Nossos amigos iran por cousir

como bailamos e poder veer

bailar moças de bon parecer,

e nossas madres, pois lá queren ir,

queimen candeas por nos e por si,

e nos meninhas bailaremos i.

PERO GONÇALVEZ DE PORTOCARREIRO

[Sidenote: 13th c.]

_16. Cossante_

O anel do meu amigo

perdi-o so-lo verde pino,

e chor’ eu, bela.

O anel do meu amado

perdi-o so-lo verde ramo,

e chor’ eu, bela.

Perdi-o so-lo verde pino,

por en chor’ eu dona virgo,

e chor’ eu, bela.

Perdi-o so-lo verde ramo,

por en chor’ eu dona d’ algo,

e chor’ eu, bela.

_17. Cantiga de amigo_

Par Deus, coitada vivo

pois non ven meu amigo:

pois non ven que farei?

meus cabelos con sirgo

eu non vos liarei.

Pois non ven de Castela,

non é viv’, ai mesela,

ou m’o deten el rei:

mias toucas de Estela

eu non vos tragerei.

Pero m’ eu leda semelho,

non me sei dar conselho;

amigas, que farei?

en vos, ai meu espelho,

eu non veerei.

Estas doas mui belas,

el m’ as deu, ai donzelas,

non vo-las negarei:

mias cintas das fivelas

eu non vos cingirei.

PEDR’ ANEZ SOLAZ

[Sidenote: 13th c.]

_18. Cantiga de amigo_

Eu velida non dormia,

lelia doura!

e meu amigo venia,

e doi lelia doura!

Non dormia e cuidava,

lelia doura!

e meu amigo chegava,

e doi lelia doura!

O meu amigo venia,

lelia doura!

e d’ amor tan ben dizia,

e doi lelia doura!

O meu amigo chegava,

lelia doura!

e d’amor tan ben cantava,

e doi lelia doura!

Muito desejei, amigo,

lelia doura!

que vos tevesse comigo,

e doi lelia doura!

leli, leli, par Deus leli,

lelia doura!

Ben sei eu quen non diz leli,

lelia doura!

demo x’ é quen non diz leli,

e doi lelia doura!

_19. Cantiga de amor_

Vou m’ eu, fremosa, pera’ l rei:

por vos, u for, penad’ irei

d’ amor, d’ amor, d’ amor, d’ amor,

por vos, senhor, d’ amor.

Vou m’ eu a la corte morar:

por vos, u for’, ei a penar

d’ amor, d’ amor, d’ amor, d’ amor,

por vos, senhor, d’ amor.

E se vos non vir, que farei?

Cuidand’ en vos morrer-vos-ei

d’ amor, d’ amor, d’ amor, d’ amor,

por vos, senhor, d’ amor.

MARTIN CODAX

[Sidenote: fl. 1250]

_20. Barcarola_

Ondas do mar de Vigo,

se vistes meu amigo?

Ai Deus, se verrá cedo!

Ondas do mar levado,

se vistes meu amado?

Ai Deus, se verrá cedo!

Se vistes meu amigo,

o por que sospiro,

Ai Deus, se verrá cedo!

Se vistes meu amado,

por quen ei gran cuidado,

Ai Deus, se verrá cedo!

_21. Cantiga de amigo_

Mandad’ ei comigo,

ca ven meu amigo:

irei, madr’, a Vigo!

Comig’ ei mandado

ca ven meu amado:

irei, madr’, a Vigo!

Ca ven meu amigo,

e ven san’ e vivo:

irei, madr’, a Vigo!

Ca ven meu amado,

e ven viv’ e sano:

irei, madr’, a Vigo!

Ca ven san’ e vivo,

e del Rei amigo:

irei, madr’, a Vigo!

Ca ven viv’ e sano,

e del Rei privado:

irei, madr’, a Vigo!

_22. Barcarola_

Mia irmana fremosa,

treides comigo

a la igreja de Vigo

u é o mar salido,

e miraremos las ondas.

Mia irmana fremosa,

treides de grado

a la igreja de Vigo

u é o mar levado,

e miraremos las ondas.

