Ona volta gh'era on scior, ch'el gh'aveva in nomm:—«Abbaa, che mangia e
bev senza pensà.»—E gh'è andàa là el Re; l'ha veduu fœura sto cartell;
el ghe dis: _s'el gh'aveva minga de pensà, el ghe dava lu de pensà_.
El gh'ha ditt de fà in vott dì i tre robb, ch'el diseva lu. Vunna, de
savè digh quanti stell gh'era in ciel[vii], quanti brazza de corda ghe
voreva per andà in ciel e cossa el pensava lu. El cœugh, el vedeva,
ch'el so padron el cantava pu; l'era semper con la testa poggiada al
tavol; e el gh'ha domandàa cossa l'è, ch'el gh'aveva. E lu, el gh'ha
cuntàa su. El cœugh, el gh'ha ditt, s'el ghe dava la metà de la soa
sostanza, el ghe despediva lu sta robba. El gh'ha ditt de dagh la pell
d'on asen mort, on carrett de corda e el so ponc e el so tabarr. E l'è
andàa lu del Re, sto cœugh. E el Re, el gh'ha ditt:—«Sicchè, quanti
stell gh'è in ciel?»—E el gh'ha ditt:—«Ch'el cunta sti pel de st'asesin
chì, ch'el savarà quanti stell gh'è in ciel.»—E el Re, el gh'ha ditt
de cuntaj lu; e el gh'ha responduu, che la soa part l'era già cuntada,
che adess el toccava al Re a cuntaj. E el gh'ha ditt: quanti brazza de
corda ghe voreva per andà in ciel. E lu, el gh'ha ditt:—«Tì, ciappa
la corda de andà su finna in ciel»—e pœu de vegnì giò e cuntà quanti
brazza eren. E pœu, el gh'ha ditt:—«Coss'è che pensi mi?»—«Lu, el pensa
che mi sia on abbàa e invece sont el cœugh e gh'hoo chi la cazzirœula
de fagh provà el brœud.»—