Oenomaus fīliam habuit Hippodamīam
virginem eximiae pulchritūdinis, quam nūllī
ideō dabat in cōniugium, quod sibi ōrāculō
respōnsum fuit ā generō nē interficerētur esse
cavendum. Itaque, cum complūrēs eam in
mātrimōnium peterent, certāmen cōnstituit,
sē eī datūrum, quī sēcum quadrīgīs certāsset
victorque exiisset, victus autem interficerētur.
Oenomaus enim equōs Aquilōne vēlōciōrēs
habuit. Multīs interfectīs, Pelops, Tantalī
fīlius, novissimē advēnit, quī capita hūmāna
super valvās affīxa vīdit. Eōrum igitur
quī Hippodamīam in mātrimōnium petierant
paenitēre eum coepit. Itaque Myrtilō, aurīgae
Oenomaī, persuāsit, rēgnum dīmidium eī pollicitus,
ut sē adiuvāret. Fidē datā, Myrtilus
currum equīs iūnxit, sed rotās nōn bene affīxit.
Itaque, cursū incitātō, currum dēfectum Oenomaī
equī distrāxērunt. Pelops cum Hippodamīā
et Myrtilō domum victor rediit.