A la igreja de Vigo

u é o mar salido,

e verrá i, madre,

o meu amigo,

e miraremos las ondas.

A la igreja de Vigo

u é o mar levado,

e verrá i, madre,

o meu amado,

e miraremos las ondas.

_23. Cantiga de amigo_

Ai Deus, sab’ ora meu amigo

com’ eu senneira estou en Vigo,

e vou namorada.

Ai Deus, sab’ ora o meu amado

com’ eu senneira en Vigo manno,

e vou namorada.

Com’ eu senneira estou en Vigo

e nullas guardas non son comigo,

e vou namorada.

Com’ eu senneira en Vigo manno

e nullas guardas migo non trago,

e vou namorada.

E nullas as guardas non ei comigo

ergas meus olhos que choran migo,

e vou namorada.

E nullas guardas migo non trago

ergas meus olhos que choran ambos,

e vou namorada.

_24. Cantiga de amigo_

Quantas sabedes amar amigo

treides comigo ao mar de Vigo,

e banhar-nos-emos nas ondas.

Quantas sabedes d’ amar amado

treides comigo ao mar levado,

e banhar-nos-emos nas ondas.

Treides comigo ao mar de Vigo

e veeremo-lo meu amigo,

e banhar-nos-emos nas ondas.

Treides comigo ao mar levado

e veeremo-lo meu amado,

e banhar-nos-emos nas ondas.

_25. Bailada_

En o sagrad’ en Vigo

bailava corpo velido,

amor ei!

En Vigo, no sagrado

bailava corpo delgado,

amor ei!

Bailava corpo velido

que nunca ouvera amigo,

amor ei!

Bailava corpo delgado

que nunca ouvera amado,

amor ei!

Que nunca ouvera amigo

ergas no sagrad’ en Vigo,

amor ei!

Que nunca ouvera amado

ergas en Vigo no sagrado,

amor ei!

_26. Cantiga de amigo_

Ai ondas que eu vin veer,

se mi saberedes dizer

porque tarda meu amigo

sen mi?

Ai ondas que eu vin mirar,

se mi saberedes contar

porque tarda meu amigo

sen mi?

D. JOAN SOAREZ COELHO

[Sidenote: 13th c.]

_27. Cantiga de amigo_

Foi eu, madre, lavar meus cabelos

a la fonte, e paguei-m’ eu d’ elos

e de mi, louçana!

Foi eu, madre, lavar mias garcetas

a la fonte, e paguei-m’ eu d’ elas

e de mi, louçana!

A la fonte paguei-m’ eu d’ eles,

e lá achei, madr’, o senhor d’ eles

e de mi, louçana!

Ante que m’eu d’ali partisse

foi pagada do que m’ el disse

e de mi, louçana!

_28. Cantiga de amigo_

Ai Deus, a vo-lo digo,

foi-s’ ora o meu amigo,

e se o verei, velida!

Quen m’ end’ ora soubesse

verdad’ e dissesse,

e se o verei, velida!

Foi-s’ el mui sen meu grado

e non sei eu mandado,

e se o verei, velida!

Que fremosa que sejo

morrendo con desejo,

e se o verei, velida!

FERNAND’ ESQUIO

[Sidenote: 13th c.]

_29. Cantiga de amigo_

Vayamos, irmana, vayamos dormir

nas ribas do lago u eu andar vi

a las aves meu amigo.

Vayamos, irmana, vayamos folgar

nas ribas do lago u eu vi andar

a las aves meu amigo.

En as ribas do lago u eu andar vi,

seu arco na mano as aves ferir,

a las aves meu amigo.

En as ribas do lago u eu vi andar,

seu arco na mano a las aves tirar,

a las aves meu amigo.

Seu arco na mano as aves ferir,

a las que cantavan leixa-las guarir,

a las aves meu amigo.

Seu arco na mano a las aves tirar,

a las que cantavan non nas quer matar,

a las aves meu amigo.

PERO MEOGO

[Sidenote: fl. 1250]

_30. Cantiga de amigo_

Tal vai o meu amigo

con amor que lh’ eu ei

como cervo ferido

de monteiro del rei.

