) eligimus universi.
Vides quibus se implicant ambagibus qui recto deviant a tramite; nec
inter omnes quisquam illius meminit quod Johanni maxime interfuit, &
perspicuis verbis recordatus est _Rogerus Hoveden_[463]. Richardum scil.
de vita desperantem, Johanni fratri suo divisisse regnum Angliæ omnes
alias terras suas, fecisseque fieri ei fidelitatem ab illis qui aderant,
& præcepisse ei tradi Castella sua & tres partes thesauri sui.
[Note 463: _Hov. pag. 791._]
Accedit aliud adminiculum, quod sub illo seculo multorum tuebatur
opinione, præferendum esse in successione fratrem defuncti juniorem
potius quam nepotem ejus e seniori jam antea defuncto, ut inferius
videris in argumentatione Romæ habita inter _Innocentium_ Papam III. &
Legatos _Ludovici_ Franci.
[Marge: _R. Joh. coronatur.
An. 1199._]
_Johannes_ coronatus est _Westmonasterii_ ab Archiep. Cantuar. die
dominicæ Ascensionis 6 Cal. Junii triplicis involutus sacramento
sponsionis[464].
[Note 464: _Mat. Par. pag. 190._]
[Marge: _Sacramentum ejus._]
Quod sanctam Ecclesiam & ejus ordinatos diligeret, & eam ab incursione
malignantium indemnem conservaret.
Quod perversis Legibus destructis, bonas substitueret.
Quod rectam justitiam in regno Angliæ exerceret.
Deinde adjuratus est ab eodem Archiepiscopo ex parte Dei & districte
prohibitus.
Ne honorem hunc accipere præsumeret; nisi in mente habeat, opere, quod
juraverat, adimplere. Ad hoc ille respondens, promisit; se per auxilium
Dei bona fide ea quæ juraverat servaturum. Die crastino Homagia &
fidelitates accepit.
[Marge: _Carucagium
conceditur._]
[Marge: _Archiep. Ebor. id
prohibens spoliatur._]
Sub hoc tempore generaliter concedebatur Regi per Angliam Carucagium (i.
e. tallagium de qualibet carucata terræ) quod cum Gaufridus
Archiepiscopus Eboracensis non permitteret Vicecomitem in sua Diocesi
colligere, sed & ipsum excommunicasset, & totam Eboracensem Provinciam
interdicto Ecclesiastico supposuisset; mandato regio spoliatus est bonis
omnibus sui Archiepiscopatus.
[Marge: _A. D. 1201. Edictum
ad servitium militare._]
Die Ascensionis dominicæ, Rex apud Theokesberi generale proposuit
Edictum. Anno Domini 1201.
Ut Comites & Barones & omnes qui militare servitium ei debebant parati
essent ad Portesmuthe cum equis & armis ad transfretandum cum eo ad
partes transmarinas in die Pentecostes jam instante[465].
[Note 465: _Mat. Par. pag. 198._]
[Marge: _Scutagium 2
marcarum._]
Veniente autem die statuto, multi impetrata licentia remanserunt, dantes
Regi de quolibet scuto duas marcas argenti.
[Marge: _Constitutio R. Joh.
de feodis magni Sigilli._]
_Constitutio Regis Johannis de feodis magni Sigilli. A. D. 1199. Reg.
1[466]._
[Note 466: _Lib. Archiepiscopi Cant. MS. fol. 8. Chart.
Reg. Joh. 1._]
_Johannes_ Dei gratia Rex Angliæ, Dominus Hiberniæ, Dux Normanniæ,
Aquitaniæ, & Comes Andegaviæ, Archiepiscopis, Episcopis, Abbatibus,
Comitibus, Baronibus, Justitiariis, Vicecomitibus, Præpositis & omnibus
Ballivis & fidelibus suis salutem.
2. Cum ad regimen regni Angliæ quod nobis jure competit hæreditario
divina misericordia vocaverit, & mediante tam Cleri quam Populi unanimi
consensu & favore satis misericorditer nos in Regem sublimaverit; summo
desideramus desiderio, sicut & debemus, libertati & indempnitati tam
Cleri quam Populi propensius provideri, & pravas & iniquas
consuetudines, quæ vel ex causa cupiditatis, vel minus sano consilio,
vel alio motu mentis illicito pullularunt, ad honorem Dei, & sacrosanctæ
Ecclesiæ & pacem & tranquillitatem Cleri & Populi penitus extirpare.
3. Et cum sigillum bonæ memoriæ Richardi fratris nostri illustris
quondam Regis Angliæ, diebus suis in eum pervenerat statum ut de
quibusdam negotiis ad sigillum pertinentibus, quædam præter cursum
solitum ab antiquis temporibus statuta, potius voluntate quam ratione
mediante in præjudicium regiæ dignitatis & libertatis Regni
recipiebantur, viz.
4. De literis protectionis patentibus pro quibus dabantur decem & octo
solidi & quatuor denarii pro quibus non debebantur dari nisi duo solidi.
5. Et de simplicibus confirmationibus in quibus nihil novi est insertum,
pro quibus dabantur duodecim marcæ & quinque solidi, pro quibus non
debebantur dari nisi decem & octo solidi & quatuor denarii.
6. Nos pro salutæ animæ nostræ & felicis memoriæ Henrici quondam Regis
Angliæ, Patris nostri, & memorati Regis Richardi fratris nostri, &
omnium antecessorum & successorum nostrorum, volumus, concedimus, & ad
instantiam venerabilis Patris nostri Huberti Cant. Archiepiscopi
Cancellarii nostri.
7. Statuimus ne ullis aliquando temporibus a nostro vel alicujus
successorum nostrorum sigillo quicquam ultra id quod ab antiquis
temporibus de Sigillo Regum Angliæ statutum est, recipiendum; & quod de
Sigillo bonæ memoriæ Henrici Patris nostri quondam Regis Angliæ
recipiebatur, pro quibuscunque negotiis recipiatur, scil.
8. De charta novi feofamenti terrarum vel quorumlibet tenementorum, vel
libertatum, capiatur una marca auri, vel decem marcæ argenti, ad opus
Cancellarii, & una marca argenti ad opus Vicecancellarii, & una marca
argenti, ad opus Prothonotarii; quinque solidi pro cera.
9. De simplici confirmatione in qua nihil novi est adjectum, detur una
marca argenti ad opus Cancellarii, unus bisancius ad opus
Vicecancellarii, & unus bisancius ad opus Prothonotarii, & duodecim
denarii pro cera.