Posterō diē iēiūnus, īmmō vērō iēiūnissimus,
experrēctus, Milōnī mē ad balneās exitūrum
dīxī. Rē vērā, ut aliquantulum cibī emerem,
forum petiī; quō cum vēnissem, piscēs in pūblicō
expositōs vīdī. Ē vēnditōre quantō essent
quaesīvī; et illī vīginti poscentī dēnāriōs
sēdecim dedī. Ē forō dīgrēssus amīcō cuīdam
obviam īvī, quī mihi dīxit sē annōnam cūrāre
et aedīlem sē gerere. Cum piscēs meōs
vīdisset, quantī parāvissem rogāvit. "Vix,"
inquam, "piscātōrī persuāsī ut sēdecim acciperet
dēnāriōs." Quibus audītīs, aedīlis ille
ad piscātōrem reversus, "Quid, malum," inquit,
"fēcistī, quī tantō pretiō inūtilēs vēndidistī
piscēs? Sed nōn impūne fēceris." Quō
dictō, piscēs in medium profūsōs servum iūssit
tōtōs pedibus suīs obterere, et, "Hōc modō,"
inquit, "fūrēs pūnior." Sed, cum piscātor
nummōs meōs accēpisset, mē quoque eum
pūnīrī putāvī.