Tal vai o meu amado,

madre, con meu amor

como cervo fossado

de monteiro maior.

E se el vai ferido

irá morir al mar,

asi fará meu amigo

se eu d’ el non pensar.

[E se el vai fossado

irá morir al mar,

asi fará meu amado

se eu d’ el non pensar.]

E guardade-vos, filha,

ca ja m’eu a tal vi

que se fez coitado

por guaanhar de mi.

E guardade-vos, filha,

ca ja m’ eu vi a tal

que se fez coitado

por de min guaanhar.

_31. Cantiga de amigo_

Ai cervas do monte, vin vos preguntar,

foi-s’ o meu amigo e se alá tardar

que farei, velidas?

Ai cervas do monte, vin vo-lo dizer,

foi-s’ o meu amigo e querria saber

que farei, velidas?

_32. Alvorada_

[Levou-s’ a louçana]

levou-s’ a velida,

vai lavar cabelos

na fontana fria,

leda dos amores,

dos amores leda.

[Levou-s’ a velida]

levou-s’ a louçana,

vai lavar cabelos

na fria fontana,

leda dos amores,

dos amores leda.

Vai lavar cabelos

na fontana fria,

passa seu amigo

que lhi ben queria,

leda dos amores,

dos amores leda.

Vai lavar cabelos

na fria fontana,

passa seu amigo

que a muit’ amava,

leda dos amores,

dos amores leda.

Passa seu amigo

que lhi ben queria,

o cervo do monte

a augua volvia,

leda dos amores,

dos amores leda.

[Passa seu amigo

que a muit’ amava,

o cervo do monte

volvia a augua,

leda dos amores,

dos amores leda.]

_33. Cantiga de amigo_

En as verdes ervas

vi anda-las cervas,

meu amigo!

En os verdes prados

vi os cervos bravos,

meu amigo!

E con sabor delas

lavei as garcetas,

meu amigo!

E con sabor delos

lavei meus cabelos,

meu amigo!

Des que os lavei,

d’ ouro os liei,

meu amigo!

Des que las lavara,

d’ ouro las liara,

meu amigo!

D’ ouro los liei

e vos asperei,

meu amigo!

D’ ouro las liara

e vos asperara,

meu amigo!

_34. Cantiga de amigo_

Fostes, filha, en o bailar

e rompestes i o brial,

pois o namorado i ven

esta fonte seguide-a ben,

pois o namorado i ven.

Fostes, filha, en o loir

e rompestes i o vestir,

poi-lo cervo i ven

esta fonte seguide-a ben,

poi-lo cervo i ven.

E rompestes i o brial

que fezestes ao meu pesar,

poi-lo cervo i ven

esta fonte seguide-a ben,

poi-lo cervo i ven.

E rompestes i o vestir

que fezestes a pesar de mi,

poi-lo cervo i ven

esta fonte seguide-a ben,

poi-lo cervo i ven.

_35. Cossante_

Digades, filha, mia filha velida,

porque tardastes na fontana fria?

Os amores ei.

Digades, filha, mia filha louçana,

porque tardastes na fria fontana?

Os amores ei.

Tardei, mia madre, na fontana fria,

cervos do monte a augua volvian,

os amores ei.

Tardei, mia madre, na fria fontana,

Cervos do monte volvian a augua,

os amores ei.

Mentir, mia filha, mentir por amigo,

nunca vi cervo que volvesse rio,

os amores ei.

Mentir, mia filha, mentir por amado,

nunca vi cervo que volvess’ o alto,

os amores ei.

ROY FERNANDEZ

[Sidenote: 13th c.]

_36. Barcarola_

Quand’ eu vejo las ondas

e las muit’ altas ribas,

logo mi veen ondas

al cor pola velida:

maldito sea ’l mar

que mi fez tanto mal!

Nunca vejo las ondas

nen as muit’ altas rocas

que mi non venhan ondas

al cor pola fremosa:

maldito sea ’l mar

que mi fez tanto mal!

Se eu vejo las ondas

e vejo las costeiras,

logo mi veen ondas

al cor pola ben feita:

maldito sea ’l mar

que mi fez tanto mal!

PERO GARCIA

[Sidenote: 13th c.]

