Originale verkita de Esperantisto 4686.
Jen Kristnasko alveninta,
De la tuta mond' benita,
Ĉar naskiĝis Filo Dia
Kiu estas Frato nia.
La paŝtistoj kiuj aŭdis
La sciigon Dion laŭdis,
Tiam en la groton venas
Kiu l' infaneton tenas.
Kaj el malproksima lando
Lin vojaĝis reĝa bando,
Oron, mirhon donacante,
Dian Filon rekonante.
Do la tuta mondo iru
Kaj ĉe la manĝujo miru:
Kun Mario la genuo
Fleksu antaŭ Li, Jesuo.
Kantu per ĝojega krio
Pri Jesuo kaj Mario;
Ŝi patrino sen makulo,
Li la sola Nepekulo.
Kantu ĉia homa koro
"Estu al Jesu' honoro,
Kaj alvenu en la teron
Pacon, la homaresperon."
Sed ne sole kantu--_agu_--
Nun al la fratar' elpagu;
La infanojn, malsanulojn
Amu, kaj la mizerulojn.