O great ind hearlyk prachtwirk,
Fen Sceppers greate macht,
Dy jimmer elke maitiid,
Mei tuwsenhande pracht,
De greate pronk whear oansjocht,
De griene maitiidsdracht.
O fen Natuer great pronkstik!
Dat net fen moarmerstien,
Mei deade pylders, bouwd is:
Mar dat fen libjend grien,
Is opbouwd, ta ien timpel;
Mar dat gjin minsc heth dien.
Forhewendom, mei ’n koepel!—
Wol tuwsenen yn tal,
Fen pylders ind fen suelen,
Draeche op har scouders ’t al,
Whear libjend lofwirk boppe;
De romte siert oeral!
Whear tros ind blom ind bledwirk,
De hiele suelengong,
Onsjeanber lang, de romte
Biklaeid stees, iewich jong;
Ind whear ien hillich donker,
Saeft troch ’e koepel drong.
Whear ’t gehijmsinnich ruwsjen,
Dear boppe, boppe omheech,
Troch hiel de romte fluestert,
Dat steatich gjit syn weech,
As wiernen geestenstimmen,
Dy daelden nei omleech.
Dear heth Natuer har timpel.
Dear gjit Natuer har stim
Mei djippe learing jimmer,
Wolsprekkend ind mei klim,
Ta Bouwheers eare hinne
Ind preket luwd fen him!