Originale verkita de S-rino Reddet (Sens).
La okuloj ĉe la tero
Ne plu serĉu la monerojn,
Ne disputu, ne militu
Pri malmulto, inter fratoj.
Kiel Danto per la mano
Kaj la voĉo de l' gvidisto
Subtenita supreniris,
Tiel marŝu al la supro.
Iru tra la fajro, fumo,
La glacio, la ŝtonegoj.
Ĉiu rondo transirita
Via kapo plialtiĝos.
Ĝis vi estos alveninta
Al la hela radilumo
Kie ĉiuj unuiĝos
En la paco, scio, amo.