_Quántos testigos cumplen para probar el pleyto._
Dos testigos que sean de buena fama et que sean tales que los non
puedan desechar por aquellas cosas que mandan las leyes deste libro,
abondan para probar todo pleyto en juicio, fueras ende en razon de
quitamiento de debda sobre que fuese fecha carta de escribano público:
ca si el debdor quisiese probar que habie pagada tal debda, ó que gela
habie quita aquel á quien la debie; ó lo debe averiguar por otra carta
valedera, ó por cinco testigos que digan que ellos eran presentes
quando aquella paga ó quitamiento fue fecho, et que fueron llamados
et rogados que fuesen ende testimonios. Otrosi decimos que pleyto de
testamento en que alguno fuese establescido por heredero que se debe
probar por siete testigos rogados: et si aquel que fizo el testamento
fuere home ciego ha meester que se pruebe por ocho testigos el pleyto:
et si otro pleyto fuese en razon de manda en que non fuese establescido
heredero, abondarien cinco testigos para probarlo. Mas por un testigo
decimos que non se podrie ningunt pleyto probar, quanto quier que fuese
home bono et honrado, como quier que farie grant presuncion al fecho
sobre que testiguase. Pero si emperador ó rey diese testimonio sobre
alguna cosa, decimos que abonda para probar todo pleyto; ca todo home
debe asmar que aquel que es puesto para mantener la tierra en justicia
et en derecho, que non dirie en su testimonio sinon verdat, nin querrie
en tal razon ayudar al uno por destorvar al otro. Otrosi decimos que
el judgador non debe consentir á ninguna de las partes que aduga mas
de doce testigos en juicio sobre un pleyto; ca tenemos que estos asaz
abondan á aquel que los aduce para probar su entencion.