Misericordia Dei. Væ etiam laudabili vitæ, si Deus remota misericordia eam

discutiat, 166. Magnæ sunt voces ad misericordiam Dei, tacitæ

contritiones animi, 111.

Modestia. Pulchrior est temperantia animi inscitiam suam confitentis quam

scientia rerum, 70.

Molestias vitæ tolerare jubet Deus, non amare, 187, 28.

Monasterium Mediolani plenum bonis fratribus, extra urbis moenia, sub

Ambrosio nutritore, 135. Monasteriorum greges in Ægypto, 134, et n.

MONNICA.

Monnica Patricii conjux, mater Aug^i. 167. quem et carne ut in hanc

lucem temporalem, et corde ut in æternam lucem nasceretur, parturivit,

157. educata fuit pudice ac sobrie, 159. in domo fideli, bono membro

Ecclesiæ Christianæ, ib. Non tam suæ matris, quam decrepitæ cujusdam

famulæ cura ad honestatem instituebatur, ib. immo disciplina et

regimine Christi, eam in Dei timore jam tum erudientis, ib. Per

Christum subdita parentibus, potius quam per parentes subdita Christo

fuit, ib. Amore vini paulatim capta, sanatur insultatione ancillæ cum

ea litigantis, 158, 83.

Patricio (cui soli nupta fuit, 167.) in matrimonium tradita, servivit

ei veluti Domino, 159, 10. satagens eum Deo lucrari, 159. Ut sese

gerebat in virum a fide ac moribus ipsius longe alienum, ib. In socrum

adversus se irritatam malarum ancillarum susurris, ib. Erga matronas de

maritis suis querelam moventes, ib. Erga dissidentes et discordes inter

se anima, 160. Erga servos Dei, ib. Erga parentes, domumque suam, ib.

Nutrivit filios, 162. toties eos parturiens, quoties a Deo deviare

cernebat, ib. Aug^m. spiritu parturivit majori sollicitudine, quam

carne pepererat, 73, 10. Hunc a primis annis in Catechumenorum gradu

constituit, 9, 31. Cumque adhuc puer in repentino mortis periculo

versaretur, curabat festinabunda ut sacramentis salutaribus initiaretur

et ablueretur, 10. Eo tamen recreato, baptismum differendum duxit, ib.

Aug^o. an. æt. xvi agente, Deus jam inchoaverat in ea templum suum et

exordium sanctæ habitationis suæ, 20. Ex quo in Christo regenerata

fuit, vitam fide et moribus præcipuam egit, 166. Aug^m. ut a

fornicatione maximeque ab adulterio abhorreret cum ingenti

sollicitudine admonebat; uxorem tamen dare nolebat, quo consilio, 21.

Virum suum sub ipsius vitæ finem ad Christi fidem adducit, 160. Quo

viduata sumtus nihilominus (Romaniani ope, 100, n.) procurat Aug^o.

tunc apud Carthaginem Rhetoricæ studenti, 30. Hunc interea in

Manichæorum hæresin prolapsum luget, horis omnibus orationum suarum de

eo ad Deum indesinenter plangit, 43. ejusque convictum aversatur, 42.

De futura ejus resipiscentia admonita per somnium, (ib.) perque

responsum episcopi (43.) cujusdam, fieri non posse asserentis, "_ut

filius istarum lachrymarum pereat_," (44.) mensa domoque rursus

excipit, 42.

Frequentabat eleemosynas, vidua casta et sobria, 73, 83. Obsequens et

serviens sanctis, nullum diem prætermittebat oblationem ad altare Dei,

ib. Bis in die, mane et vespere ad Ecclesiam venire solita, ut oraret

vel verbum Dei audiret, ib.

Aug^m. Romam ipsa invita et falsa navigantem lachrymis prosequitur, 72.

pro eo Deum rursus deprecatur, ib. Paulo post conscensa nave, per

marina discrimina nautas consolatur, de felici perventione divinitus

certior facta, 82. Mediolanum veniens Aug^m. audito Ambrosio jam

abalienatum a Manichæis reperit, ib. De ejus futuro matrimonio

revelationem a Deo expetit, sed frustra, 100. Ambrosium diligit ut

Angelum Dei, 83. Ille in ejus laudem, viso Aug^o. sæpe erumpebat,

gratulans ipsi quod talem matrem haberet, 84. Apud Mediolanum vetanti

Ambrosio, epulas ad Memorias Martyrum adferri, morem gerit

libentissime, ib. Excubante Mediolanensi plebe in Ecclesia, vigiliarum

primas tenet, 155. orationibus vivit, ib.

