Subite ŝi kriis: "Al mi, Diablo, al mi!"

Tuj, el la trunko de maljuna tondrofrapita kverko duone manĝata de

formikoj, elvenis stranga estaĵo, kies ruĝaj ŝuoj estis fiksataj

al la subbrakoj kaj kiu, anstataŭ ĉapo, portis sur la kapo vastan

kok-kreskaĵon. Li tenis en la mano spegulon. Ĝentile li demandis al

Macha: "Kion vi volas?"

La juna fraŭlino respondis per forta voĉo: "Mi amas viron, kiu ne

volas ami min."

Aŭdinte tiujn ĉi vortojn, la demono ridegis, kaj la ridego ne

ekvekis ian eĥon en la naturo.

"Mi volas vin helpi. Prenu tiun ĉi spegulon. Prezentu ĝin al via

amatulo kiam vi vidos lin. Kiam lia vizaĝo rebrilos sur tiu ĉi

kristalo, li amos vin je amo."

(_Daŭrigota_)

(_Author's Copyright_).

(_Eldonrajto de la Aŭtoro_).

The Esperantist, Complete · 第 698 / 1137 题