Hanc postquam in tristes Italum Saturnia pugnas
Hortata est, celeri superum petit æthera curru,
Optatum Latii tandem potura cruorem.
Diva Deæ parere parat, magnumque Libyssæ 205
Ductorem gentis nulli conspecta petebat.
Ille, virûm cœtu tum forte remotus ab omni,
Incertos rerum eventus bellique volutans,
Anxia ducebat vigili suspiria voce.
Cui Dea sic dictis curas solatur amicis: 210
202 sqq. Tandem poeta redit in viam, de qua inde a v. 38 deflexerat.
203. _superum æthera_, ut ap. Ovid. Met. II, 437, ubi vid. Heins.
207. νόσφι λιασθεὶς, etc. Hom. Iliad. α, 349; λ, 80; D. Heins.
208. Ut ap. Virg. Æn. VI, 157.
204. _Latiis_ Constantii ed. _potitura_ emend. Barth. loco citato,
quem ineptire loco Stat. Thebaid. lib. XII, vers. 719, citato mihi
non persuasit Lefeb. Sed vulgatam lect. ab ira Junonis erga
Romanos, adeoque ab ejus majestate, non alienam esse, et secundam
syll. in _potitur_, non vero in _potitus_ aut _potiturus_,
corripi, Cell. et N. Heins. jam notasse video.
209. _vigili nocte_ ex probabili emend. N. Heins. recepit Lefeb.
non repugn. Draken.
«Quid tantum ulterius, rex o fortissime gentis
Sidoniæ, ducis cura ægrescente dolorem?
Omnis jam placata tibi manet ira Deorum,
Omnis Agenoridis rediit favor. Eia, age, segnes
Rumpe moras, rape Marmaricas in prælia vires. 215
211. _tantum ulterius_, τόσον περαιτέρω, Lefeb.
--_ulterius ducis_, producis, continuas, ut _ducere bellum_, et
_tempus_, vel _trahere verba_, sup. v. 79; nisi _ducere dolorem_
dicitur, ut _ducere suspiria_, seu _spiritum_, ἀνάγεσθαι πνεῦμα διὰ
στηθέων, ap. Callim. Epigr. 45.
213. Cf. v. 234, 235. Virg. Æn. VIII, 40, et ad II, 365.
--_placata manet_, πραϋνθεῖσα διατελεῖ, Lefeb.
214. _Eia, age, segnes Rumpe moras_, ut ap. Virg. Æn. IV, 569, et
Ge. III, 42.