Gaudium ejus de Aug^i. conversione, 144. Secedit cum illo in agrum

Cassiciacum, 150. Aug^m. suscepto baptismate remeantem in Africam

comitatur, 157. quocum apud Ostia Tiberina paullo ante obitum suum

colloquitur de vita æterna, 161. Rapiuntur ambo in æternæ sapientiæ

contemplationem, ib. Nulla jam re se delectari in hac vita profitetur,

162. Unum fuisse propter quod hic aliquantum immorari cupiebat, ut

Aug^m. Christianum Catholicum videret ante obitum, ib. Post dies cir.

v. decumbit febribus, ib. de sepultura {319} corporis sui extra

patriam, tandem nihil curat; sed tantum ut ejus ad Domini altare

meminerint filii, ubi ubi fuerint, 163, 167. Alia ejus insignis

sententia, 163. die ix ægritudinis, an. lvi æt. suæ, xxxiii æt. Aug^i.

migrat ex hac vita, ib. Ejus funus, 164 sq. Sacrificium pretii nostri

pro ea offertur, jam juxta sepulchrum posito cadavere, priusquam

deponatur, ut illic fieri solebat, 165. Ejus elogium, 159 sqq. 164 sq.

Moris humani flumen vix superandum, 13, et n.

Mores hominum. Quæ contra mores hominum sunt flagitia pro morum diversitate

vitanda sunt, 37.

Mors sibi ipse est qui male vivit, 230. Moritur qui Deum non videt, 3.

Mortalitas testimonium peccati, 1.

Mortui, _vide_ Defuncti.

Mulier quæ perdiderat drachmam, 129, 181. Ænigma Salomonis de muliere

sedente super cellam in foribus, 34.

Mutantur coelum et terræ. Coelum et terra clamant quod facta sint quia

mutantur, 208.

N.

Navigius Aug^i. frater morti Monnicæ et ejus funeri interfuit, 162, et n.

NEBRIDIUS patria Carthagini vicina, 96. Aug^o. carissimus, adolescens valde

bonus et valde castus, 48. mirabilis animæ, 109. mitissimus, 133.

Aug^m. ab astrologis consulendis revocare nititur, 48, 109. Argumentum

ipsius clarum contra Manichæos, 105. Mediolanum venit non ob aliud nisi

ut cum Aug. in sapientiæ studio vivat, 96. Beatæ vitæ inquisitor

ardens, ib. Sub Verecundo Mediolanensi grammatico docet, 133. Errans

aliquando circa Incarnationis mysterium, postea fit Catholicus, 148.

Deo servit in perfecta castitate apud suos in Africa, ib. Tota domus

ejus per eum fit Christiana, ib. Moritur haud multo post Aug^i.

baptismum, ib. vivit in sinu Abrahæ, ib. Epistolæ ad Nebridium, 150.

Necessitas consuetudine inducta, 132.

Nobilium conversio majoris lætitiæ caussa est Ecclesiæ, 131. Nobilitatis

nomine superbos plus tenet diabolus, ib.

Nomen dare ad Baptismum, 154, et n.

Nubes prædicatores, coelum Scriptura, 260.

Nugæ majorum vocantur negotia, 8.

O.

Obedire regibus generale pactum est societatis humanæ, 37.

Oblatio altaris, 73.

Oblivionis memoria est, 179.

Oculi sensuum principes, 195. Oculorum voluptas, 193.

Odium in proximum cor gravius vastat, 15.

Opera Dei compendio narrantur, 277. Opera nostra bona ideo bona sunt quia

Deus ea nobis donat, 166, et n. 157, 249.

Oratio pro mortuis ad altare, 163, 165, 167.

Oratoria i. q. Memoriæ, 71, n.

Ordinare aliud, aliud creare, 9, n.

Orestes et Pylades, 51.

Otium malum, 20.

Ovidius in Trist. innuitur, 61.

P.

_Paracletus_, 31.

Pars turpis est, quæ suo universo non congruit, 37.

_Patres S._ Vet. Testam. a Manichæorum cavillationibus vindicat Aug. 35,

36, 37, 39, et nn.

