Dum pavitant, spumantis equi fera corda fatigans,
Evehitur porta sublimis Taurea cristis
Bellator, cui Sidonius superare lacerto
Ductor et Autololas dabat et Maurusia tela. 145
142. Poeta, confuso temporum rerumque ordine, huc transtulit
narrationem Liv. XXIII, 46 sq. de Taureæ Campani singulari certamine
cum Claudio Asello, fortissimo Romanorum milite.
--_pavitant_, Campani arte obsessi.
143 seq. _sublimis cristis_, heroum more. Cf. Heyne ad Virg.
Æneid. I, 468, et Köppen ad Homer. Iliad. β, 816.
[144.] _superare lacerto dabat_, quum præposuit ceteris; Marsus.
Male! Recte Lefeb. fatebatur, concedebat, Hannibal, Tauream Mauris
præstare lacerti viribus. Withof. emendat: _cui sidonios superare
lacerto Robur, et_, etc., ut more poetarum res inanimata aliquid
dare dicatur.
142. _Tum_ R. 1, Parm. Mediol. _pavitans_ scripti, R. 1, Parm.
Med.
145. _dabat_, non _dedit_, Col.
144. _parere lacerto_ conj. N. Heins. _superante_ ad marg. Silii
sui notaverat Corte laudaveratque Markl. Epist. crit. p. 40. Sed
vid. not.
Is, trepido ac lituum tinnitu stare neganti
Imperitans violenter equo, postquam auribus hostis
Vicinum sese videt, et clamore propinquo,
«Claudius huic, inquit (præstabat Claudius arte
Bellandi, et merita mille inter prælia fama), 150
Huic, inquit, solum, si qua est fiducia dextræ,
Det sese campo, atque ineat certamina mecum.»