DĒ ASINĪ UMBRĀ

Dēmosthenēs ōrātor, cum capitis reum in

iūdiciō dēfendendum suscēpisset, neque auscultārent

iūdicēs, ex imprōvīsō clāmāns,

"Lepidam," inquit, "audīte nārrātiōnem:

Adulēscēns aliquando Athēnīs Megaram profectūrus

asinum condūxit. Merīdiē vērō,

ārdente sōle, onus dēposuit, asinīque umbram

ipse subiit. Rēiectus autem ab agāsōne vim

contrā parat, et asinī etiam umbram sē condūxisse

ait. Quae cum negāret agāsō, et

asinum dumtaxat conductum affīrmāret, ambō

in iūs eunt." Hīs dictīs, ē cōntiōne dēscendit

Dēmosthenēs. Retinentibus autem eum iūdicibus

atque ut nārrātiōnem perficeret flāgitantibus,

cum suggestum iterum cōnscendisset,

"Dē asinī," inquit, "umbrā libet, Ō Athēniēnsēs,

audīre; virī tamen dē vītā perīclitantis

causam auscultāre recūsātis?"

Fabulae, virginibus puerisque aut narrandae aut recitandae · 第 114 / 124 题