Patricius Aug. pater, tenuis municeps Thagastensis, 20. Animosior quam

opulentior, ultra vires rei familiaris filio impendebat, quidquid etiam

longe peregrinanti studiorum caussa opus erat, 20. Quamvis ira

fervidus, nunquam cecidit Monnicam uxorem, 159. Fit Catechumenus Aug^o,

an. fere xvi agente, 20. annoq. post, (30.) moritur fidelis, 160. Ejus

mores, 159. Pro eo orari ad altare vult Augustinus, 167.

PAULUS Apostolus unde dictus Paulus, 131, et n. Miles castrorum coelestium,

190. Ejus lingua volatilis, loquens mysteria, 273. Illum præ ceteris

legit Aug. 122.

Paulus proconsul, per baptismum fit Regis Magni provincialis, 131.

Peccata ante baptismum vulgo parvi pendebant, 10. post baptismum delictorum

reatus major et periculosior, ib.

Peccatum nihil est, 25. Admittituendum immoderata in hæc infima

inclinatione, summa bona deseruntur, 22, 230, et n. Dum non in Deo, sed

in seipso et aliis creaturis voluptates, sublimitates, veritates homo

quærit, 17. Peccatum omne, perversa Dei imitatio, 23, 24.

Peccati caussa Deus non est, 205. peccatorum ordinator, tantum non creator,

9, et n. Peccatum non committitur sine caussa, 22. Peccandi quædam est

necessitas, 132. Quomodo in eam descendatur, ib.

{320}

Peccatum dæmoni est sacrificium, 15.

Peccati poenæ: Obcæcatio, ib. Inquietudo animi, 63. Poena sua sibi est

omnis inordinatus animus, 11, 241, n. Peccator Deum fugere non potest:

sed invenit ubique Dei legem in poena sua, 53.

Animæ peccatrices Dei imperii ordinem non perturbant, 118, 63, et n.

Peccatum Deo non nocet, 230, 63. nec nocere potest, 63, 38.

Peccatorum apud Deum confessio, spem excitat, 171.

Peccati lex est violentia consuetudinis, 133.

Peccatorum duæ origines, 3, n.

Peccata alia contra naturam, alia contra mores, alia contra præcepta, 37,

et n. Peccata proficientium, 38.

_Pelliceæ tunicæ_ mortalitatem significant, 120, et n. 259.

Penulati magistri, 13.

Perturbationes animi quatuor sunt, cupiditas, lætitia, metus et tristitia,

178.

Petiliani malitia in Augustinum, 44, n.

Phantasmata. Luctæ animæ cum phantasmatibus præclara descriptio, 32.

Philosophiæ laus et defensio, in Hortensio Ciceronis, 30. Quomodo ad

philosophiam accensus fuit Augustinus, ib.

Philosophi præ superbia Creatorem per creaturas non invenerunt, 66, 65.

Photinus, ejus falsitas, 121, et n. 72, n.

Picturæ lascivæ, 14.

Piis idem probatur, quod Deo placet, 276.

'Piscis de profundo levatus' manducatur in mensa parata in conspectu

credentium, 266, et n. 269. Quid per 'pisces et cetos' significatur,

274, 65, n.

Plani Mathematici, pietatis expertes, 47. et veritatis, 48, 108.

Platonicorum in libris quædam Aug. legit consentanea doctrinæ Christianæ de

divinitate Verbi æterni, nihil tamen de Incarnati humilitate, 112, 113.

In iis etiam non invenit quod in sacris litteris reperit, nempe viam

salutis, et doctrinam humilitatis, ib.

Poeseos vanitates noxiæ, 13, 14.

Pontitianus Afer, in palatio militans, Christianus et valde pius, 134.

Narrat Aug^o. Antonii Monachi vitam, 135, 143. et duorum Agentium in

rebus conversionem, 135.

Prædicatores Evangelii nubes dicuntur, 260. Ipsis debentur necessaria, et

quomodo, 272. Quomodo possunt gaudere de datis sibi beneficiis, ib.

Transeunt ex hac vita in aliam vitam, scriptura vero sancta permanet,

260.

Præsidatus, i. e. Præsidis munus, 98.

Prætorianum pretium, 96, et n.

"Preces pro mortuis" dogmati Eccl. Rom. de Purgatorio adversari quinam

ostenderint, 165, n.

