Polycratēs tyrannus, quī in Samō īnsulā
rēgnāvit, opibus et fēlīcitāte celeber fuit.
Nihil enim eī in vītā adversī umquam contigit.
Ānulum habuisse dīcitur incrēdibilis pretiī
sibique cārissimum, quem, ut nimis sibi prōsperam
fortūnam aliquā adversitāte temperāret,
in mare abiciendum statuit. Nāvem igitur
cōnscendit atque in altum prōvehī iūssit. Postquam
ab īnsulā procul prōcēssit, īnspectantibus
eīs, quī ūnā nāvigābant, ānulum dē digitō dētrāctum
in pelagus abiēcit.
Tribus post diēbus piscātor quīdam captum
ā sē piscem grandem sānē āc pulchrum, putāvit
dīgnum quō Polycratem dōnāret; eum ad forēs
cum attulisset, dīxit sē in cōnspectum Polycratis
velle īre. Ā iānitōre admīssus, "Ō
rēx," inquit, "hunc ego quem cēpī piscem, in
forum mihi ferendum esse nōn iūdicāvī, sed
tē tuāque potentiā dīgnum. Eum igitur
adferō tibi, dōnōque." Polycratēs piscem
ministrīs dedit, quī, cum alvum aperuissent,
ānulum ibi latentem invēnērunt.