Pentheus monita Tīresiae auguris, ut,
Līberō deō appropinquante, Thēbānī hederā
redimītī prōcēderent āc sacra susciperent,
contemptuī habuit. Suōs igitur hīs monitīs
pārēre prohibuit, et famulīs imperāvit ut in
cōnspectum suum Līberum vīnctum adtraherent.
At Līber, ut rēgem vēsānum ēlūderet,
in Acoetēn versus ad Tyrrhēnōs effūgit, ēosque
rogāvit ut sē Naxum dēferrent. Ab hīs autem
propter eximiam pulchritūdinem captus prō
praedā nāvī est impositus; quī cum sē in
aliam dūcī regiōnem intellēxisset, armamenta
nāvis in ferās āc serpentēs convertit. Rēmōs
in thyrsōs commūtāvit, vēla in pampinōs,
rudentēs in hederam. Quō prōdigiō perterritī
Tyrrhēnī in pelagus sē praecipitāvēre, quōs in
delphīnōs et panthērās Līber mūtāvit. Post
haec in montem Cithaerōnem dīgreditur, ubi
Agāvēn, Pentheī mātrem, furōre aliēnātam
impulit ut ipsīus fīlium, quī sacra deī prōtrīvisset,
suā interimeret manū.