Helsche duvel, die tot Brussel syt,
Uwen naem ende faem sij vermaledijt,
U rijck vergae zonder respijt,
Want heeft geduyrt te langen tijd.
Uwen willen sal niet gewerden,
Noch in hemel noch op erden.
Ghij beneempt ons huyden ons dagelicx broot,
Wijff ende kynderen hebben 't groote noot:
Ghij en vergeeft niemant syn schuld,
Want ghy met haet ende nijt sijt vervult:
Ghy en laet niemant ongetempteert,
Alle dese landen ghij perturbeert.
O hemelschen Vader, die in den hemel sijt,
Maeckt uns dezen duvel quijt,
Met synen bloedigen, valschen raet,
Daer hy meede handet alle quaet,
En syn Spaens crychsvolk altegaer,
't Welck leeft of sy des duvels waer.
Amen. [6]