Anaximenēs rēgem Alexandrum hunc in
modum dolō circumvēnit. Cum Lampsacēnī
Persārum partibus studērent, Alexander īrā
praeter modum commōtus gravissima quaedam
illīs est minātus. Illī igitur, cum et uxōrēs et
līberī et patria perīclitārentur, Anaximenem
mīsērunt, quī supplicibus precibus calamitātem
ab sēsē dēprecārētur. Alexander autem, cum
cōgnōvisset quam ob rem adesset ille, per deōs
iūrāvit sē contrāria illīus precibus factūrum.
Ad haec Anaximenēs, "Hanc," inquit, "ā tē
grātiam, Rēx, petō, ut uxōrēs et līberōs
Lampsacēnōrum in servitūtem redigās, ut
templa incendās, ut urbem solō aequēs."
Alexander vērō, cum hās precēs nūllā arte
ēlūdere posset, quod iūrisiūrandī necessitāte
cōnstrīctus tenērētur, Lampsacēnīs invītus
veniam dedit.