Adsilit, audito tristis clamore ruinæ,
Hasdrubal, et cœptantem Arabum raptare peremto
Gemmiferi spolium cultus, auroque rigentes
Exuvias, jaculum a tergo perlibrat ad ossa. 695
Jam conrepta miser geminis velamina palmis
Carpebat propere, et tepidos nudaverat artus.
693. _Hasdrubal_ Arabum, qui peremto Nabi _spolia_ detracturus erat,
occidit.
694. _auro rigentes_, ut apud Virg. Æn. I, 648, ubi vid. Heyne.
695. _jaculum perlibrat_ in _Arabum cœptantem_, etc. nisi potius
_cœptanti Arabo... jaculum perlibrat_ legendum est. Durior est
interpretatio Ernesti, qui _cœptantem Arabum_, accusat. absol.
Græcorum more pro cœptante Arabo dictum existimat.
696. _miser_ Arabus. Hinc v. 698, _aurea fila_; conf. Virg. Æn. XI,
75.
692. _Adsilit_ Col. _Adsistit_ Oxon. Vulgo _Adstitit_.
693. _Arabum_ scripti, R. 1, 2, Parm. Med. Vulgo _Atabum_.
Utrumque nomen in monimentis antt. occurrere ap. Gruter. p. 59,
n. 8, p. 687, n. 11, p. 914, n. 13, monuit Drak.
697. _trepidos_ Putean. Teller. Rom. 1, 2, Mediol. Marsi Venet.
prior al.
Concidit, et sacras vestes atque aurea fila
Reddidit exanimo, spoliatum lapsus in hostem.
At Canthus Rutulum, Canthus possessor arenæ, 700
Qua celebre invicti nomen posuere Philæni,
Ditem ovium Rutulum obtruncat, cui mille sub altis
Lanigeræ balant stabulis: ipse, otia molli
Exercens cura, gelido nunc flumine soles
Frangebat nimios pecori, nunc lætus in herba 705
Tondebat niveæ splendentia vellera lanæ,
Aut, pecus e pastu quum sese ad tecta referret,
Noscentes matrem spectabat ovilibus agnos.
700 seq. _Canthus_ erat _possessor arenæ_, loci vel tractus arenosi
ad Syrtes, _qua_ parte, ubi, huic tractui _celebre nomen posuere_,
h.e. dedere (vid. ad VI, 593).
--_Philæni_ fratres Carthaginienses, qui vitam suam devoverunt
patriæ, vivi obruti, ut reipubl. terminos proferrent. Locus ille ab
aris, quæ iis ibi consecrabantur, dictus οἱ Φιλαίνου, vel Φιλαίνων
βωμοὶ, et situs prope majorem Syrtin, terminus ditionis Pœnorum in
Africa; conf. Sallust. B. I, 79; Plin. V, 4; Strab. III, et XVII,
p. 836; Valer. Max. V, 6, ext. 4, Mela I, 7; Polyb. III, 39; X, 40;
Ptolem. IV, 3; Scylax in Periplo p. 45, ed. Voss. (p. 113, ed.
Gron.); Solin. c. 40.
702. Suavissimus locus, et tam sententiarum quam verborum luminibus
distinctus. Poeta forte exornavit Virgiliana Æn. VII, 538 sq.
703 sqq. _cura molli_, jucunda, ut apud Ovid. Fast. VI, 416; Trist.
V, iii, 9, et al.
[704.] _Frangebat soles_, vim æstus minuebat, ut _æstus frangere
Tago_ apud Martial. I, l, 15, et _calor se frangit_ apud Cic. Or.
I, 62.
708. Ovibus ad pastum abeuntibus, agni in ovilibus concludebantur,
quorum quisque matrem domum redeuntem noscebat; Drakenb. coll.
Martial. III, 58, ibique Gruter. in App.
700. Ita scripti, Rom. 2, et Benes. Vulgo _At Canthus Lybicæ latæ
possessor arenæ_. In priscis edd. ex tribus verss. unus factus,
_At Canthus Rutulum obtruncat, cui mille sub altis_, typographorum
errore, in quem eos repetitio voc. _Rutulum_ induxit; conf. ad
lib. XVI, vers. 568. Marsus tamen in comment. vers. 701 et 702,
exposuit, etsi ab ejus edd. exsulant.
702. _ovium_ Colon Vulgo _Obium_. Deinde _Rutulum obtruncat_, non
_obtruncat Rutulum_, scripti et antt. edd.
705. _herba_ scripti. Vulgo _umbra_, quod forte non spernendum,
_lentus in umbra_, ut apud Virg. Ecl. I, 4, non male conj.
N. Heins. et recepit Lefeb. qui hanc lect. duobus veteribus,
nescio quibus, firmari dicit.
707. _ad septa_, hoc est ovile, ut ap. Virg. Eclog. I, 34, et al.,
malebat N. Heins. et v. 708; _matrem_ pro vulg. _matres_, ut
ambiguitas vitaretur, et _Poscentes_. Illud recepit Drak. hoc ei
acutum videbatur, ut quisque agnorum balatu matrem quasi
vocaverit.
Obcubuit clipei transfixo proditus ære,
Et sero ingemuit stabulis exire paternis. 710
709. _clipei transfixo proditus ære_, destitutus munimine justo,
quia clipeus perforatus erat; Cell. Nempe æs molle fiduciam domini
decepit, tramittendo ictum, cui resistere, quemque retro agere
debuerat; Gron. Obss. III, 20; conf. sup. ad II, 247.
710. _exire_ scripti. Vulgatum _exisse_ retinuit Lef. Deinde
_parentis_ Col.
Acrius hoc Italum pubes incurrit, et urguet:
Ut torrens, ut tempestas, ut flamma corusci
Fulminis, ut Boream pontus fugit, ut cava currunt
Nubila, quum pelago cælum permiscuit Eurus.
711 sq. Luxuriantis ingenii verba, quibus Romanorum impetus
adumbratur; conf. sup. 569 seq.
714. Conf. ad XIII, 587.