_37. Cantiga de amigo_

Ai madre, ben vos digo,

mentio-m’ o meu amigo,

sanhuda lh’ and’ eu.

Do que m’ ouve jurado,

pois mentio por seu grado,

sanhuda lh’ and’ eu.

Non foi o ir a via,

mais ben de aquel dia

sanhuda lh’ and’ eu.

Non é de mi partido,

mais porque m’ ha mentido,

sanhuda lh’ and’ eu.

NUNO PEREZ SANDEU

[Sidenote: 13th c.]

_38. Cantiga de amigo_

Ai filha, o que vos ben queria

aqui o jurou n’ outro dia,

e pero non xe vos veo veer.

Ai madre, de vos se temia,

que me soedes por el mal trager.

O que por vos coitad’ andava

ben aqui na vila estava,

e pero non xe vos veo veer.

Ai madre, de vos se catava,

que me soedes por el mal trager.

O que por vos era coitado

aqui foi oj’ o perjurado,

e pero non xe vos veo veer.

Madre, por vos non foi ousado,

que me soedes por el mal trager.

PERO DE VEER

[Sidenote: 13th c.]

_39. Cantiga de amigo_

Vejo-vos, filha, tan de coraçon

chorar tan muito que ei eu pesar,

e venho vos por esto preguntar,

que mi digades, se Deus vos perdon,

porque m’ andades tan triste chorando?

Non poss’ eu, madre, sempr’ andar cantando.

Non vos vej’ eu, filha, sempre cantar

mais chorar muit’ e con que por en

algun amigo queredes gran ben;

e venho vos por esto preguntar:

porque m’ andades tan triste chorando?

Non poss’ eu, madre, sempr’ andar cantando.

BERNAL DE BONAVAL

[Sidenote: 13th c.]

_40. Cantiga de amigo_

Ai fremosinha, se ben ajades,

longe de vila quen asperades?

Vin atender meu amigo.

Ai fremosinha, se grado edes,

longe de vila quen atendedes?

Vin atender meu amigo.

Longe de vila quen asperades?

Direi-vo-l’ eu, pois mi preguntades:

Vin atender meu amigo.

Longe de vila quen atendedes?

Direi-vo-l’ eu, poi-lo non sabedes:

Vin atender meu amigo.

JUIAN BOLSEIRO

[Sidenote: 13th c.]

_41. Barcarola_

Nas barcas foi-s’ o meu amigo d’ aqui,

e vej’ eu viir barcas e tenho que ven i,

mia madr’, o meu amigo.

Atendamos, ai madre, sempre vos querrei ben,

ca vejo viir barcas e tenho que ven,

mia madr’, o meu amigo.

Non faç’ eu desaguisado, mia madr’, en o cuidar,

ca non podia muito sen mi alhur morar,

mia madr’, o meu amigo.

_42. Cantiga de amigo_

Fez ũa cantiga d’ amor

ora meu amigo por mi

que nunca milhor feita vi,

mais como x’ é mui trovador

fez ũas lirias no son

que mi sacan o coraçon.

Muito ben se soube buscar

por mi ali quando a fez

en loar-mi muit’ en meu prez,

mais de pran por xe mi matar

fez ũas lirias no son

que mi sacan o coraçon.

Per boa fe ben baratou

de a por mi boa fazer

e muito lh’ o sei gradecer,

mais vedes de que mi matou

fez ũas lirias no son

que mi sacan o coraçon.

_43. Cantiga de amigo_

Vej’ eu, mia filha, quant’ é meu cuidar,

as barcas novas viir polo mar

en que se foi voss’ amigo d’ aqui.

Non vos pes’, madre, se Deus vos empar,

irei veer se ven meu amig’ i.

Cuid’ eu, mia filha, no meu coraçon

das barcas novas que aquelas son

en que foi voss’ amigo d’ aqui.

Non vos pes’, madre, se Deus vos perdon,

irei veer se ven meu amig’ i.

Filha fremosa, por vos non mentir,

vej’ eu as barcas polo mar viir

en que se foi voss’ amigo d’ aqui.

Non vos pes’, madre, quant’ eu poder ir

irei veer se ven meu amig’ i.

