Tribus post diēbus per forum prōgrēssus
prōcērum quemdam senem animadvertī, quī
clārā vōce num quis mortuum cūstōdīre vellet
rogābat. Quae cum audīvissem, ad praetereuntem
quemdam versus, "Quid hōc," inquam,
"audiō? Solentne mortuī hīc aufugere?"
"Tacē," respondit ille, "nam iuvenis et
peregrīnus es. Num īgnōrās tē in Thessaliā
esse, ubi ōra mortuōrum sāgae passim rōdunt,
ut sanguinem hūmānum magicīs suīs artibus
subministrent?" Quibus audītīs, eum rogāvī
quid ut corpora cūstōdīrentur esset faciendum.
"Tōtam noctem," respondit, "vigilandum est,
oculīs semper in cadāver intentīs; nam sāgae,
corpore in quodvīs animal conversō, cadāverī
appropinquāre possunt. Quō modō omnēs
dēcipiunt; namque et avēs et canēs et mūrēs,
īmmō vērō etiam muscae, fīunt. Sed, nisi māne
integrum inventum erit corpus, cūstōdī necesse
erit partem āmīssam dē suā faciē renovāre."
X
Simul atque haec audīvī ad senem versus,
"Clāmāre," inquam, "iam dēsine. Adest tibi
cūstōs parātus. Cedo praemium." Senex
igitur mē domum cūiusdam perdūxit, ubi
mihi dēmōnstrāvit mātrōnam flēbilem, fūscā
veste contēctam, quae mē ōrāvit ut quam
dīligentissimē corpus marītī suī cūstōdīrem.
Deinde in aliud cubiculum mē indūxit, ubi
cadāver splendidīs linteīs coopertum vīdī.
Septem deinde tēstibus intrōductīs, vidua
corpus revēlāvit, et singula dēmōnstrāns,
"Ecce," inquit, "nāsus integer, incolumēs
oculī, salvae aurēs, labra illībāta, mentum
solidum." Quō dictō, iam exīre incipiēbat;
sed ego eam ōrāvī ut omnia quae mihi ūsuī
essent adhibēret; cuī quae vellem rogantī,
"Lucernam," inquam, "et māgnam oleī cōpiam
velim dēs." Itaque ancillae cuīdam imperāvit
ut haec mihi daret. Quibus adhibitīs, omnēs
statim exiērunt.