Principium. Quomodo intelligatur illud Geneseos, "_in principio Deus

creavit, &c._" 210 sqq.

Prius aliquid dicitur æternitate, tempore, electione, origine, 246.

Psalmorum cantus toto Christiano orbe celebris, 150, 156. Quando inductus

Mediolani, 155. Cantantur Psalmi in funere defunctorum, 164. in

Ecclesia, 192. De hocce cantu quid Athanasius senserit, 192. quid

Augustinus, 193. Psalmi litteræ de melle coeli melleæ, 153. Explicatio

Psalmi iv '_Cum invocarem_,' 150-152. Psalmorum vis et utilitas, 155,

150, 164, n.

Psalterium decem chordarum, decalogus, 37.

Puellæ instituendæ modus, 157 sq.

Pueri in rebus non vanis instituendi, 13.

Pueritiæ vitia ad succedentes ætates transeunt, 6, 16.

Pulchritudo quid, et in quo consistat, 56. Pulchritudines exteriores a Dei

pulchritudine veniunt, 194.

Pulchrum definitur, 58. _De Pulchro et Apto_ duo aut tres libros scribit

Aug. 57.

Pylades et Orestes, 51.

Q.

Quærere. Veritatem qui non pie quærunt, non inveniunt, 66.

Quæstionum tria genera, an sit, quid sit, quale sit, 175.

Quies frustra quæritur in creaturis fugacibus, 53, 54, 55. In Deo solo

habetur, 1, 24. Ibi est locus quietis imperturbabilis, ubi non

deseritur amor, si ipse non deserat, 54. Fecit nos Deus ad se, et

inquietum est cor nostrum, donec in Deo requiescat, 1. Ostendit Deus

quam magnam creaturam rationalem fecerit, cui nullo modo sufficit ad

beatam requiem quidquid ipso minus est, 253. Ignavia quasi quietem

appetit, quæ vero quies certa præter Dominum? 24. Quies est apud Deum

valde, et vita imperturbabilis, 26. _Vid._ Requies.

R.

Rapere. Quomodo rapiat hominem Deus, 186, 118.

Regeneratio per Baptismum, 128, 166, 148.

Reliquiarium Evæ, 72.

{321}

Reminiscentia quid, 181.

Requies animæ solus est Deus, 102. Quomodo Deus requiescet in nobis sabbato

æternæ vitæ, 279. In iis requiescere dicitur Spiritus Sanctus, quos in

se requiescere facit, 251. _Vid._ Quies.

Restituere pretium quo Christus nos emit, nemo valet, ut nos ei auferat,

167.

Rex nova præcepta imponere potest subditis, 37.

Rhetorica dicitur victoriosa loquacitas, 46. illam docet Aug. 46. Thagaste,

46, 52, 49. Carthagine, 52. Romæ, 70, 78. Mediolani, 79. illius

professionem deserit, 149.

Romana nobilitas idololatriæ dedita, 127.

Romani scholastici magistros fraudare soliti, 78.

Romanianus Thagastensis. Alypii cognatus, Aug. ab ineunte ætate

familiarissimus, 100, n. cui ad peregrina studia pergenti sumtum

suppeditavit, ib. res ejus ampla, ib. Mediolanum ad Comitatum

Imperatoris ob negotia venire compulsus est, docente ibi Augustino, ib.

Vitæ communi agendæ multus instat, ib.

Romæ Manichæi plures secreto habitabant, 76. verbis conceptis, retentisque

memoriter, reddi solebat fidei confessio, ab iis qui accessuri erant ad

gratiam Baptismi, 128, 9. offerri solebat pro mortuis sacrificium

pretii nostri, jam juxta sepulcrum posito cadavere, 165.

S.

Sacerdos Christus et sacrificium, victor et victima, 203.

Sacramenta. Cur iis egeamus, 265. Sacramenta Christi per totum orbem

pervaserunt opera servorum Dei, 264. Deus in eorum ministris operatur,

266. Sacramenta initiorum, 274, 10, 9, n. Homo spiritalis judicat

desollemnitate Sacramentorum quibus initiamur et Eucharistiæ, 269.

Sacramenta Novi Test. dant salutem, sacramenta Vet. Test. promiserunt

Salvatorem, 263, n. Vox "Sacramentum" per se positum, fere valet

mysterium, 89, 120, 128, 142, 150, 196, 201.

