Sceno 2 (_daŭrigo_).
Mi ĉion montris!... Ke la sorĉartiloj
De Sikorakso, buf', skarab', vesperto ...
Sur vin tuj falu!--Estas mi subulo!
Mi tiam sola mia propra reĝo!
Min porke nun vi tenas en ŝtonego,
Dum la ceterajn partojn vi posedas!
Prospero.--Mensoga sklavo, kiun bonaj agoj
Neniam povis tuŝi, sed nur skurĝo!
Ŝlimido, mi unue kun vi agis
Zorgeme, home, eĉ mi vin lokadis
En groto mia ... ĝis vi idon mian
Atencis malvirgigi....
Kalibano.-- Vi malhelpis.
Se rajte estus ĝi de mi farita,
L'insulo estus Kalibanigita!
Prospero.--Ho, sklavo abomena, ne ameco
Kortuŝos vian malbonecon bestan;
Nur povas vi plenumi bestan rolon.
Kompate, mi paroli vin instruis,
Novaĵon taŭgan montris tage, hore;
Bestulon, kiu tiam sole blekis
Simile al la bruto, mi instruis
Paroli home, kaj objektojn nomi.
Sed, parolante, via bruta raso
Enhavas tion, kio ne permesas
Honeste agi: tial en ŝtonego
Malliberulo vi de tiam restas,
Anstataŭ pli malbona sorto.
Kalibano.-- Vere
Paroli vi min faris: la profito
Jen estas: mi nun povas vin malbeni.
Erizipelo ambaŭ vin mortigu!
Mi lernis tion el la lingvo via.
Prospero.--Sorĉido! for de tie ĉi! rapidu!
Hejtaĵon tuj alportu, mi konsilas;
Plimulte poste, sed nun tion faru!
Ĉu ŝanceliĝos vi, ĉu malobeos,
Mi tiam streĉos la muskolojn viajn,
Kaj ostojn dolorigos: vi blekegos ...
La bestojn timigante.
Kalibano.-- Ne, mi petas.
(_Flanken_) Obei li magie min devigas.
Potenco tia ke l'patrina dio
Setebos estus ĝia sklavo!