_44. Cantiga de amigo_

Aquestas noites tan longas

que Deus fez en grave dia

por mi, porque as non dormo,

e porque as non fazia

no tempo que meu amigo

soia falar comigo.

Porque as fez Deus tan grandes

non poss’ eu dormir coitada,

e de como son sobejas

quisera eu outra vegada

no tempo que meu amigo

soia falar comigo.

Porque as Deus fez tan grandes

sen mesura desregraaes

e as eu dormir non posso,

porque as non fez ataaes

no tempo que meu amigo

soia falar comigo.

PAIO CALVO

[Sidenote: 13th c.]

_45. Cossante_

Ai madr’, o que ben queria

foi-s’ ora d’ aqui sa via,

deseja-lo-ei.

Foi-s’ o meu perjurado

e non m’ envia mandado,

deseja-lo-ei.

Pois mandado non m’ envia,

busque-lh’ o Santa Maria,

deseja-lo-ei.

Se non m’enviou mandado,

de Deus lhi seja buscado,

deseja-lo-ei.

LOURENÇO

[Sidenote: 13th c.]

_46. Cantiga de amigo_

Amiga, des que meu amigo vi,

el por mi morre e eu ando des i

namorada.

Des que o vi primeiro lhi falei,

e el por mi morre e eu d’ el fiquei

namorada.

Des que nos vimos assi nos aven:

el por mi morre e eu ando por en

namorada.

Des que nos vimos vede-lo que faz:

el por mi morre e eu and’ assaz

namorada.

JOAN DE GUILHADE

[Sidenote: 13th c.]

_47. Cantiga de amor_

Vi oj’ eu donas mui ben parecer

e de mui bon prez e de mui bon sen

e muit’ amigas son de todo ben,

mais d’ũa moça vos quero dizer:

de parecer venceu quantas achou

ũa moça que x’ agora chegou.

Cuidava m’ eu que non avian par

de parecer as donas que eu vi,

atan ben mi parecian ali,

mais poi-la moça filhou seu logar

de parecer venceu quantas achou,

ũa moça que x’ agora chegou.

Que feramente as todas venceu

a mocelinha en pouca sazon,

de parecer todas vençudas son,

mais poi-la moça i pareceu

de parecer venceu quantas achou,

ũa moça que x’ agora chegou.

JOAN AIRAS

[Sidenote: 13th c.]

_48. Cantiga de amigo_

Toda-las cousas eu vejo partir

do mund’ en como soian seer,

e vej’ as gentes partir de fazer

ben que soian, tal tempo vos ven:

mais non se pod’ o coraçon partir

do meu amigo de mi querer ben.

Pero que ome part’ o coraçon

das cousas que ama per boa fe,

e parte-s’ ome da terra ond’é

e parte-s’ ome d’ u gran prol ten,

non se pode parti-lo coraçon

do meu amigo de mi querer ben.

Toda-las cousas eu vejo mudar,

mudan-s’ os tempos, e muda-s’ o al,

muda-s’ a gente en fazer ben ou mal,

mudan-s’ os ventos e toda outra ren,

mais non se pod’ o coraçon mudar

do meu amigo de mi querer ben.

_49. Pastorela_

Pelo souto de Crecente

una pastor vi andar,

muit’, alongada de gente,

alçando a voz a cantar;

apertando-se na saia

quando saia la raia

do sol nas ribas do Sar.

E as aves que voavan

quando saia l’ alvor

todas d’ amores cantavan

pelos ramos d’arredor,

mais non sei tal qu’estevesse

que en al cuidar podesse

se non todo en amor.

Ali estiv’ eu mui quedo,

quis falar e non ousei,

e pero dix’ a gran medo:

Mia senhor, falar-vos-ei

un pouco se m’ascutardes

e ir-m’ ei quando mandardes,

mais aqui non estarei.

Senhor, por Santa Maria,

non estedes mais aqui,

mais ide-vos vossa via,

faredes mesura aí;

ca os que aqui chegaren

pois que vos aqui acharen

ben diran que mais ouv’ i.

AIRAS NUNEZ

[Sidenote: 13th c.]

