Discinctos inter Libyas populosque bilingues,
Marmaricis audax in bella Œnotria signis
Venerat Asbyte, proles Garamantis Iarbæ.
56. Ad Asbyten Silius transtulit multa ex iis, quæ de Camilla
memorat Virg. Æn. VII, 803 sqq. et XI, 552 sqq.
--_Discincti_ propr. dicuntur, qui veste laxiore, aut fluente
utuntur, et hinc, qui negligenter, molliter et luxuriose vivunt.
Silio h.l. præivit Virgilius Æneid. VIII, 724; ubi Cel. Heyne
dubitat, an is proprius Afrorum habitus fuerit. Sed inf. certe
III, 236, Afris, etiam pugnantibus, _sinus cingere inadsuetum_
fuisse, poeta memorat, et Liv. XXXIV, 11, _Nomadum discinctus
eques_, ut Auson. Grat. Act. c. 14, _discincta Carthago_ dicitur.
--_bilingues_, ut ap. Virg. Æn. I, 661; δίγλωσσος, vel δίπτυχος
γλῶσσα ap. Eurip. Troad. v. 286; german. _zweyzüngig_. _Pœnus
bisulcilingua_ ap. Plaut. Pœn. V, 2, 74. Alia exempla vid. ap. Drak.
ad XVI, 157.
57. _Marmarica_, inter Cyrenaicam et Ægyptum, contra Cretam, hodie
_Barca_.
58. _Garamantis Iarbæ_ conf. ad I, 414 et seqq. et Virgilii Æneid.
lib. IV. vers. 198 et seqq. quem locum Silius hic ante oculos
habuit.
56. _Libyas_ Col. _Libyes_ Ox. _Libycas_ Put. Vulgo _Libycos_.
Vid. ad I, 189.
58. _Hasbytæ_, _Hasbitæ_ aberrat. Nomen illud Drak. deductum putat
ab _Asbytis_, Libyæ populo, qui Ἀσβύται dicuntur Ptol. IV, 4, sed
Ἀσβύσται Herodot. IV, 170. Steph., Prisciano in Perieg. v. 195;
Dionys. v. 211; ap. Tzetz. in Lycophr. p. 122; et Plin. V, 5; ed.
Hard. cf. Intpp. ad Virg. Æn. XII, 362, et Salmas. Exerc. Plin.
p. 270. _Iarbæ_ Col. vid. ad I, 417, Vulgg. _Hyarbæ_, et Drak.
_Hiarbæ_.
Hammone hic genitus, Phorcynidos antra Medusæ,
Cinyphiumque Macen, et iniquo e sole calentes 60
Battiadas late imperio sceptrisque regebat;
59. _Medusæ_ pater erat Φόρκυν, al. Φόρκος et Φόρκυς, unde ipsa
_Phorcynis_ dicitur. Poeta autem, quod alii jam observarunt, h.l.
expressit Lucan. IX, 624 seqq. quem vide, ut de Phorcydum et
Gorgonum genere, nominibus et sede, quam poetæ antiquiores in
extrema Occidente marisque Atlantici insula, seriores vero in terra
continente Libyæ iis adsignant, Heyne ad Apollod. I, 2, p. 24 sq.;
II, 4, p. 295, 305; et Comment. de Theog. Hesiodi, p. 142 sq. it.
Cl. Hermanni Mythol. Hom. et Hes. p. 38 et 401.
--_antra Medusæ_ conf. X, 174; et Ovid. Met. IV, 771 sqq.
60. _Macæ_, οἱ Μάκαι, populus Syrticus. Conf. III, 275; IX, 11;
Plin. V, 5.
--_Cinyphius_, al. _Cinyps_, Κίνυφος et Κίνυψ, Libyæ fl.,
fertilibus, qui adjacent, agris celebratus, inter duas Syrtes per
Macas in majorem _Syrtin_ (_il Golfo di Sidra_) influit, et nunc
_Wadi-Quaham_ dicitur. Conf. III, 275: _d’Anville Geogr. Anc. III_,
p. 71; _Mémoires de l’Acad. des Inscr._, T. XXVI, p. 78; Herodot.
IV, 175 et 198. 61. _Battiadas_, Cyrenæos, ut III, 253, et Βαττιάδαι
ap. Pind. Pyth. V, 73, et Callim. H. in Apoll. v. 96. Hinc et
Callimachus passim _Battiades_ dicitur, vel quia a Batto originem
ducebat. V. Burm. ad Ovid. Amor. I, xv, 13.
--_iniquo sole_, nimio æstu, ut ap. Virg. Æn. VII, 227. _iniqua_
dicuntur ea omnia, quæ nimis, vel parva, vel magna sunt. Ager autem
Cyrenarum, etsi in desertioribus Libyæ locis situs, propter
fertilitatem, quam potissimum fontibus debet, prædicatur. Vid.
Spanhem. ad Callim. H. in Apoll. v. 65. Ceterum _Cyrene_ et mox
_Barce_ per πρόληψιν h.l. sed exemplo Virg. Æ. IV, 43 (ubi vid.
Heyne) nominantur; nam Battus ejusque nepotes, harum urbium
conditores, longo tempore post Iarbam vixere. Conf. ad I, 628, et
VV. DD. ad Herodot. IV, 160.
59. _arva Medusæ_ suspicari possis coll. Lucan. IX, 626. Sed et
vulgata bene se habet. Vid. not. _arva Medusæ_ pro _antra_ etiam
conj. Schrader in observatt. p. 26, 27, quoniam voces illæ passim
confundantur, (vid. Burm. ad Lucan. VI, 408) et sic Hammonis filio
præclarius imperium reddatur.
60. _iniquo sole_ Junt. Ald. Gryph. Antwerp. al. _i. a sole_ Med.
Vulgatam lect. tuetur Drak. coll. Terent. Andr. I, 5, 33, et Cic.
pro Cluent. c. ult. ubi vid. VV. DD.
Cui patrius Nasamon, æternumque arida Barce,
Cui nemora Autololum, atque infidæ litora Syrtis
Parebant, nullaque levis Gætulus habena.
62. _Nasamon_ vid. ad I, 408.
--_patrius_, ejusdem patriæ, circa lucos Hammanis in Marmarica,
quem vulgarem errorem geograph. notat Cellar. ad Curt. lib. IV,
7, 19.
--_Barce_ urbs mediterr. Cyrenaicæ, et etiamnunc caput regni
Barcani, inde denominati, quod inter Ægyptum regnumque Tunetanum
litori prætenditur.
--_arida_ cf. III, 251; Virg. Æ. IV, 42; Claud. bell. Gild.
v. 160. Tota regio Barcana soli asperitate et siccitate sterilis,
latrociniisque infesta est.
63. _Autololes_, populus Mauritaniæ Tingitanæ et Gætuliæ ad montem
Atlantem oramque maris Atlantici. Cf. III, 306 seq., XI, 192, Plin.
V, 1, 2.
--_infidæ_, latrociniis et naufragiis infestæ.
64. _Gætulus levis_, agilis ad cursum et ad equos regendos _nulla
habena_. Vid. ad I, 215. An _levis_ est vagus et palans, more
Nomadum, et _habena_ h.l. imperium? Gætuli certe, ut verbis Sallust.
Bell. Jug. c. 18 utar, neque moribus, neque lege aut imperio
cujusquam regebantur: vagi, palantes, etc. Sed alterum magis h.l.
convenit.