Sacramentum salis, 9, et n.

Sacramentum corporis Christi. Piscis de profundo levatus manducatur in

mensa parata in conspectu credentium, 266.

Sacrificium pretii nostri, pro mortuis offerri solitum posito juxta

sepulchrum cadavere, 165. Sacrificium cogitationis et linguæ, 206.

Sæculo non oportet conformari, sed imitari imitatores Christi, 267.

Sal in ecclesiis Occidentalibus Catechumenis gustandum, qua mente, datum,

91, n. Sale est conditus, Aug. ab utero matris suæ, 9.

Sallustius de Bell. Cat. 23.

Salutis via in Christo et Scripturis sanctis, 119 sq.

Sancti antiqui in Christum passurum crediderunt, 202. Vivunt in sinu Abrahæ

nostri memores, 149. Eorum corda sunt thuribula Dei, 170. Sanctorum

Memoriæ, 83, 71.

'Sancti' Manichæorum, 45.

Sapientia est 'luminare majus firmamenti,' 262.

Scholasticorum apud Carthaginem licentia, 71. Romani erant modestiores, 78.

qui magistrum tamen sæpe fraudabant, ib.

Scientia est 'luminare minus,' sapientia 'luminare majus,' 262.

Scientia nostra scientiæ Dei comparata ignorantia est, 208.

Scire--Deum qui scit, etiamsi alia nesciat, beatus, 66. _Vid._ Cognitio.

Scriptura Sacra est venerabilis stilus Spiritus Dei, 122. In ea Deus ipse

loquitur, 248. Ejus divina auctoritas, 236, 89, 265. mira profunditas,

232, 31. et simplicitas, 89, 31. quæ magistra est humilitatis, ib.

Aug^i. sunt castæ deliciæ, 206. omnibus sæculi deliciis suaviores, 207.

Scripturæ summa est veritas, magnaque præ litteris profanis

excellentia, 243.

Variæ ejus interpretationes simul possunt esse veræ, 247, 248, 237. nec

obest aliter quam alii senserint, sentire, modo vera sint quæ

existimamus, ib. 244. Dissensionum duo genera in Scripturis

interpretandis, 241, n. quis sensus habendus sit excellentior, 248.

regulæ in ejus interpretatione adhibendæ, 248, n.

De ea nemo judicare debet, 269. Laus ejus et dignitas, 89, 31.

Scrutanda est cum honore famulorum Dei qui eam dispensarunt, 247. In

Ecclesiis legebatur, 73.

Securus nemo esse debet in hac vita, quæ tota tentatio est, 192.

Sensus externi dicuntur fores carnis, 172. januæ, 176. sunt nuntii per quos

homo interior cognoscit, 172, 119. Sensuum delectatio, æternæ vitæ

jucunditati comparata, ne commemoratione quidem digna est, 161.

Serpentes boni, i. e. non perniciosi ad nocendum, sed astuti ad cavendum,

267.

{322}

Severus, Ianius Mediolanensis, cui cum cæcitas incidisset, tacto feretro

Protasii et Gervasii martyrum, sudarioque inde oculis admoto, visum

recepit, 156, et n.

Simplicianus, Mediolanensis ecclesiæ presbyter, 125. tandem episcopus, 126,

n. ubi pl. de eo. Pater spiritalis Ambrosii, 126. Consulitur ab

Augustino, ib. Victorinum, ut publice profiteatur fidem, instigat, 128.

Societas justa est, quæ Deo servit, 39. Sodales mali malum grassans, 25,

26, 21. Societatis humanæ generale pactum est obedire regibus suis, 37.

Solitudo poenitentiæ aptissima, 203, 142.

Soni discrimen a cantu, 246.

Spectaculorum vanitas, 27, 91, 9. magno in honore, sub Aug^i. tempora, 9.

SPIRITUS SANCTUS dicitur Dei Donum, Munus, Ignis, Amor, Caritas, Pax,

Gratia, Requies nostra, Locus noster, 254. Dicitur ea facere in nobis

quæ per eum facimus, 276. Solus superferri super aquas, quare, 254.

Spiritus Sancti dona sideribus comparantur, 263.

Spiritus beati, domus Dei, 231. Coelum coeli dicuntur, ib.

Stellæ solatia noctis sunt, 277.

Superbia, quomodo ab illa tentemur, 197. Superbia receditur a Deo, 64, 65,

112, et n. 118, n.

