Admīrantibus omnibus, adulēscēns hunc in
modum perrēxit: Digitō suō mē dēmōnstrāns,
"Hīc," inquit, "dum corpus meum cūstōdit,
sāga quaedam cubiculum intrāvit. Cum
cubiculum esset ingrēssa, somnō cūstōdī
iniectō, mē nōmine vocāre incēpit. Hīc
tamēn–namque eōdem mēcum nōmine forte
appellātur–īgnārus per somnum exsurgit. Ad
iānuam it, et vicāriam prō mē poenam subit.
Nam nāsō prius āc mox auribus abscīsīs, sāga
eī nārēs et aurēs ex cērā fīctās imposuit." Hīs
verbīs perterritus ego manū nāsum prehendō.
Manum nāsus sequitur! Deinde aurēs pertractō;
aurēs in humum cadunt! Itaque,
neglēctā reliquā adulēscentis nārrātiōne, inter
rīdentēs ēvādō. Posteā autem, crīnibus hinc
inde dēiectīs, aurium volnera cēlāvī, nāsīque
dēdecus, linteō obductō, dīligenter obtēxī.