_50. Bailada_

Bailemos nos ja todas, todas, ai amigas,

so aquestas avelaneiras frolidas,

e quen for velida como nos velidas,

se amigo amar,

so aquestas avelaneiras frolidas

verrá bailar.

Bailemos nos ja todas, todas, ai irmanas,

so aqueste ramo destas avelanas,

e quen for louçana como nos louçanas,

se amigo amar,

so aqueste ramo destas avelanas

verrá bailar.

Por Deus, ai amigas, mentr’ al non fazemos,

so aqueste ramo frolido bailemos,

e quen ben parecer como nos parecemos,

se amigo amar,

so aqueste ramo so que nos bailamos

verrá bailar.

_51. Cantiga de amor_

Que muito m’ eu pago deste verão

por estes ramos e por estas flores

e polas aves que cantan d’ amores,

por que ando i led’ e sen cuidado,

e assi faz tod’ ome namorado:

sempr’ i anda led’ e mui loução.

Quand’ eu passo por algũas ribeiras,

so bõas arvores, por bõos prados,

se cantan i passaros namorados,

log’ eu con amores i vou cantando,

e log’ ali d’amores vou trobando

e fazo cantares en mil maneiras:

ei eu gran viç’ e grand alegria

quando m’ as aves cantan no estio.

_52. Pastorela_

Oí oj’ eu ũa pastor cantar

d’ u cavalgava per ũa ribeira,

e a pastor estava senlheira,

e ascondi-me pola ascuitar;

e dizia mui ben este cantar:

So-lo ramo verde florido

vodas fazen a meu amigo,

e choran olhos d’ amor.

E a pastora parecia mui ben

e chorava e estava cantando,

e eu mui passo foi m’ achegando

pola oir e sol non falei ren;

e dizia este cantar mui ben:

Ai estorninho do avelanedo,

cantades vos e moir’ eu e peno,

d’ amores ei mal.

E eu vi-a sospirar enton

e queixava-s’ estando con amores,

e fazia guirlanda de flores;

des i chorava mui de coraçon

e dizia este cantar enton:

Que coita ei gran de sofrer,

amar amigo e non o ousar veer,

e pousarei so-lo avelanal.

Pois que a guirlanda fez a pastor

foi-se cantand’, indo-se manselinho,

e tornei-m’ eu a meu caminho,

ca de a nojar non ouve sabor;

e dizia este cantar a pastor:

Pola ribeira do rio

cantand’ ia la virgo

d’ amor.

Quen amores ha

como dormirá,

ai bela frol!

PAI GOMEZ CHARINHO

[Sidenote: † 1295]

_53. Barcarola_

As frores do meu amigo

briosas van no navio,

e van-se as frores

d’aqui ben con meus amores,

idas son as frores

d’ aqui ben con meus amores.

As frores do meu amado

briosas van en o barco,

e van-se as frores

d’ aqui ben con meus amores,

idas son as frores

d’ aqui ben con meus amores.

Briosas van no navio

pera chegar ao ferido,

e van-se as frores

d’ aqui ben con meus amores,

idas son as frores

d’ aqui ben con meus amores.

Briosas van en o barco

pera chegar ao fossado,

e van-se as frores

d’ aqui ben con meus amores,

idas son as frores

d’ aqui ben con meus amores.

Pera chegar ao ferido,

servir mi corpo velido,

e van-se as frores

d’ aqui ben con meus amores,

idas son as frores

d’ aqui ben con meus amores.

Pera chegar ao fossado,

servir mi corpo loado,

e van-se as frores

d’ aqui ben con meus amores,

idas son as frores

d’ aqui ben con meus amores.

_54. Cantiga de amigo_

Ai Santiago, padron sabido,

vos m’ adugades o meu amigo!

Sobre mar ven quen frores d’ amor ten,

mirarei, madre, as torres de Geen.

Ai Santiago, padron provado,

vos m’ adugades o meu amado!

Sobre mar ven quen frores d’ amor ten,

mirarei, madre, as torres de Geen.

