408. _Utque_, non _Atque_, Col. _toties_ scripti et priscæ edd.
_quoties_ primus edidit Nicand.
410. _præducere_ pro _producere_ post Lips. de Mil. V, 5, et Scal.
rescripsit N. Heins. coll. Tac. Ann. XIV, 32; Cæs. B. G. VII, 46,
69, et B. Civ. I, 27, al. Conf. Gronov. et Ern. ad Tac. Ann. XI,
20, et Heyne Obss. ad Tibull. IV, i, 83.
411. _adituque_ perperam ed. Dausq. et Cell.
Quaque patet campus planis ingressibus hosti,
Cervorum ambustis imitantur cornua ramis,
Et stilus occulitur, cæcum in vestigia telum.
413. Terræ infigunt stipites ramosos, in formam cornuum cervinorum
truncatos, qui aggeribus committendis muniendisque, vel adscensui
hostium prohibendo inserviebant, quorumque _stili_, h.e. cuspides,
ex terra exstantes, et frondibus vel herbis occultatæ, equorum pedes
lædebant inpediebantque. Dicuntur inde _cervi_ Tibul. IV, i, 84 (ubi
v. Heyne et Broukh.); Varr. L. L. IV, p. 30 et 51 (ubi v. Scalig.);
Cæs. B. G. VII, 72; Liv. XLIV, 11; _cervuli_ Frontin. Strateg. I, v,
2 (ubi v. Tennul.).
414. _cæcum vallum_, ut h.l. _cæcum telum_, Festo et Cæs. B. C. I,
28; _stili cæci_ Hirt. B. Afric. 31; _stimuli_, Cæs. B. G. VII, 73,
et _tribuli_, Veget. III, 24. Conf. Cæs. B. G. V, 18; Cerda, Guell.
et Serv. ad Virg. Ecl. II, 29; Lips. Poliorc. II, 2, et al.
--_cæcum_; v. ad V, 3.
414. _stilus_ Col. Ox. et antt. edd. _silus_ Tell. et Mars. quem
præter alios secutus est Lefeb. cujus hæc nota est: «_Silus_ vox
est celtica et orientalis de _acie_, vel _acumine_. Superest apud
Suecos _syl_, gall. _poinçon_, et _skosyl_ vox composita de
_subula_, _alênc_. Ita apud orientales _sil_, _silon_, de _spina_,
a pungendo; apud Græcos σίλω, σίλλω, _pungo_.» Marsus _silum_
exponit per telum, in terram defixum, aciem sursum versam habens;
et ad Festum provocat, quo teste _silus_ proprie dicitur _nasus
sursum versus et repandus_.
Ecce, super clades et non medicabile vulnus, 415
Relliquias belli atque inperdita corpora Pœnis
Inpia formido ac major jactabat Erinnys.
Trans æquor Tyrios enses atque arma parabant
Punica et Hannibalem mutato evadere cælo.
415. Hæc ad verbum fere adumbrata ex Liv. XXII, 53. Cf. Val. Max. V,
vi, 7, et Oros. IV, 6.
416. Verba Virg. Æn. I, 30, et X, 430.
417. _jactabat_, movebat, agitabat, vel vexabat. Cf. ad VIII, 291.
--_Erinnys_, furor, insania; _evadere_, effugere.
419. _cælo_, plaga cæli.