Post kelkaj tagoj Janko povis doni al sia amiko la sekvantajn
informojn pri la mistera domo: gxi apartenas al profesoro de la
Kalkuta Universitato. De dudek jaroj li vivadas en Hindujo kun
sia familio; kaj nur trifoje li jam revenis pasigi kelkajn
monatojn en la urbo. La junulino estas sendube lia filino, cxar
oni scias, ke li havas nur unu infanon. Tiuj sciigoj ne estis
tute gxojigaj por Karlo.
Reveninte hejmen unu tagon, li trovis sian fratinon ploranta: la
avo mortis. Gesinjoroj Davis jam foriris al lia domo kun onklo
Jako, kiu venis ilin sciigi. Karlo tuj remetis sian cxapelon,
kuris al tramveturilo kaj baldaux alvenis en la avan domon.
Suprenirinte la sxtuparon, li kvazaux ne plu povis spiri. Cxiaj
ideoj kaj sentoj miksigxis en lia cerbo. Li miris, cxu li bone
komprenis, kion Heleno diris. Cxu vere li neniam plu vidos la
bonan avon, tiel bonkoran? Lia patro malfermis la pordon kaj
premante sian filon al sia brusto, lin kisis multfoje. Karlo
ekploris. Lia patrino kondukis lin al la cxambro de l' mortinto.
Tie sur lito kusxis la avo, kun vizagxo tute blanka. Li sxajnis
dormanta. Estis nenia rideto sur liaj lipoj, sed tamen aspekto
kvieta kaj fida. Longe restadis Karlo apud la korpo de sia avo.
Li repensis pri la tempo, kiam li auxskultis rakontojn sur liaj
genuoj; pri la gajaj vesperoj kun li pasigitaj; pri liaj sxercoj
kaj vojagxaj aventuroj; pri lia bonkoreco al cxiuj.
Iam al Karlo la avo diris: En cxiu homo estas angxelo kaj diablo.
Tre ofte unu el ambaux estas multe pli potenca, ol la alia. Ecx
kiam gxi estas la diablo cxiam sercxu la angxelon. Forgesu la
difektojn de l' aliaj, memoru iliajn bonajn ecojn. Cxiam parolu
al ilia bona parto, neniam al la malbona. Tiel vi kuragxigos
multajn homojn kaj vin mem felicxigos. Vi plifortigos la bonajn
ecojn kaj ekdetruos la malbonajn. La avo tiel bone sciis trovi la
bonajn ecojn de cxiu!
La tagon de l' funebro la domo de l' avo estis plena de floraj
bukedoj kaj kronoj donacitaj de amikoj de la familio. Vizitantoj
alvenadis cxiumomente, redirantaj cxiam la samajn kutimajn
frazojn. Kiel cxio cxi estis dolora, teda, dum Karlo volus esti
sola, trankvila kun siaj gepatroj!
Post la diservo en la pregxejo, cxiuj iris al la tombejo,
sekvante la funebran cxerkoveturilon. La tombejo estis malseka
pro jxusa pluvo. Cxiuj kunvenis cxirkaux senherba loko. Estis
granda fosajxo en la tero kaj planko ambauxflanke. Oni glitigis
la cxerkon malsupren kaj gxin tuj rekovris per tero. La pastro
ekpregxis, sed Karlo pripensis malgxoje. En liaj oreloj ankoraux
sonis la bruo de la tero falanta sur la cxerkon. Tien oni metis
lian karan avon.
Jam la personoj disigxis por reiri hejmen. Pasante inter la aliaj
tomboj, Karlo malgxoje ekpensis pri cxiuj, kiuj jam kusxas tie
sub la tero.
1. Cxu Janko povis -- al sia -- informojn? _Jes, -- povis, post
kelkaj --._ 2. -- mortis en la -- de Karlo? _Lia --._ 3. Kie --
la avo? _-- -- lito._ 4. -- oni kondukis la -- ? _Al la tombejo._
5. Per -- oni rekovris la -- ? _Oni rekovris -- per tero._ 6. --
kio pensis Karlo? _-- pensis pri la --, kiuj jam kusxas sub
la --._