_55. Cantiga de amigo_

Disseron-m’ oj’, ai amiga, que non

é meu amig’ almirante do mar,

e meu coraçon ja pode folgar

e dormir ja, e por esta razon

o que do mar meu amigo sacou

saque-o Deus de coitas qu’ afogou

mui ben, e a mi, ca ja non andarei

triste por vento que vejo fazer,

nen por tormenta non ei de perder

o sono, amiga; mais se foi el rei

o que do mar meu amigo sacou

saque-o Deus de coitas qu’ afogou

mui ben, e a mi, ca ja cada que vir

algun ome da fronteira chegar

non ei medo que me diga pesar;

mais porque m’ el fez ben sen lh’ o pedir

o que do mar meu amigo sacou

saque-o Deus de coitas qu’ afogou.

ROY MARTINZ DO CASAL

[Sidenote: 13th c.]

_56. Cantiga de amigo_

Rogo-te, ai amor, queiras comigo morar

tod’ este tempo en quanto vai andar

a Granada meu amigo.

Rogo-te, ai amor, que queiras comigo seer

tod’ este tempo en quanto vai viver

a Granada meu amigo.

Tod’ este tempo en quanto vai morar,

lidar con mouros e muitos matar

a Granada meu amigo.

Tod’ este tempo en quanto vai viver,

lidar con mouros e muitos prender

a Granada meu amigo.

JOAN DE LOBEIRA

[Sidenote: 13th c.]

_57. Cantiga_

Senhor genta,

min tormenta

voss’ amor en guisa tal

que tormenta

que eu senta

outra non m’ é ben nen mal,

mas a vossa m’ é mortal.

Leonoreta,

fin roseta,

bela sobre toda fror:

fin roseta,

non me meta

en tal coita voss’ amor!

Des que vejo

non desejo

outra senhor se vos non,

e desejo

tan sobejo

mataría un leon,

senhor do meu coraçon!

Leonoreta,

fin roseta,

bela sobre toda fror:

fin roseta,

non me meta

en tal coita voss’ amor!

Mia ventura

e loucura

me meteu de vos amar;

é loucura que me dura

que me non poss’ eu quitar;

ai fremosura sen par!

Leonoreta,

fin roseta,

bela sobre toda fror:

fin roseta,

non me meta

en tal coita voss’ amor!

KING ALFONSO X

[Sidenote: 1221-1284]

_58. Esta é como Santa Maria serviu en logar de la monia que sse foi do

mõesteiro._

De vergonna nos guardar

punna todavia

et de falir et d’ errar

a Virgen Maria.

Et guarda-nos de falir

et ar quer-nos encobrir

quando en erro caemos,

des i faz-nos repentir

et a emenda vĩir

dos pecados que fazemos.

D’ est’ un miragre mostrar

en un abadia

quis a Reinna sen par

santa que nos guia.

De vergonna nos guardar

punna todavia.

Ũa dona ouv’ ali

que, per quant’ eu aprendi,

era meninna fremosa,

demais sabia assi

tẽer sa orden que ni

ũa atan aguçosa

era d’i aproveitar

quanto mais podia,

et poren lle foran dar

a tesoureria.

De vergonna nos guardar

punna todavia.

Mai-lo demo, que prazer

non ouv’ en, fez-lle querer

tan ben a un cavaleiro

que lle non dava lezer

tra en que a foi fazer

que saiu do mõesteiro;

mais ant’ ela foi leixar

chaves que tragia

na cinta ant’ o altar

da en que criia.

De vergonna nos guardar

punna todavia.

Ai Madre de Deus! (enton

diss’ ela en sa razon)

leixo-vos est’ en comenda,

et a vos de coraçon

m’acomend’. E foi-s’, e non

por ben fazer sa fazenda,

con aquel que muit’ amar

mais ca si sabia,

et foi gran tempo durar

con el en folia.

De vergonna nos guardar

punna todavia.

E o cavaleiro fez,

poi-la levó d’ essa vez,

en ela fillos et fillas,

mais la Virgen de bon prez

que nunca amou sandez

mostrou i maravillas;

que a vida estrannar

lle fez que fazia,

por en sa claustra tornar

u ante vivia.

De vergonna nos guardar

punna todavia.

