LA LOGXEJOJ DE LA TERMITOJ

La diversaj specoj de termitoj (ekzistas multaj specoj) konstruas

nestojn de tre diversa formo. Kelkaj konstruas tureton el tero, de

alteco iom pli ol 50 centimetroj, cxirkauxitan de elstaranta konusa

tegmento, tiel ke la konstruo estas tre simila je fungo; interne sin

trovas multego da cxeloj de diversa formo kaj grandeco. Aliaj preferas

staton pli altan kaj konstruas siajn nestojn, kiuj havas diversan

grandecon, de la grandeco de cxapelo gxis la grandeco de barelo de

sukero, kaj konsistas el kungluitaj pecetoj da ligno--en brancxoj

de arboj, ofte en la alteco de 20-25 metroj. Sed senkompare la plej

rimarkindaj logxejoj estas tiuj, kiujn konstruas la "Termes fatalis",

speco, vivanta en Gvineo kaj aliaj partoj de la Afrikaj bordoj de maro

kaj pri kies nestoj skribas Smeathman en la 71 volumo de la "Phisos.

Transactions". Tiuj cxi nestoj estas farataj tute el tero, havas

ordinare la altecon de 3-4 metroj kaj respondan largxecon, tiel ke, se

amaso da tiaj nestoj sin trovas kune, kio ofte havas lokon, oni povas

gxin preni por vilagxo de la sovagxuloj; kaj efektive tiuj cxi nestoj

ofte estas pli grandaj, ol la dometoj de la tieaj homoj. En la komenco

ili konstruas du aux tri turetojn el tero, havantajn la altecon de

preskaux 30 centimetroj kaj la formon de konuso da sukero. Tiuj cxi

prezentas la trabaron de la estonta konstruo, ili baldaux farigxas pli

multaj kaj pli altaj, poste oni ilin malsupre pli largxigas, supre

ligas en kupolon, cxirkauxe fortikigas per dika muro el tero, kaj tiel

ili prezentas logxejon de la grandeco kaj formo de amaso da fojno, je

kiu ili en kelka malproksimeco estas tre similaj, kiam ili kovrigxas

per herbo, kio baldaux farigxas. Kiam la konstruo ricevis tiun cxi

lastan formon, tiam la internaj turetoj, esceptinte la suprojn, kiuj

en diversaj lokoj elstaras kiel cxambretoj, estas forigataj kaj la

tero estas uzata por aliaj celoj. Nur la malsupra parto de la konstruo

estas okupata de la logxantoj. La supra parto aux la kupolo, kiu estas

tre dika kaj fortika, restas malplena kaj servas precipe kiel defendo

kontraux la sxangxoj de la vetero kaj kontraux la atakoj de naturaj

kaj okazaj malamikoj, kiel ankaux por konservi al la malsupra parto

la necesan varmecon kaj malsekecon por la disvolvigxo de la ovoj kaj

por la flegado de la idoj. La parto logxata enhavas la palacon regxan

aux la logxejon de la regxo kaj regxino, la nutrejon por la idoj, la

provizejon aux konservejon de la mangxajxo kaj sennombrajn irojn, pasojn

kaj malplenajn lokojn, arangxitajn laux la sekvanta plano. En la mezo

de la konstruo, rekte sub la supro kaj pli-malpli sur egala alteco kun

la tero, sin trovas la regxa cxambro, arkajxo de duone ovala formo aux

simila je forno de bakado. Gxi estas ne pli longa, ol du centimetroj,

sed oni gxin pligrandigas gxis dekkvin centimetroj kaj pli multe, kiam

la regxino farigxas pli dika. En tiu cxi cxambro logxas la regxo kaj

la regxino konstante, kaj pro la malvasteco de la eniroj, kiuj apenaux

suficxas por tralasi la plej malgrandajn regatojn, le geregxoj neniel

