"Well! Dat lijkt een afspraakje," zeide Ned hardop. "Vriendelijk
van den wind voor brievenbesteller te spelen..... of..... wacht
eens..... "Gereed!"..... Waar..... wanneer?..... "Op den dag
van het inloopen van de C.".... C.?..... de "Conqueror", zonder
twijfel..... dus heden!..... "Een u. v. m."..... Een uur voor
middag..... kan niet, het schip is nog niet binnen..... "voor
morgen"? evenmin..... om dezelfde reden..... blijft..... voor
middernacht. "Prosperious" wil zeggen: gelukkig of gelukkend..... Zeide
Balkombe niet dat het beekje in het dal der Nymphen in de Prosperious
baai uitmondt? Hm.... loopt ten zuiden van Longwood.... een tamelijk
steile helling daar..... maar, nood breekt wetten. De onderteekening
"C", zóó kan iedereen heeten. Zoowaar een avontuurtje, maar..... als ik
me goed herinner heb ik dit stukje papier op een der lievelingsplekjes
van den keizer zien liggen en wel daar, waar hij die diepte liet
graven. Ik moet er het mijne van hebben!"
Ned sprong op en had weldra het bedoelde plekje bereikt maar trots
zijn onvermoeid zoeken kon hij niets vinden. Het moest dus hetzelfde
strookje papier zijn dat daar gelegen had.
Voor het huis van den keizer ontmoette hij kapitein Poppleton.
"Welkom op Longwood, Mylord," zeide deze, hem de hand
toestekend. "Generaal Bonaparte is vreeselijk slecht gehumeurd! Hij
voelde zich niet al te wel en bevindt zich reeds in zijn kamer."
Ned spitste de lippen als wilde hij fluiten en een schalksch lachje
vloog over zijn gelaat.
"Kapitein, ik heb velerlei gezien vandaag. Mag ik u raden streng acht
te geven op generaal Bonaparte, vooral als de avond gevallen is."
"Mylord!"
"Word niet boos, kapitein. Liever zou ik een vermoeden, ofschoon een
zeer gegrond vermoeden, niet als een feit behandelen, maar..... het is
zeker beter de kooi te sluiten voordat de vogel gevlogen is. Ik vond
toevallig dit in elkaar gefrommeld papiertje waarop in het Engelsch
geschreven staat:
"Gereed! Op den dag van het inloopen der C. Een u. v. m. Prosperious.