/friderico/ in animo est, si virum tibi accipere cupis legittimoque
thoro iungi, ante volo[172] te subarrabo, dominum meum et corpus suum
-- nam si (_sic?_) facultas est mihi -- perpetuo dicabo ac (_ad?_) te,
si corpus tuum accipiam, insolubilis matrimonii nexu iungendam. Quod
antequam facio, precor: adorna talamum tuum, suscipe regem. Moneat[173]
te ad suscipiendum regem amor ut tibi colloquatur, tibi blandiatur.
Si enim susceperis regem in thalamum cordis, cordialissime diligendo
ipse te suscipiet in palatio suo gloriosissime coronandam. Dico autem
„adorna“, non „emunda“, cum de tua nullum omnino[174] phas sit dubitare
castitate probitate aliisque virtutum insigniis. Humilitate, pedissequa
virginis benedictae singularissima, adorna talamum quaterno redimitu
ornata, ab ortu solis frontem erigendo summum bonum super omnia et
prae omnibus diligendo; ab occasu frontem erige unanimi consensu
sacramentali fide intime regem suscipiendo; sintque tibi latera contra
aquilonem et meridiem: firmitas in blandis et firmitas in duris; quia
ubi spiritus sapientiae et scientiae praeest, immutatio rerum non
perturbat. In te enim dependet a fronte orientali cortina prudentiae,
quia nisi homo prudentia regatur in errorem cadit[175]; sic etiam[176]
in occidentali fronte in te relucet cortina fortitudinis; fortem enim
animum non emolliunt[177] blandimenta bonorum, ymo neque sublime
neque profundum separat a caritate. Super has cortinas generales
et sericeus dependet in te ornatus: iustitia, quae reddit caesari
quae caesaris sunt et deo quae dei sunt. Tota enim pulchra es, intus
pulchra (_Bl. 42b._), pulchra foris, intus in corde, foris in corpore,
intus rubicunda, foris candida, utrobique composita, rubicunda per
caritatem, candida per castitatem, composita per humilitatem, in
toto grata, in nullo ingrata, in toto places, in nullo displices;
tota pulchra es per naturam, pulchrior per virtutes, pulcherrima per
gratiam desuper datam. Tu es regis asueri puella[178] ad thalamum
imperatoris ducenda, ingenti diligentia praeparata, gloriosissime
vestita varietate virtutum, annulis ornatissime subarranda[179]; non
pensanda preciositas, sed rei significatio acceptanda et appretianda
est. Hortor igitur te, uirgo nobilissima vna ex omnibus electissima,
vt in hoc annulo, quo subarrari debes, duo quambreviter animadvertas:
Materiam atque formam. Est equidem materia aurea, forma circularis:
Ea quoque pulchre apteque matrimonio[180] de quo nunc agimus haec
duo consonant; sicut enim aurum praestat metallis, sic tua excellens
et admirabilis forma omnes superat virgines, quae speciosae dicuntur
aetate, neque ab ortu in occasum vlla est, quae tibi uel decore uel
moribus uel prudentia possit aequari; recte ergo tibi conuenit aurum.
Sed ne caesarem[181] dedecet, qui dignitate sublimis imperatoria vt
sol inter sidera sic inter ceteras potestates altior assurgit atque
sublimior, virtute insignis et potentia gloriosus[182], aetate media
celso corpore laetis oculis candida cervice benigna facie copiosa
caesarie nulla ex parte mendosus, simillimus[183] auro. Quid forma,
quid sibi vult circulus? Equidem sicut circulus[184] finem habet nullum
semper in se reflexus[185], sic et amorem sine fine coniugalem esse
oportet ardentem castissimum solidum semper in se reflexum. Uxor virum
amet, alium nesciat; vir uxorem diligat, nulli alteri afficiatur. (_Bl.
43a._) Sic[186] amor[187] interminabilis sine fine et a viro in uxorem
et ab uxore in virum perpetuo et inviolabili modo revolutus. Possem de
natura lucidissimi lapilli aliquid dicere, quia solidissimus, ut ferrum
ceterasque gemmas penetret, ut solum[188] plumbo hircinoque sanguine
* *[189], insaniae resistit, hostes superat, feros et feroces homines
mitigat, iurgia tollit, fantasmata et incubas fugat, quae omnia ad
proprietatem matrimonii reduci possunt; sed obstant angustiae temporis.
Cedo priori sermone; ad finem festinat oratio; dixi quae sum facturus.
Si accipis gloriosissimum dominum meum dominum /fridericum/ romanorum
regem virum tuum lectum ex ordine rituque sacrosanctae romanae et
universalis ecclesiae: quin ymo quem iam dicis te accipere virumque
hunc unum optare atque amplecti mente, sic dic: „Ego infantissima
domina /leonora/ recipio /fridericum/ regem romanorum in meum maritum
bonum et legittimum, sicut mandat sancta ecclesia romana, in persona
tui /magistri Jacobi mocz/ tanquam sufficientis procuratoris ad
hunc actum.“ Et ego praenominatus /magister Johannes/ (_sic!_) in
nomine praefati /friderici/ tanquam procurator eius ad hunc actum
legittime constitutus recipio te sanctissimam dominam /leonoram/ in
suam legittimam uxorem, sicut mandat sancta ecclesia romana. Atque te
hoc annulo subarro ad laudem et gloriam omnipotentis dei et felicem
utriusque partis statum et optimam consolacionem, ut duo in carne una
longo tempore simul vivatis generetisque filios et filias qui deo et
hominibus sint accepti vobisque senibus superuiuant. Repleamini etiam
benedictionibus omnium beneuiuentium fruaminique pace aeterna, vt
tandem coronari mereamini gloria sempiterna. In nomine patris et filii
et spiritus sancti. Amen.
/Dinkelsbühl./ /Dr. Schepß./