Superbus suam amat sententiam defendere, non quia vera est, sed quia sua

est, 242. Ejus casus unde, ib. a superbis Deus non invenitur, quamvis

peritis, 65.

Superiores seu Prælati, quomodo gerere se debent, dum amantur, timentur,

laudantur, ne in superbiæ vitium cadant, 197. Timeri velle ab hominibus

non propter Deum, foeda jactantia est, 197.

Surditas cordis ex tumultu vanitatis, 54.

Symbolum Apostolicum Catechumenis memoria tenendum tradebatur, 128, n. ab

iis publice coram fidelibus recitabatur, ib. Romæ vero de loco

eminentiore, ib. literis id mandare prohibitum, ib.

Symmachus Præfectus Romæ, 79. Aug^m. Mediolanum mittit profitendæ

rhetorices gratia, ib.

Synaxes in Africa ad memorias Martyrum, 83. Quare vetat illas fieri

Ambrosius, ib. vid. 84, n.

T.

Temperantia animi suam inscitiam confitentis pulchrior est quam scientia

rerum, 70.

Temporalium amor, nonnisi suavitate æternorum expugnatur, 13, n. 145.

Tempus quid sit, difficilis quæstio, 213. implicatissimum ænigma, 218.

Solis, lunæ, et siderum motus non sunt tempora, 219.

Tempus non est corporis motus, 220. Sed quo metimur motum corporum, 220.

Est distentio, ib. 221. sed cujus rei? num animi, ib. Temporis mensura,

223. Quomodo tempus liceat metiri, 218. Tempus præteritum, præsens, et

futurum, 217. Tria proprie non sunt, ib. Differentiæ temporis quomodo

nominandæ, ib. Præteritum tempus, et futurum quomodo sit longum aut

breve, 223. Nullum tempus sine creatura, 212, 225, et n.

Tenebræ quid, 227. 'Tenebræ super abyssum,' ib. 237. Tenebrarum antra

quinque, 34. Tenebrarum gens ap. Manichæos, 74, n. 105.

Tentationum tria genera, 188, n. 198, 201. quomodo adversus ea pugnaverit

Aug. sc. voluptatem, (187-194.) curiositatem, (194-197.) superbiam,

(197-201.) Quibus tentationibus resistere valemus, quibusve non

valemus, nescimus, 171. maxime, donec tentemur, 192, et n. 198, et n.

Terentius poeta. In ejus Eun. iii. 5. invehitur Aug. 14. Cit. et 185.

Thagastense municipium Aug. patria, 20. ubi is docere coepit, 49.

Tobias cæcus filio suo caritatis pede præibat, 193.

Treveri, 135.

Trinitatis mysterium in Genesi insinuatur, 252, 268. Symbola Trinitatis in

homine, 255, et n.

_Tunicæ pelliceæ_ mortalitatem significant, 120, et n. 259.

V.

Vela grammaticarum scholarum liminibus appensa quid significent, 12.

Ventos pascere, id est dæmones, est, ferrando eis esse voluptati et

derisui, 47.

Verbum Deus apud Deum, sempiterne dicitur, et eo sempiterne dicuntur omnia,

210. Ipsum est principium et magister quo intus docemur omnem

veritatem, ib. Verbum Dei in se permanet sine vetustate et innovat

omnia, 161. fons est vitæ æternæ, 267.

Verecundus Mediolanensis civis et grammaticus, Aug^o. ejusque sociis

familiarissimus, 133. Nebridium adjutorem in docendi officio flagitat,

ib. Aug^o. de sæculo fugienti cum sociis concedit rus

{323}

suum Cassiciacum, 148. Fit Christianus in extrema ægritudine, ib. Moritur

agente Romæ Aug^o. ib.

Veritas. Mentes nostræ non de veritate, sed secundum ipsam de cæteris

judicant, 118. Veritas quæ æterna est et omnibus præminet, ipse Deus

est, 243. Æterna veritas grandium cibus, qui non mutatur in eum a quo

sumitur, sed e contra, 115. Beata vita nihil est aliud quam gaudium de

veritate, 184.

Veritas communis est omnium, 242. Qui vult habere veritatem privatam,

timeat ne ea privetur, ib. Cur 'veritas odium parit,' 185.

Veritatem homines amant lucentem, oderunt redarguentem, ib.

