Inritus incepti movet inde, atque Apula tardo
Arva Libys passu legit, ac nunc valle residit
Conditus occulta, si præcipitare sequentem,
Atque inopinata detur circumdare fraude;
Nunc nocturna parat cæcæ celantibus umbris 135
Furta viæ, retroque abitum fictosque timores
Adsimulat; nunc castra citus deserta relicta
Ostentat præda, atque invitat prodigus hostem.
Qualis Mæonia passim Mæandrus in ora,
Quum sibi gurgitibus flexis revolutus oberrat. 140
131. Cf. Liv. XXII, 12 et 41.
--_Apula Arva_, conf. Polyb. III, 88.
134. _Fraus_ et _furta_ insidiæ, ut ap. Virg. Æn. XI, 515, 522: cf.
ad VI, 70; Drak. ad XVII, 91; Barth. Adv. XIII, 7.
135, 136. Observa verborum ambages.
139. Vaga et inflexa Hannibalis itinera egregie comparantur Mæandro,
Phrygiæ fl. qui inter Cariam et _Mæoniam_, h.e. Lydiam, (vid. ad IV,
719 sq.) tot tantisque flexibus fluit, ut sæpe reverti videatur. Cf.
Virg. Æneid. V, 251 (ubi vid. Cerda et Heyne); Ovid. Met. VIII, 162
sq., et Epist. IX, 55 sq., ad quæ loca v. Heins.
[140.] _Errare_ voc. propr. de fluminibus flexuosis, Drak. qui
laudat Gron. ad Senec. Herc. F. 684, et Burm. ad Petron. c. 131.
131. _incœpti_, ut v. 141 et 163, _incœpta_, male scripsit Lefeb.
132. _residit_, non _resedit_, Oxon. et Puteol. Confer. ad V, 3.
136. _Furta fugæ_ conj. N. Heins.
137. _tum_ scripti, quod recepit Draken. Vulgatum _nunc_ servavi
cum Lefeb. qui _tunc_ in c. Put. et Tell. deprehendit.
139. _Mæoniæ campis M. in oræ_ suspic. N. Heins. nescio cui bono?
Nulla vacant incepta dolis: simul omnia versat,
Miscetque exacuens varia ad conamina mentem.
Sicut aquæ splendor, radiatus lampade solis,
Dissultat per tecta, vaga sub imagine vibrans
Luminis, et tremula laquearia verberat umbra. 145
141 sq. Imitat. præclari loci Virg. Æn. VIII, 20 sq.; ubi vid.
Heyne. Rationem poetarum, adfectionem animi commoti, fluctuantis,
irati, etc., comparandi cum rebus sub sensus cadentibus notat
Ernesti coll. IX, 358 sq.; XIII, 24 sq.; Virg. Æn. VII, 462; Ovid.
Met. VIII, 472; X, 373.
--_versat Miscetque_ in animo, perpendit.
143. _splendor aquæ_, propr. solis, in aquæ superficiem incidens, et
ab ea repercussus.
144. _vibrans_ se, celeriter et tremule ultro citroque se movens;
quod vario ornatu exprimitur. Cf. ad I, 539.
--_vaga_, quæ celeri motu fulgebat. Vid. Burm. ad Val. Flac. III,
558.
145. De _laquearibus_, vid. Ernesti Clav. Cic. voc. _lacunar_.