povas eliri; tiel ili, simile je multaj niaj potenculoj, kare pagas

por la regxado per la perdo de la libereco. Tuj apud la cxambro de la

geregxoj, cxirkauxe de cxiuj flankoj en la spaco de tridek centimetroj

aux pli multe, sin trovas la cxambroj de la regxa kortego, konfuzita

labirinto da sennombraj cxambroj de diversa formo kaj grandeco, el kiuj

cxiu sin malfermas en alian kaj estas arangxita por oportuneco de la

soldatoj kaj servantoj, de kiuj cxiam kelkaj miloj atendas la ordonojn

de sia regxo kaj regxino. Post la cxambroj de la regxa kortego iras

nutrejoj kaj provizejoj; la unuaj cxiam estas plenaj de ovoj kaj idoj,

kaj en la komenco de la konstruado ili sin trovas tuj apud la regxa

cxambro; sed kiam la kreskanta grandeco de la regxino postulas pli

grandan cxambron kaj la apudaj cxambroj por la pligrandigita nombro da

servantoj postulas la forigon de la ovoj, tiam la malgrandaj cxambroj de

nutrado estas detruataj, kaj en kelka malproksimeco estas konstruataj

aliaj, iom pli grandaj kaj ankaux en pli granda nombro. Per sia sxtofo

ili diferencas de cxiuj aliaj cxambroj : ili estas konstruitaj el

pecetoj da ligno, kiuj estas gluitaj inter si kredeble per rezino. Amaso

da tiuj densaj, neregulaj kaj malgrandaj lignaj cxambretoj, el kiuj

neniu atingas la largecon de du centimetroj, estas de sia flanko fermita

en komuna tera cxambro, kiu ofte estas pli granda, ol kapo de infano. La

provizejoj sin trovas intermiksite kun la nutrejoj kaj prezentas cxiam

terajn cxambrojn plenajn de provizoj. La provizoj konsistas el pecetoj

da ligno kaj el densigitaj sukoj de kreskajxoj. Tiuj cxi provizejoj kaj

nutrejoj estas apartigitaj unuj de la aliaj por malgrandaj malplenaj

cxambretoj kaj pasoj, kiuj komunikigxas inter si aux iras cxirkauxe,

apartigitaj unuj de la aliaj, havas de cxiuj flankoj sian dauxrajxon en

la ekstera muro de la konstruo kaj atingas tie gxis du trionoj aux tri

kvaronoj de la alteco. Tamen ili ne okupas la tutan malsupran parton

de la monteto, sed trovas sin nur en la flankoj, kaj en la mezo sub la

kupolo ili lasas liberan kampon, kiu estas tre simila je la mezospaco

de malnova pregxejo; gxia tegmento sin apogas sur tri aux kvar grandaj

gotaj arkajxoj, el kiuj tiu, kiu sin trovas en la mezo de la kampo,

ofte havas la altecon de unu metro kaj la aliaj de cxiu flanko estas

cxiam pli malataj, kiel serio da arkajxoj en perspektivo. La cxambroj,

nutrejoj k. t. p. estas kovritaj de plata sentrua tegmento, por reteni

la malsekecon en la okazo, se la kupolo estus difektita; kaj la libera

kampo, kiu estas iom pli alta, ol la cxambro de la regxo, havas ankaux

netraflueblan plankon kaj estas tiel arangxita, ke la tutan pluvon, kiu

povus enpenetri, gxi forkondukas en la subterajn irojn. Tiuj cxi iroj

estas tre grandaj, kelkaj havas tridek centimetrojn en la diametro, tute

cilindraj, kaj servas en komenco, simile al la katakumboj de Parizo,

kiel la rompejoj, el kiuj estas prenataj la materialoj konstruaj, kaj

poste ili servas kiel grandaj eliroj, tra kiuj la termitoj faras iliajn

rabojn, kiujn ili entreprenas en kelka malproksimo de sia logxejo.