Mais en quant’ ela andou

con mal sen, quanto leixou

aa Virgen comendado

ela mui ben o guardou,

ca en seu logar entrou

et deu a todo recado

de quant’ ouv’ a recadar,

que ren non falia,

segundo no semellar

de quen a viia.

De vergonna nos guardar

punna todavia.

Mais pois que s’ arrepentiu

a monia et se partiu

do cavaleiro mais cedo,

nunca comeu nen dormiu

tro o mõesteiro viu;

et entrou en el a medo

et fillou-s’ a preguntar

os que connocia

do estado do logar

que saber queria.

De vergonna nos guardar

punna todavia.

Disseron-ll’ enton sinal:

abadess’ avemos tal

et priol’ e tesoureira,

cada ũa d’ elas val

muit’, et de ben sen mal

nos fazen de gran maneira.

Quand’ est’ oiu asinar

logo se prendia

porque s’ assi nomear

con elas oia.

De vergonna nos guardar

punna todavia.

E ela con gran pavor

tremendo et sen coor

foi-se pera a eigreia;

mais la Madre do Sennor

lle mostrou tan gran amor

(et poren bẽeita seia)

que as chaves foi achar

u postas avia,

et seus panos foi fillar

que ante vestia.

De vergonna nos guardar

punna todavia.

E tan toste, sen desden

et sen vergonna de ren

aver, juntou o convento

et contou-lles o gran ben

que lle fezo a que ten

o mund’ en seu mandamento;

et por lles todo provar

quanto lles dizia

fez seu amigo chamar

que ll’ o contaria.

De vergonna nos guardar

punna todavia.

O convento por mui gran

maravilla tev’ a pran,

pois que a cousa provada

viron, dizendo que tan

fremosa, par san Johan,

nunca lles fora contada;

et fillaron-se a cantar

con grand’ alegria:

Salve te, strela do mar,

Deus, lume do dia.

De vergonna nos guardar

punna todavia

et de falir et d’errar

a Virgen Maria.

_59. Como Santa Maria fez estar o monge trezentos anos ao canto da

passarinna porque lle pedia que lle mostrasse qual era o ben que avian os

que eran en Paraiso._

Quen a Virgen ben servirá

a Paraiso irá.

E d’ aquest’ un gran miragre

vos quero eu ora contar

que fezo Santa Maria

por un monge que rogar

ll’ ia sempre que lle mostrasse

qual ben en Parais’ ha,

Quen a Virgen ben servirá,

e que o viss’ en sa vida,

ante que fosse morrer;

et porend’ a Groriosa

vedes que lle foi fazer:

fez lo entrar en ũa orta

en que muitas vezes ja

(Quen a Virgen ben servirá)

entrara, mais aquel dia

fez que ũa font’ achou

mui crara et mui fremosa,

et cab’ ela s’ assentou;

et pois lavou mui ben sas mãos

diss’: ai Virgen, que será?

(Quen a Virgen ben servirá)

Se verei do Paraiso

o que ch’ eu muito pedi,

algun pouco de seu viço

ante que saia d’ aqui,

et ben saiba do que ben obra

que galardon averá.

Quen a Virgen ben servirá.

Tan toste que acabada

ouv’ o mong’ a oraçon

oiu ũa passarinna

cantar log’ en tan bon son

que se escaeceu seendo

et catando sempr’ alá.

Quen a Virgen ben servirá.

Atan gran sabor avia

d’ aquel cant’ e d’ aquel lais

que grandes trezentos anos

estevo assi ou mais,

cuidando que non estevera

senon pouco, com’ está

(Quen a Virgen ben servirá)

mong’ algũa vez no ano

quando sal ao vergeu.

Des i foi-s’ a passarinna,

de que foi a el mui greu,

et diz’: Eu aqui ir-me quero

ca oi mais comer querrá

(Quen a Virgen ben servirá)

o Convent’. E foi-se logo

et achou un gran portal

que nunca vira, et disse:

Ai Santa Maria val!

Non é est’ o meu mõesteiro,

pois de mi que se fará?

Quen a Virgen ben servirá.

The Oxford book of Portuguese verse · 第 2 / 13 段