Sinabayan ng punit ang liham, pinaggutay-gutay at ipinalipad sa
hanging humahagunot sa matulin niyang sasakyan.
At ang sabi sa sarili:
--Tapat na asawa!....... Kung ang lahat ng tapat ay gaya niya, ay
baligtad na ang daigdig. Wala ng taksil; wala nang maituturing pang
pagkakanulo sa puring dapat na ingatan at mahalin tuwina......
¡¡Tapat na asawa!!.......
At ang bali--Hindi ako pahahalata. Makikipagkita ako kay Binay at
kung siya’y madaya ko yamang ako’y dinaya din lamang niya, ay walang
salang di magiging mapalad ako sa piling ni Nati.
Samantalang ito’y nangyayari si Nati naman sa gitna ng gayong dagok
ng kapighatian ay waring walang ikakaya at ang kaniyang pihikang
katawan ay linulupig ng dalamhati.
Ang ulo niya’y parang iginigiba sa paniwalang siya’y pinaglalaruan
ni Manéng at di siya marahil nasang pagtapatan. Ang paniwalang si
Mameng ang siyang pinaguubusan niya ng suyo at sanhi ng gayong
alinlangan ay uutas mandin sa kanyáng buhay.
At ngayon pa namang ang kanyang kalagayan ay napapanganib.
Ang lagnat ay katulong din namang sa kanya’y gumagahasa at mahina
palibhasa ang loob at mairugin tuwinang magbasá niyang mga balitang
“_nagpatiwakal dahil sa pag-ibig_” ay nagwawaging kasalukuyan sa
kanyang diwa ang nasa na magkitil ng sariling buhay.
At gaya ng ibang hibang na sumusulat muna bago pugtuin ang hininga
ay hinawakan ang panitik at ang inaakala niyang HULING PATI ay
itinitik: