haer met verwonderinghe aen; schenen haer leven geen Hollanders gesien
te hebben. Brachten ons volck in haer tempel; gaven haer daer te eten
en te drincken, en wat toeback. De onse gingen by malcander sitten,
haer geweer gestadigh gereet houdende, want sy niemandt vertrouden,
vreesende dat sy haer overvallen souden. Hier sittende is haer lont
verbrandt; scheurden stucken van haer hembden, dat drayende tot
een lont, soo sy best konden. Trocken doe weer uyt het dorp, haer
bedanckende vande ontfanghene weldaedt; waren blijde dat sy daer
soo geluckigh waren uytghekomen en dat niemandt haer naevolghde;
want sy hadden geen vier schoten kruyt meer in haer bandeliers.
Quamen op strant, vonden een scampan [179], setten het vande wal. In
't water komende ist terstondt gesoncken, soo leck wast. Gingen doe
in een visschers-huys, daer eenige haer tot slapen leyden, maer de
andere en kosten of durfden niet slapen, alsoo sy des nachts een party
Chinesen om het huys hoorden. Des morgens maeckten sy twee vlotjes van
't geen sy best vonden; voeren daer mede nae de jachten, die terstondt
t'seyl gingen, soo dat het niet langer diende geduert te hebben, of
hadden daer licht moeten blijven. Soo datmen aen dese gheschiedenisse
gants klaer kan speuren, wat den mensch al voor perijckel kan door
komen, als des Heeren bewaringe ghenadelijck medewerckt; want sonder
dat wast schier miraeckel, dat soo weynigh volck uyt der Chinesen
handen sijn ontkomen, daer sy haer vyanden waren.
Den 2. November is het jacht St. Niclaes gheseylt nae de plaets daer de
boot op strand lagh, die vande Chinesen gans gheplundert was, van seyl,
mast, swaerden, roer, twee steen-stucken [180] en de yseren schijf
voor uyt de steven. Setten hem te water en brachten 10 bocken en 3 a 4
verckens tot revensie [181] mede, en quamen soo met de boot aen boort.
Den 4. dito nam de boot van de Beer twee joncken met 25 mannen, staken
de joncken inde brandt; het volck brachten sy aen 't jacht St. Niclaes.
Den 9. November is onse opper-stierman ghestorven aen 't water,
begroeven hem op een eylandt op de hooghte van 23 graden.
Den selfden dito is de boot vande Beer nae een deel joncken gevaren,
maer begost soo hard te waeyen, dat de voorschreven boot met achtien
man, daer onder de schipper Jan Jansz. wegh dreef, tot groote
droefheydt van ons alle. Sonden het jacht Fictoria om nae haer te
soecken, dan deden niet op. Hadden hier legghende met onse twee
schepen 40 mannen van het beste bevaren volck verlooren, 't welck
ons dapper smarte.
Den 25. dito quamen wy te samen voor de reviere Chincheu. Setten
't onder een eylandt by een dorp, daer de inwoonders uyt
vluchten. Bequamen daer ontrent 40 beesten, daer onder eenighe
verckens; oock een parthy hoenderen, het welck ons wel quam tot
verversingh, alsoo veel van ons volck sieck en aan 't water laghen,
die haer hier mede heel verquickten.
Sonden drie jachten de revier in, die 't by een dorp setten, daer
sy landen en dapper teghen de Chinesen schermutseerden. De Chinesen
maeckten 9 joncken aen malcander vast en stakense inde brandt en lieten
die nae onse jachten toe drijven, van meninge om die inde brandt te
krijgen; dan dreven mis. Wy met ons twee schepen quamen den 28. dito
by haer, schooten met ons grof gheschut op een plaetse, daer van sy
met seven bassen [182] op het volck vande jachten gheschooten hadden,
die wacker stant tegen haer hielden, hoewel die maer 50 in 't getal
waren, daer sy eenighe duysenden sterck waren. Droeghen haer bassen
wegh, een stuck weeghs van haer dorp. De onse staecken 4 joncken voor
haer dorp inde brandt en quamen 's avondts weder aen boort.
Den 29. dito quam een Chinees overloopen, doch scheen half geck te
wesen. Wy lichten ons ancker en liepen voor een stadt; schooten daer
in, en sy weer met bassen op ons; raeckten ons tweemael. Staken een
jonck inde brandt. De Beer met een jacht liepen aen de andere sijd' van
't eylandt; sagen daer twee groote dorpen, daer neven het eene twee
groote joncken op stapel stonden. Resolveerden om dat af te loopen;
't welck wy den 30. dito onderleyden, met ontrent 70 musquetiers.
De inwoonders waren altemael ghevlucht op een seecker fort;
wy vervolghden haer tot onder 't fort. Sy deden twee uytvallen,
met sulcken afgrijsselijck gheroep en gheschreu, als of de werelt
vergingh; quamen lustigh op ons aen en wy niet willende wijcken
sloeghen malcander met de sabels om de ooren. Maer als wy met onse
musquetten een deel vande haren onder de voet gheschoten hadden, sijn
sy geretireert en stelden 't op 't loopen. Sy hadden onse sarjant en
de seylemaecker van de Beer onder de voet; ten waer wy haer ontset
hadden, sy hadden doodt geweest. De sarjant hadden sy de bandelier
van 't lijf gehouwen. Dreven haer al doodtslaende weder in haer
fort. Wy verlooren een man, sijnde de barbier vande Beer, doch weten
niet of hy doodt gheslagen of ghevangen is geworden. Wy staecken de
twee joncken als oock haer gantsche dorp inde brandt; quamen alsoo
's avondts weder aen boort, met goeden buyt van verckens, bocken,
hoenderen en andere plunderaedje, van huysraedt en andere saecken. De
beesten bereyden wy des nachts, om 's anderen daeghs onse hart (voor
dese moeyelijcke landt-tocht) weder eens op te halen.
Den 2. December voeren wy weder nae landt, plunderden noch een ander
dorp uyt, en staecken 't alst voorgaende mede in brandt. Wy kreghen
hier een-en-twintigh canassers ghetweernde sijde uyt een pack-huys,
en brachten het nevens de andere buyt weder aen boort [183].
Des anderen daeghs seylden wy nae een ander eylandt, daer een groote
tooren op staet. Vonden daer gheen volck op; settent met hoogh water
op vijf-te-half vadem, en inde voor-nacht met het lage water saten wy
vast: 't scheen dat hier een gheweldige stroom in ende uyt gaet. Inde
selfde nacht met de vloet sonden de Chinesen twee brandende joncken
op ons af, die dicht by de Beer (die boven ons gheset lagh) langhs
dreven. De eene scheen of hy ons recht voor de boegh soude komen,
waer door een groote verbaestheyt [184] in ons schip ontstondt. Wy
stonden met alleman boven, en den een sey dit, den ander dat. Doch
ick my versekerende, dat hy mis soude drijven, maeckten soo groote
swarigheydt niet. De coopman Nieuwenroode by my staende seyde:
"Schipper, laet het tou af houwen". Ick onderrechte hem, dat het
niet gheraden was het tou af te houwen, terwijl wy op de wal lagen,
en nootsaeckelijck het schip souden moeten verliesen, en dat de
jonck ons niet begaen kon. Maer den jonck ons naderende, die nae des
coopmans oordeel niet mis en kond, riep hy: "Hou af het tou! Hou af
het tou!" Ick daer-en-teghen riep: "Hou niet af! want hou jy het tou
af, soo sijn wy het schip quijt! 't Is mis! hou niet!" Doe de coopman
sagh dat de maets, die alreede een hou in 't tou hadden ghegheven,
ophielden en my hierin ghehoor gaven, riep hy teghen my (meenende
dat de jonck alsoo goedt als aen boord was): "Schipper Bontekoe, sie
daer, dats u schuldt; dat sal ick op u verhalen!" Doch ick al bevreest
wesende, dat de maets het tou souden afhouden, riep al: "'t Is mis! 't
is mis! hou niet! hou niet!" 't Welck oock waer was, want dreef noch
soo verre mis dat hy onse groote ree, die in 't cruys stondt [185],
noch mis dreef, hoewel sijn mast veel hoogher was als onse ree. Alleen
onse scampan, die wy achter aen hadden legghen, raeckte inde brandt,
die wy doe drijven lieten, soo dat het oock niet veel nader diende;
stondt gheweldigh ysselijck [186], want het branden soo gheweldigh of
het vol swavel gheweest was en soude met ons wel haest korte mijlen
(als men seydt) ghemaeckt hebben [187]. Ick hadde het roer van 't
eene boort aen 't ander laten legghen, waer door het schip een gier
maeckten [188], 't welck (naest Godt) de eenighste oorsaecke was van
't misdrijven.
Den 4. dito lichten wy ons ancker en liepen nae het eylandt voor inde
mondt vande revier, daer wy de 40 beesten van ghehaelt hadden, als
voor verhaelt is. Haelden daer water en gingen den 7. dito van daer
t'seyl, om weder over nae de Piscadoris te loopen. Mits water sijnde
[189] waeyde ons voor-marsseyl wegh; setten het 's anderen daeghs
(door dien wy door 't hard weer geen seyl en kosten gebruycken, om 't
gat daer wy recht voor waren in te loopen) onder het naeste eylandt,
dat bewesten het gat leyt, op 15 vadem.
Den 9. dito sijn wy van ons ancker gespilt; lieten een ander toegaen,
welck tou, na vier uur leggens, oock brack. Dreven doe vande eylanden
af, en dat met een harde storm uytten N.O. en N.N.O.
Den 10. dito wierdt ons schip soo leck, dat wy met twee pompen soo
veel te doen hadden als wy konden om boven te houden; hadden wel
seven voeten water in 't schip en onse achterste pomp was staegh
onklaer. Wy hadden achter inde kamer een party paedje, en een gat
inde kamer raeckende liep de paedje daer door by de pomp, 't welck
onse pomp, als gheseydt, bynae onbruyckbaer maeckten. Waren derhalven
gedrongen om de paedje overboort te werpen, want wy vreesden dat sy
al de lock-gaten [190] verstoppen en onklaer maken sou.
Den 13. en 14. is het vaerbaer weer geworden; bevonden ons dicht
onder de kust van China; quamen daer by het schip Haerlem, daer mijn
broeder Pieter Ysbrantsz. Bontekoe schipper op was, dat mede garen
aende Piscadoris hadde gheweest, en was door dese voorgaende storm
oock verdreven; quam van Japon. Wy hielden met malcander wel vier
dagen by, maer dreven meer overstuer als wy wonnen [191]; liepen
daerom met malcander te ree aen de kust van China.
De 20. nam het schip Haerlem wel 7 scampannen, daer in 36 Chinesen
met 3 joncken, die met sout, gesouten vis en anders geladen waren. Den
selfden dito wierde goet ghevonden, dat wy de ladingh, die het schip
Haerlem uyt Japon ghebracht had, souden overnemen, om dat het schip
Haerlem swack en soo ghestelt was, dat het niet langher dorst uyt
blijven en nootsakelijck verdubbelt most [192], en daer en teghen ons
schip noch sterck en goedt. Waren oock weder dicht [193]. Ruymden
daerom ons schip op en begosten des anderen daeghs te laden. Doe
quamen daer twee Chinesen van landt met een scampantjen aen 't schip
Haerlem; brachten een deel appelen, hoenderen en verckens aen boort,
voor welcke daet sy hem sijn jonck weer gaven. Haelden hier voort ons
water; maeckten ons weder klaer om t'seyl te gaen; leyden een wangh
[194] op onse focke-mast en ree.
Den eersten Januarij [1623] wierter goedt ghevonden, dat den
opper-stierman Jan Gerritsz. de Naeyer met ontrent tsestigh persoonen
van 't schip Haerlem op ons schip souden komen. En onse onder-stierman
Geleyn Cornelisz. is, nevens andere, weder overgegaen op 't schip
Haerlem, om alsoo nae Batavia en voort nae 't Vaderlandt te gaan. De
coop-luyden waren ten dien eynde besich om brieven te schrijven,
de eene nae Batavia en de ander nae de Piscadoris.
Wij setten wel 84 Chinesen over aen 't schip Haerlem, dat den 4. dito
van ons t'seyl gingh nae Batavia. Des nachts haelden de Chinesen
een jonck dicht by ons schip van daen, hoewel wy na haer schooten;
ginghender evenwel mee deur; wy hadden gheen sloep om haer nae
te jagen.
Den 5. dito quamen de Chinesen om en by ons visschen. 't Scheen dat
sy wisten, dat wy gheen sloep hadden, daer onse timmer-luy daghelijckx
mee besich waren om een te maecken. Wy hadden een half sleten seyl van
't schip Haerlem gekregen; daer af maeckten wy tot de schuyt [195]
en ons schip wat ons noodigh docht. Hielden des nachts goede wacht;
vreesden voor branders, die de Chinesen ons souden konnen toestueren.
Den 7. dito ginghen wy t'seyl om zee te kiesen; maer door
contrarie-wint mosten weder te rugh. Liepen op onse oude ree; namen
in 't seylen een jonck, daer wy die kabels nevens ander tou-werck uyt
kregen, en staken de jonck inde brandt. Het volck wasser uytgevlucht;
welck tou-werck ons heel wel te pas quam.
Den 9. en 10. dito kregen wy onse schuyts seyl, mast, sweerden en
ander tuygh weder klaer; bleven noch al door onbequame wint leggen.
Den 11. dito sagen wy tegen den avondt twee joncken onder wal. De
coopman wilde dat men met de boot daer nae toe soude varen, maer
het docht my ongheraden, omdat het tegen den avondt was en gantsch
leelijck weer, en stondt gheschapen noch harder te sullen waeyen,
want sacher gans onweerigh uyt. Oock seyde ick, dat men het volck
soo licht niet behoorde te waghen; bleef daerom achter [196]. Begon
teghen de nacht oock soo te waeyen, dat wy blijd' waren dat de boot
aen boort was gebleven.
Des anderen daeghs, 's morghens, sijn wy met de boot nae een jonck
gevaren, die de bay oplaveerde; doch eer wy daer by waren quamen
vier oorlooghs-joncken hem te hulp, die geweldigh na ons schooten,
en alsoo 't dicht aen landt was, daer wel duysent menschen, soo 't
scheen, op strand stonden met geweer, mosten hem verlaten en voeren
weer nae boort.
Den 14. dito 's nachts, inde eerste wacht, ben ick met de boot nae
een ander jonck ghevaren, die haer te weer stelden; schooten wel twee
glasen teghen ons [197], en alsoo wy te verd van 't schip dwaelden
en weynigh aparentie was haer te krijghen, quamen wy inde dagh-wacht
weder aen boort [198].
Den 15. dito was de stierman met de boot weer by een jonck, die van
Teysing quam [199], daer sy heftigh tegen doende waren, maer mosten
hem verlaten. Hadden drie gequetsten, daer onder een gants dootelijck,
want was met fenijnigh geweer doorschooten.
Den 18. dito ben ick met de boot ghevaren nae vijf joncken; eene
gingh sijn gangh en de ander vier korten malcander op zy [200] en
stelden haer schrap met schilden, swaerden, pijlen en bassen, want
't waren oorlooghs-joncken; soo dat wy nae een kleyn ghevecht wederom
keerden. De joncken peurden ons nae [201]. Ons volck in 't schip dit
siende en vresende dat sy de boot souden aentasten, maeckten de twee
achterstucken klaer, om nae haer te schieten, want het was dicht by
't schip; wy waren geen duysent treden van 't schip af. Wy gijden
het seyl op [202] en streken de de fock neer en roeyden vlack inde
wint op. Sy inde joncken dit siende keerden van ons af. 's Avondts
quamen wy weer aen boort en gingen den selfden nacht noch onder seyl;
hadden de wint N.W.
Den 19. dito, 's morghens, waren wy ontrent een mijl buyten de wal,
of vande hoeck van Teysing; hadden Peter Blanca S. O. van ons ontrent
5 mijlen, 't welck leyt op de hooghte van 22 graden 20 minuyten;
seylden langhs de wal. Op den selfden dagh kreghen ons volck rantsoen:
een flap-kan water daeghs.
Den 20. dito liepen door contrarie-wint met de sonnen-ondergangh weder
ten ancker op 17 vadem, ontrent 6 mijl buyten lant, N. ten O. van
Catsje, alsoo wy gheen vordel saghen te doen met seylen. Hier brack
ons tou stucken [203], mosten daerom de seylen daer weer bysetten,
doch quamen door hard weer des anderen daeghs weder te reed' ontrent
8 mijlen beoosten Teysing.
Den 22. sonden wy de boot uyt, bet nae landt toe [204], om te vernemen
[205] ofter geen beter reed was te vinden; seylden op haer rapoort
tot ontrent een half kartous schoot vande wal, op een goede rede.
Den 23. 's morghens, noch al contrarie-wint uytten N.O. met koel weer.
Den 24. dito storf die persoon, die 9 dagen te vooren soo deerlijck
gequetst was; was genaemt Hendrick Bruys van Bremen.
Den 25. dito kregen onse timmerluy de sloep meest klaer.
Den 27. dito is onse coopman Nieuwenroode met de sloep en boot na
landt gevaren, om te sien of wy geen water souden konnen krijgen,
dan en dee niet op. Sagen eenighe joncken in de revier leggen, daer
wy 's achtermiddaeghs een cherge met musquetten tegen hadden; maer
sy schooten met bassen en ginghen onder seyl, soo dat wy vruchteloos
wederom quamen.
Den 28. nam onse stierman een kleyn jonckjen met ghedrooghde en
gesouten vis geladen, met acht Chinesen, die het datelijck op gaven.
Den 29 en 30. dito hebben wy verscheyden tochten soo nae joncken als
visschers gedaen, maer niet bekomen als een visscher met vijf man,
en water gesocht, 't welck ick den 31. dito vont, dat heel goet was
en gemackelijck om halen.
De navolghende daghen tot den 7. Februarij haelden wy ons water;
was alle daghen lelijck variabel weer en contrarie-wint om onse reys
te vervorderen.
Den 8. dito voeren wy met boot en sloep nae landt met 27 musketiers om
een landt-tocht te doen. Quamen in een dorp, daer het volck uytgevlucht
was; marcheerden een weynigh lantwaert in; vonden een troep buffels,
daer wyder 17 van t' scheep brochten met 4 verckens en ettelijcke
hoenderen. Was alle dagen lelijck weer.
Den 10. dito is de coopman Nieuwenroode met schuyt en boot weder
aen lant gevaren, met 25 musketiers; trocken landtwaert in; quamen
in twee dorpen, daer het volck alle uytgevlucht was; staken beyde
dorpen inde brandt, en quamen weer aen boort.
Den 11. dito is onse eene jonckjen omgevallen en gesoncken; doch de
mast (die 14 palmen dick en 59 voeten langh was) kregen wyder noch
uyt. Onse boot voer weder nae landt om stroo voor de buffels te halen.
Den 12. deden wy weer een landt-tocht, met 50 gewapende mannen. Liepen
twee dorpen af; saghen eenige buffels, maer kosten die niet vangen;
kregen eenige sacken met loock en uyen, en quamen, nadat sy wel twee
mijlen in 't landt geweest hadden, weer aen boort.
Den 15. dito is onse opper-stierman inde boeyen gheset, om datter
brant in sijn kamertje geweest was [206], doch wierder 's avonts weder
uytgelaten. Onse timmerluy maeckten een wangh op onse groote mast.
Den 18. setten wy een man over boort, die de voorgaende nacht
ghestorven was. Wy deden meest alle dagen tochten, soo met ons
jonckjen, schuyt als boot, nae visschers en joncken, maer konden niet
bekomen. Was meest alle dagen kout lelijck weer.
Den 20. dito namen wy een jonck met 14 Chinesen. Seyden ons, dat sy
uyt de revier Chinchieu quamen, als oock dat den Heer Commandeur
Cornelis Reyersz. met die van Chinchieu verdragen was [207]; doch
namen hem evenwel mee en losten sijn waren in ons schip. Verstelden
met wangen en anders onse masten en boeghspriet.
Den 10. Meert deden noch alle dagen, alst weer was, een tocht om
water. Op desen dagh wierde uyt ons schip een vogel (soo hy inde
lucht vloogh) geschooten.
Den 14. dito voeren wy meest met alleman aen lant, haelden onse boot
op 't strandt om hem te calfaeten en schoon te maecken; quamen des
avondts wederom.
Den 17. dito sterf een vande boots-gesellen, genaemt Claes Cornelisz
van Middelburgh.
Den 18. dito onghestadigh weer, met donder, blicxsem en regen. Des
nachts sterf de onder-stierman, Jan Gerritsz. Brouwer van Haerlem,
die ontrent vijf-te-half weeck gheleden onder-stierman gemaeckt was.
Den 20. dito, des nachts, sprongender drie Chinesen overboort; meenden
met de boot door te gaen, maer alsoo de wacht het het gewaer worden,
kregen de eene weder, maer de ander twee verdroncken.
Den 30. dito kregen wy twee joncken met een visscher met 27 man.
Den 2. April setten wy twee Chinesen aen landt, die ons beloofden
verversingh te brenghen voor haer rantsoen [208]: den eene was
ghequetst en den ander heel oudt.
Die 5. dito sagen wy twee Chinesen in onse hout-jonck staen en riepen
datmen haer aen boort halen sou. Sonden onse scampan na haer toe;
bevonden dat de eene een vande selfde was, die wy op den 2. deses
aen landt hadden geset. Sy waren 's nachts van andere Chinesen aen
onse hout-jonck gebrocht; brachten met haer hoenders, eyjeren, een
vercken, sitroenen, appelen, suycker-riet en toeback, van elcx wat;
tot danckbaerheydt van hare gheschoncken vryheydt. Voorwaer een groote
deught, beschamende veele Christenen, die als sy uyt de knip zijn,
dicwils weynigh om haer beloften dencken.