Ili iras en malrekta direkto sub la fundamento de la monteto en la

profundecon de cxirkaux unu metro, brancxigxas poste en cxiun flankon

kaj tiras sin sub la suprajxo de la tero tre malproksime. Cxe ilia eniro

en la internajxon ili komunikigxas kun aliaj pli malgrandaj iroj, kiuj

sin levas spirale en la interna parto de la ekstera kovro, iras ronde

cxirkaux la logxejo gxis la supro, cxe kio ili tratrancxas unu la alian

sur diversaj vojoj, kaj cxiu en diversaj lokoj sin malfermas senpere en

la kupolon kaj en la malsupran parton de la konstruo aux komunikigxas

kun cxiu parto de tiu cxi lasta per aliaj, pli malgrandaj, rondaj aux

ovalaj iroj de diversaj diametroj. Ke la subteraj cxefaj iroj devas

esti tiel grandegaj, venas kredeble de tio, ke ili estas la grandaj

traveturejoj, per kiuj la logxantoj enkondukas sian teron, lignon, akvon

aux provizojn, kaj ilia spirala aux sxtupara levigxo esta necesa por

oportuna aliro de la termitoj, kiuj nur kun granda malfacileco povas

sin levadi vertikale. Por eviti tiun cxi malfacilecon en la internaj

vertikalaj partoj de la konstruo, ili ofte faras vojeton de centimetro

de largxeco, kiu sin levas sxtupare, kiel monta vojo, kaj per tio cxi

ili tre facile sin levas sur altajxojn, kiujn ili sen tio ne povus

atingi. La sprita penado mallongigi sian vojon elvokis, kiel sxajnas,

ankoraux pli eksterordinaran elpenson. Tio cxi estas speco de ponto

kun grandega arkajxo, kiu iras de la planko de la kampo al la supraj

cxambroj en la flanko de la domo, respondas al la celoj de sxtuparo kaj

mallongigas la interspacon cxe la forportado de la ovoj el la regxaj

cxambroj al la supraj teraj cxambroj, kiuj en kelkaj montetoj sin trovas

unuj de la aliaj en malproksimeco de 1--1 1/2 metroj, kalkulante la

vojon plej rektan, kaj ankoraux multe pli malproksime, se ni kalkulos

per la kurbaj kaj turnitaj iroj, kiuj kondukas tra la internaj cxambroj.

Smeathman mezuris unu el tiaj pontoj; gxi havis la largxecon de unu

centimetro, la dikecon de duono da centimetro, la longecon de dudek

centimetroj, kaj prezentis la flankon de elipsa arko de responda

grandeco, tiel ke oni devas miri, ke gxi ne rompigxis per sia propra

pezo, antaux ol gxi estis ligita kun la supre staranta kolono. Cxe la

fundamento gxi estis fortigita per malgranda arko kaj havis lauxlonge

de sia supra platajxo sulkon, aux arangxitan intence por pli granda

sendangxereco de la irantoj, aux per si mem elbatitan per la tro ofta

irado. Rilate tiun cxi ponton grandan miron meritas tiu cirkonstanco,

ke la gotajn arkajxojn kaj entute cxiujn arkajxojn de la diversaj iroj

kaj cxambroj la termitoj ne kavernigas, sed dissxiras. Por krei tiujn

cxi efektive gigantajn konstruojn, tiuj cxi malgrandaj bestetoj devas

uzi la plej nekredeblan diligentecon, la plej sencxesan laboradon kaj la

plej senlacan lertecon. Ke tiaj malgrandaj insektoj, kiuj havas apenaux

la longecon de duono da centimetro, povas en tri aux kvar jaroj pretigi

konstruon de kvar metroj de alteco kaj de responda dikeco, ornamitan per

multego da turetoj, kun miriadoj da cxambroj de diversa grandeco kaj el

diversaj materialoj, konstruitaj sub gxiaj grandegaj arkajxoj; ke ili en

diversaj direktoj kaj diversa profundeco elfosas sennombrajn subterajn

vojojn, el kiuj multaj havas dudek kvin centimetrojn en la diametro,

aux dissxiras arkajxon el sxtono super aliaj vojoj, kiuj kondukas de

la cxefurbo en la malproksimecon de kelkaj centoj da metroj; ke ili

arangxas en la cxirkauxajxo kaj en la internajxo grandegajn sxtuparojn

aux pontojn, kaj fine, ke la milionoj, kiuj estas necesaj por tiaj

herkulesaj laboroj kaj sencxese iras kaj reiras en diversaj direktoj,

neniam malhelpas unu al la alia,--estas mirindajxo de la naturo, aux

pli gxuste de la Kreinto de la naturo, kiu multe superas la plej glorajn

kreitajxojn kaj konstruojn de la homo; cxar se tiuj cxi bestetoj estus

egale grandaj, kiel li, kaj konservus sian ordinaran instinkton kaj

laboremecon, tiam iliaj konstruoj atingus la miregindan altecon de tuta

kilometro, iliaj trakondukoj prezentus belegan cilindron kun diametro

de cent metroj, per kio la piramidoj de Egiptujo kaj la akvokondukoj de

Romo perdus sian tutan gloron kaj farigxus nuloj. La plej alta piramido

ne havas pli ol ducent metrojn, kio, se ni kalkulos, ke la homo havas

la altecon de nur 1 1/2 metroj, prezentos nur 133 fojojn la altecon

de la homo. Dume la nesto de la termitoj havas la altecon de almenaux

kvar metroj kaj tiuj cxi insektoj mem la altecon de ne pli ol duono da

centimetro, la logxejo sekve estas okcent fojojn pli alta, ol gxiaj

konstruantoj.

* * * * *

Fundamenta Krestomatio · 第 37 / 218 题