Της εγκρατείας η ανάγκη απορρέει ως λογική συνέπεια της
λογικής και πρακτικής κατατάξεως των ποικίλων ειδών της
ηδονής και της λύπης. Και αι μεν σωματικαί ηδοναί είναι
κατώτεραι των της ψυχής, και εις ταύτας οφείλομεν να
υποτάσσωμεν εκείνας• οφείλομεν δε να ήμεθα εγκρατείς, διότι
ούτω είμεθα ελευθερώτεροι, νοημονέστεροι, ωφελιμώτεροι,
ευθυμότεροι και ευδαιμονέστεροι (&Απόμ. Δ'. ε'. Ερυξ.
405&). Οι στωικοί συνεκεφαλαίωσαν την σωκρατικήν
εγκράτειαν, ειπόντες ότι μόνος ο σοφός και εγκρατής είναι
πλούσιος, ελεύθερος, βασιλεύς, υγιής, ευδαίμων και όμοιος
τοις Θεοίς. Η δε επιστήμη ήτις παράγει την &εγκράτειαν&,
σχετικώς προς τα ψευδή αγαθά, παράγει, ως προς τα φαινόμενα
κακά, την &ανδρείαν&, ήτις απορρέει εκ της λογικής και
πρακτικής κατατάξεως των διαφόρων κακών, ώστε ανδρείοι
είναι οι &επιστάμενοι τοις δεινοίς τε και επικινδύνοις
καλώς χρήσθαι (Απομ. Δ'. ς'.)& Εν δε τω &Λάχητι&, ον
παρηρμήνευσαν κατά τούτο ο Σταλβάουμ και ο Κουσίνος, ο
Σωκράτης θεωρεί επίσης την ανδρείαν ως αποτέλεσμα της
επιστήμης του αγαθού, διότι αύτη μόνη διδάσκει ημάς τίνα τα
αληθώς επίφοβα και φευκτέα, και τίνα τα πολεμητέα διά της
ανδρείας• άρα και ενταύθα η γνώσις του αγαθού επιφέρει και
την πράξιν αυτού• άρα ο γινώσκων το αγαθόν είναι και σώφρων
και εγκρατής και ανδρείος.
&ΒΙΒΛΙΟΝ Δ'.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΙ
<b>Α’.