Ancilla autem, cum mē asinum esse factum
vīdisset, faciem suam manibus percutere incēpit,
et clāmāns, "Ō mē miserrimam," inquit,
"occīsa sum! Fēstīnātiō mea mē fefellit,
cistārumque similitūdō mē dēcēpit. Sed
simplex est remedium. Oportet tē rosam edere,
statimque in fōrmam hūmānam redībis. Prīmō
dīlūculō remedium tibi dabō." Equidem vērō,
quamquam asinī fōrmam gerēbam, sēnsum
tamen hūmānum retinuī, et diū mēcum dēlīberābam
utrum calcibus meīs nēquissimam
fēminam necāre dēbērem necne. Hōc tamen,
nē remedium omnīnō āmītterem, facere nōluī.
Itaque ad stabulum mē contulī, ubi equum
meum aliumque invēnī asinum.