Den 6. dito resolveerden wy de eene jonck te sloopen, het hout daervan
in de ander te laden, en die mee na de Piscadoris te nemen, alsoo sy
daer wel brant-hout van doen hadden.
Den 7. setten wy de voorsz. twee Chinesen weder aen landt.
Den 8. dito quammer een prautjen met twee andere Chinesen aen ons
schip en brachten ons (als de voorgaende) eenighe ververschingh, als
appelen, eyeren, eenighe potten met arack, waer voor wy haer beloofden
twee mannen te sullen vry geven, eene die ghequetst was en een ander,
op voorwaerde dat sy ons meer ververschinge souden brenghen. Gaven
haer oock 25 rejalen aen gelt, om daer verckens voor te brenghen,
en lietense daer op nae landt toe varen. Des nachts is onse jonck
(daer wy mede doende waren te sloopen) gesoncken.
Den 9. en 10. dito haelden wy water, soo voor de jonck als ons schip,
en setten 17 man van ons volck op de jonck om met malcander na de
Piscadoris te seylen, soo drae het wint en weer was.
Den 11. dito quamen de laetste twee Chinesen weder van landt met
haer brengende 5 verckens, een parthy eyeren, vijgen, appelen, en
ander goet.
Den 12. waeydent een gheheele storm; streecken onse rees neer. Een
Chinees prautjen dreef van ons wegh, met een van onse maets; sonden de
sloep daer na toe, haelden hem daer uyt; maer het prautjen kosten sy
door de harde wint niet op-roeyen; haddent achter de sloep gebonden;
lieten het eyndelijck drijven en quamen weer aen boort.
Den 13. dito lieten wy de Chinesen, die ons de ververschinghe ghebracht
hadden weder nae landt varen, met haer beloofde twee landtsluy.
Den 15. dito waren die maets inde jonck doende om een bas te beproeven,
die sy op een nieu roopaertje gheleydt hadden [209]. Laden het met
dubbel scherp; settent met de mondt nae de deur vande jonck. Met soo
komter een jonghman uyt een vande ruymen, gaet inde deur staen om sijn
water te maecken, niet wetende van de anderen haer doen. Daer op komt
een met de lont-stock vande ander kant (de jonghman niet siende) en
steeckter de brandt in, en schiet de jonghman door sijn been. Voorwaer
een droevigh ongeluck en groote onvoorsichtigheydt van den aensteecker.
Wy slachten in ons schip des achter-middaeghs een buffel met een
vercken, om alsoo des anderen daeghs onse Paesch-Feest daer mede
te houden.
Terwijl de maets doende waren, plock-haerden onse Domine met een
assistent, die beyde in de boeyen geset worden.
Den 16. dito, sijnde Paesch-dagh, wierden sy beyde daer weder uyt
ghelaten. Doe quam het volck uyt de jonck altemael in ons schip,
om de predicatie te hooren [210], en bleven voort onse gast op de
buffel. Des ander daeghs quamen sy weder om predicatie te hooren;
was alle daghen onghestuymigh weder en variabele winden.
Den 19. dito werdt de jonghman, die in sijn been gheschoten was,
het been afgheset, die ontrent een uer daer nae sturf.
Den 20. dito ongestuymigh weder uyt den O.N.O. Schooten onse stenghen
[211], lieten noch een ancker vallen; sacher uyt, oft al stucken
waeyen sou wat om en an was. De twee Chinesen, die den 13. van ons
schip waren ghescheyden, quamen weder aen boort, brochten ons weder
eenighe verversingh, seyden ons, datter wel twee hondert joncken
gelijck souden komen om ons te vernestelen [212]. Maeckten ons daerom
(op die waerschouwinghe) van alles klaer, om haer, soo sy quamen,
te begroeten.
Den 27. dito setten wy onse scampan in 't schip en twee
visschers-prauwen daer uyt, die de jonck in sette. Verlanghden om
t'seyl te gaen, want dorsten daer niet wel langer blijven. Doch door
dien dat het alle dagen soo sterck waeyde en stormde, kosten niet
wel t'seyl komen, te meer omdat de wint ons tegen was.
Den 28. brachten wy 20 Chinesen in de jonck, om die nevens de onse
aen de Piscadoris te brengen.
Den 29. dito, 's morgens met redelijck weer, de wint O.N.O., gingen
wy t'seyl met onse jonck, doch hadden veel omswervens in zee door
harde contrarie-wint en anders.