Verum quando dicitur, inspirante Deo dicitur, 272. Deus solus est doctor

veri, 168, ib.

Victorinus rhetor urbis Romæ, Latine vertit libros quosdam Platonicorum,

127. Statuam in Romano foro meruit, ib. Legit S. Scripturam et libros

Christianorum, 128. ac publice, a Simpliciano instigatus, profitetur

fidem, 129. Scholam deserit ob legem Juliani, qua vetitum est

Christianis docere litteras et oratoriam, 131. judicium Hieronymi et

Gennadii de ejus scriptis, 127, n.

Videre. Aliter Deus, aliter homo videt creata, 279.

Vindemiales feriæ, 146.

Vindicianus senex medicus, 48, 109. proconsul coronam agonisticam Aug^o.

imposuerat, ib. quem ab Astrologorum næniis frustra revocare satagit,

ib.

Vindictæ aviditas unde oriatur, 22.

Virgilius poeta, 11, 12, 14.

Visiones et responsa Monnicæ data, 42, 43, 73, 82, 100.

Vitæ hujus miseria, 186.

Ungulæ et Equulei, 8.

Unus. Nihil est esse, quam unum esse, 17, n. Unitas Dei omnium modus, 7,

250. Unitatem in quantum quinque adipiscitur intantum est, 17, n.

Universum ex partibus pulchris constans, pulchrius longe est quam ipsæ

partes, 274. idque vi unitatis, 274, n.

Voluntates duæ contrariæ nonnumquam in homine, 132.

Voluntas vetus carnalis et nova spiritalis in Aug^o. ib. Voluntas fortis et

integra, voluntas semi-saucia, voluntas parte assurgens, et cum alia

parte cadente luctans, 138.

Voluptas carnis. Ab ea continentiam Deus jubet et dat, 187. Aug^i. pugna ne

voluptatibus sensuum capiatur, ib. et sqq.

Uti. Non prodest bona res non utenti bene, 61.

Uxor prudens et Christiana describitur, 159 sqq. Uxor viro propter Deum

serviens, Deo servit, 10.

FINIS.

* * * * *

EXCUDEBAT W. BAXTER, OXONII.

* * * * *

{324}

ERRATA.

P. 6. _pro_ Job 25, 4. _leg._ 14, 4. e vers. vet.

30. _pro_ librum quendam Ciceronis _leg._ quendam _cujusdam_ Cic.

106. lin. 9. _pro_ aut _leg._ ac

§. 5. antep. _pro_ infernum illum _leg._ illum infernum

109. antep. _pro_ adnuntiatum _leg._ nuntiatum

135. not. l. 1. _pro_ igna _leg._ signa

146. _pro_ Ps. 119. _leg._ Ps. 129.

156. not. f. l. 2. _pro_ sanctus _leg._ sanatus

178. §. 22. 4 ab inf. _pro_ e sensibus _leg._ a sensibus

204. not. col. 1. l. 7. ab inf. _pro_ damnari _leg._ damnavi

217. _pro_ Ps. 128. _leg._ Ps. 138.

231. §. 14. l. 2. _pro_ infirmarum _leg._ infimarum

234. lin. 8. _pro_ sine initio facta _leg._ sine initio; facta

§. 21. l. 2. _pro_ illum _leg._ illam

* * * * *

NOTES

[1] De Hæresibus c. Comm. L. Danæi, 8vo. Oxon. 1631, et cum Vincentii

Lirinensis Commonitorio, Cantabr. 1687, 12mo.

[2] Vid. inf. p. 183.

[3] Indicem rerum itidem ex Indice Benedictino excerpsit Clericus junior

optimæque spei J. A. Ashworth, A.B. Ædis Christi Capellanus, ita tamen ut

sanum ubique judicium exercuerit, pauca quædam, minus recte posita,

correxerit, alia etiam de suo addiderit.

[4] Gen. 1, 1.

[5] Scripti anno circiter 400.

[6] Tam magnum quippe bonum est natura rationalis ut nullum sit bonum quo

beata sit nisi Deus. Aug. de Nat. boni, c. 7.

[7] Invocas quidquid amas: invocas quidquid in te vocas: invocas quidquid

vis ut veniat ad te. Aug. in Psal. 85.

[8] c. Manichæos, vid, l. vii. c. 1. §. 2. et c. 5.

Confessiones · 第 31 / 39 段