Gh'era on sciavattin, che l'era al banchett[ix] a lavorà. E el gh'aveva
on formaggin. E, sto formaggin[x], ghe andava su tanti mosch, e
lu, n'ha mazzàa tanti, ch'el diseva:—«Cent i ho mazzàa e cent i ho
de mazzà.»—La gent sentiven a dì:—«Cent i ho mazzàa e cent i ho de
mazzà.»—Gh'han ditt, se l'era bon de andà a toeu la città de Casti.
E lu, el gh'ha ditt de dagh on cavall, ch'el saria andàa a toeu sta
città. E lor gh'han daa on rozzon[xi] d'on cavall, on cavallasc come se
sia. El saveva nanca fa a sta a cavall e l'andava come un desperàa.
E veden a vegnì sto matt, ch'el diseva:—«Cent i ho mazzàa e cent i ho
de mazzà;»—e gh'hin cors a la contra subit, cont i ciav de la città
de Casti. In del vegnì indrèe, l'è passàa d'on sit; e là gh'era on
mago. E là, sto mago, l'ha ciappàa e l'ha miss in d'ona stanza, e
el ghe dava minga de mangià. El mago, el ghe dis:—«Voj! ven chì. Mi
gh'hoo ona balla inscì grossa: se ti te see bon de ciappà sta balla
chì e de buttalla fina in del mar, mi te lassi andà.»—Lu l'ha ciappàa
sta balla, l'ha avùu forza assee de buttalla in del mar. Adess, el
sciavattin, el dis:—«Ti te dee fa quel, che te disi mi. Adess de mi e
ti emm de guardà chi l'è, che l'è pusèe fort de tirà giò sta pianta.»—E
là s'hin miss adrèe con sta pianta, per tralla giò. El sciavattin, el
ghe dis:—«Spetta, che andaròo su de la toa mièe e ghe diròo de damm la
folc.»—El va de sora de la soa mièe e el ghe dis, el sciavattin:—«El
m'ha ditt inscì el so marì, de damm la ciav del secretér[xii].»—E lee,
la va a la finestra e la ghe dis al so marì:—«Voj! hoo de daghela?»—E
lu, el gh'ha ditt:—«Sì, sì, dàghela, dàghela in pressa.»—Lu, el
sciavattin, dopo l'è andàa al secretèr e l'ha portàa via tutti i danèe,
che l'ha trovàa. Lee, la mièe, la credeva, che fussen intès, perchè el
gh'aveva ditt lu, el mago, de dagh la ciav al sciavattin; la credeva,
che fussen intes de toeu su i danèe. Lu, el sciavattin, l'è andàa
via per l'altra porta, l'è minga passàa, per dove l'era el mago. Lu,
el mago, el ved ch'el ven no, el ciama la soa mièe, el ghe dis:—«Ma
voj! te ghe l'è dada?»—«Sì, l'è on pezz. L'ha mò de vegnì?»—E lu, el
ved ch'el ven no, va a vedè in dove l'è. El ghe dis a soa mièe:—«Ma
com'è? el gh'è in nissun sit? Cossè l'è, che te gh'hê dàa?»—«La ciav
di danèe.»—«Ah poverà mi! l'era la folc, che ti te gh'avevet de dà,
minga la ciav. Pover a mi! adess dov'hoo de andall a toeu?»—Guarda de
chì, varda de lì, el sciavattin l'ha minga podùu trovà pu. Lu l'ha
ditt:—«Invece de andà a quistà la città de Casti, hoo quistàa di danèe
de viv.»—