La geavoj de Karlo konservis tre longe unu servistinon, kiun
cxiuj en la familio tre amis pro sxia fideleco kaj diskreteco.
Kiam la juna Sinjoro Davis edzigxis, la servistino iris en la
novan hejmon por cxion arangxi. La juna edzino tiom placxis al
sxi, ke sxi tie restis; kaj post la naskigxo de Karlo, sxi
decidis, ke sxi neniam foriros.
Sxia nomo estis Anjo. Sxi havis pintan nazon kun du malgrandaj
grizbluaj okuloj kaj vangoj cxiam tre rugxaj, kiel pomoj. Sian
blankan kufon sxi preskaux neniam demetis, sed ofte okazis, ke
Karlo fortiris gxin por vidi la koloron de sxiaj haroj. Cxiufoje
li ricevis pro tio vangofrapon kaj tuj poste kison.
En la domo Anjo faris cxion; sxi estis samtempe kuiristino kaj
cxambristino, sed la domo estis tiel malgranda, ke sxi facile
plenumis ambaux taskojn. Sinjorino Davis sxin ofte helpis kaj
faris cxiujn kudrolaborojn. Anjo sentis en si tre grandan admiron
al la juna dommastrino pro sxia granda delikateco en cxio.
Kelkafoje Karlo ricevis permeson iri frumatene al la legomvendejo
kun Anjo. Sxi portis du grandajn korbojn kaj li malpezan
retsakon. Post dekkvinminuta marsxado ili alvenis al la publika
placo. Multaj cxevaloj kaj veturiloj staris apud la trotuaroj. En
la mezo de la placo, cxirkaux la monumenta fontano, sidis la
gevendistoj kun siaj tabloj kaj korbegoj plenaj je brasikoj,
terpomoj, fromagxoj, fruktoj cxiuspecaj. Anjo diskutadis kun
multaj virinoj kaj fine acxetis diversajn legomojn kaj grandan
pecon da butero. Kelkafoje sxi metis ion en la retsakon de Karlo.
Poste tre rapide ili hejmen revenis.
Kelkafoje Karlo helpis Anjon meti la telerojn sur la tablon. La
forkojn, kulerojn kaj trancxilojn li ankaux alportis, sed neniam
la glasojn, cxar Anjo opiniis la aferon tro dangxera.
Iam li rompis tason, cxar li provis porti tri samtempe. Alkuris
Anjo cxe la bruo . . . "Estas nenio," ekkriis Karlo, "mi ne
vundigxis." Anjo lin longe riprocxis, sed Karlo opiniis, ke estus
multe pli sagxe, se sxi irus tuj sercxi alian tason.
Kun Karlo, Anjo estis cxiam gaja kaj sxercema; sed kun Helenjo,
sxi estis multe pli dolcxa kaj ecx sxajnis iom malgxoja
rigardante sxin. Sxi prenis sxin delikate en siaj brakoj kaj
movis la kapon penseme. Cxiuj same sxajnis melankolie dolcxigxi
apud Helenjo.
Karlo tre amis sian fratineton, sed ne kuragxis multe ludi kun
sxi, cxar sxi sxajnis timi la bruon kaj tre ofte ekploris. Li
opiniis, ke la knabinoj estas delikataj estajxoj, kiuj bezonas
multe da zorgoj.
1. Kiel nomigxis la servistino de S-ino Davis? -- 2. Cxu sxi
estis diskreta? -- 3. Kiu estis la koloro de sxiaj vangoj? --
4. Cxu cxiuj pomoj estas rugxaj? -- 5. Kio estas en la mezo de
pomo? -- 6. Citu kelkajn fruktojn. -- 7. Kiun vi preferas? --
8. Cxu Karlo kelkafoje tiris la kufon de Anjo? -- 9. Kien iris
Karlo kun la servistino? -- 10. Kion li portis? -- 11. Kiuj
personoj estis sur la publika placo? -- 12. Kion ili faris? --
13. Citu kelkajn legomojn? -- 14. Kion acxetis Anjo? -- 15. Cxu
Karlo helpis Anjon por prepari la tablon? -- 16. Kiom da tasoj
rompis Karlo? -- 17. Kion li respondis al la riprocxoj de Anjo?
-- 18. Cxu Helenjo estis amata de sia frato? -- 19. Kion opiniis
Karlo pri Helenjo? -- 20. Kiujn ludilojn preferas la knabinoj? --
21. Cxu kelkafoje Helenjo ploris? -- 22. Kiam oni ploras?