1 Dat meisken opter laden lach,
si weende also sere:
'hadde ic nu enen cnaep
die mi dat luitken sloech
ende ic een veelken met hem droech!'
2 Dat verhoorde een jonghe cnaep,
een cnaep ende die was stout,
hi dede een veelken maken
van silver ende van rode gout:
'ai mi lieve meisken! ghi valt mi seer bout.'
3 Doen dat veelken ghemaket was,
hi ghinc voor sijns liefs dore:
'schoon lief, sijt ghi daer binnen,
daer binnen, so coomt hier vore!
ai mi lieve meisken, hoe beval ic di?'
4 'Ghi bevalt mi uter maten wel,
met di vaer ic van hen
over die groen heide
vader ende moeder te leide:
ai mi lieve lantscnecht! ic ben bereit.'
5 Als si op der heiden quam,
die heide was lanc ende groot:
'had ic nu ros ende waghen
die mi een weinich droech!
ai mi lieve lantscnecht! ic ben so moe.'
6 'Ros ende waghen en heb ic niet,
maer enen bedelaers sac:
mach ic u daer mede helpen,
ic hanghen u aen den hac:
ai mi lieve meisken! hoe bevalt u dat?'
7 'Ic ben gheen bedelerse
noch ooc gheen bedelaers kint,
ic ben eens coopmans dochter
te Covelens al op den Rijn:
ai mi lieve lantscnecht! ic vaer van di.'
8 'Sidi eens borghers dochter
te Covelens al op den Rijn,
so ben ic eens vischers sone
te Valkenborch al op die merct:
ai mi lieve meisken, hoe beval ic di?'
9 Die ons dit goede liedeken sanc
ende wel ghesonghen had,
hi hevet wel ghesonghen,
god gheve hem een goet jaer!
een schoon vrou had hi met hem gaen.
Antw. LB. 1544. Nr. 31. (Uhland Nr. 254. B. Willems Nr. 81.) Dr. 1,
5. kindeken van (veelken met). Uhland hat diese Str. weggelassen--2,
2. ende fehlt--(4, 1. beual bei U.)--5, 4. een fehlt--5, 5. moede--7,
5. mi fehlt--8, 4. Walckenborch.
Im deutschen Liede (Anf. des 16. Jahrh. Uhland Nr. 254. A.) nimmt
Alles eine schlimme Wendung: des Malers Töchterlein verliert Kleider
und Ehre und kehrt zu ihrer trauernden Mutter heim. Das deutsche Lied
ist auch nicht recht vollständig und verderbt, es sollten jedesmal
Zeile 2, 4 und 5 reimen, das ist aber selten der Fall.
¶ 1, 5. veelken, Geigelein--2, 5. ghi valt mi seer bout, etwa: du
machst dich sehr keck; wenn nicht am Ende zu lesen: bevalt mi? Im
Deutschen: o we liebes medlin! ich bin dir holt--6, 4. hac, Ferse.
¶ Nr. 75.