Sceno 1.--_En ŝipo--Ventega fulmotondra bruego aŭdata._

(_Venas_ Ŝipestro _kaj_ Subestro.)

Ŝipestro.--Subestro!

Subestro.--Tie ĉi, mastro; kion vi ordonas?

Ŝipestro.--Bone; admonu la maristojn, vigligu ilin, aŭ la

ŝipo disrompiĝos sur la ŝtonegoj. Vigle, vigle!

(_Venas_ Maristoj.)

Subestro.--He! kamaradoj, kuraĝe! kuraĝe! Bravuloj vigle!

vigle! Mallevu la velojn; atentu la fajfilon de l'mastro! ... Nun,

blovu, ventoj, ĝis vi krevos, se estas sufiĉa spaco!

(_Venas_ Alonzo, Sebastiano, Antonio, Ferdinando, Gonzalo

_kaj_ Aliaj.)

Alonzo.--Bona subestro, atentu! kie estas la ŝipestro?

Brave agu, ŝipanoj!

Subestro.--Mi petas ke vi restu malsupre.

Antonio.--Kie estas la ŝipestro, subestro?

Subestro.--Ĉu vi ne aŭdas lin? Vi malhelpas nian laboron.

Restu en viaj ĉambretoj. Vi nur helpas la ventegon tie ĉi.

Gonzalo.--Neniel; estu pacienca!

Subestro.--Jes, tuj kiam la maro estos. Iru for de tie ĉi!

Ĉu tiaj blekegantoj timas reĝan nomon? Ne! Iru en la ĉambron.

Silentu! Ne malhelpu nin.

Gonzalo.--Prave; memoru, tamen, tiujn kiujn la ŝipo portas.

Subestro.--Neniun kiun mi pli amas ol min mem. Nu! vi estas

konsilano; se vi povas ordoni ke tiuj ĉi elementoj silentu, kaj

tiamaniere trankviligu la nunan veteron, bone; ni ne tuŝos plu ian

ŝnuregon; uzu vian povon! sed, se vi tion ne povas, estu danka ke vi

jam tiel longe vivadis, kaj en via ĉambreto pretiĝu por ia ebla

estonta malfeliĉo, se ĝi okazos. (_Al la_ Maristoj) Vigle,

kamaradoj! (_Al la_ Aliaj) For de tie ĉi, mi petas! (_Foriras_).

Gonzalo.--Mi ja ĝojas pri tiu ĉi malgentilulo; ŝajnas al

mi ke sur li ne estas signo de drononto; li perfekte prezentas

pendigoton! Ho, sorto! zorgu pri lia pendiĝo; ke lia sorta ŝnuro

nun fariĝu nia sava ŝnurego, ĉar, alie, ni ne povos esperi ian

bonaĵon: se li ne naskiĝis pendonta, vere, mizera estas nia stato!

(_Ĉiuj foriras_).

(_Daŭrigota_).

The Esperantist, Complete · 第 30 / 1137 题