ĈAPITRO XL

Kian grandan trezoron da ĝuoj la bona naturo liveris al la homoj, kies

koro scias ĝui! Kia diverseco en tiuj ĝuoj! Kiu povos denombri iliajn

nekalkuleblajn nuancojn laŭ la diversaj personoj kaj laŭ la diversaj aĝoj

de la vivo? La neklara memoro pri la ĝuoj de mia juneco ektremigas min

ankoraŭ. Ĉu mi provos rakonti la ĝuojn de junulo, kies koro komencas bruli

per la fajroj de senteco? En tiu feliĉa aĝo, kiam oni nescias eĉ la nomon

de profitemo, ambicio, malamo kaj de ĉiuj hontindaj pasioj, kiuj

malaltigas kaj turmentas la homaron; en tiu aĝo, bedaŭrinde tro

mallongedaŭra, la suno brilas per heleco, kiun oni ne retrovos plu dum la

resto de la vivo. La aero estas pli pura;--la fontoj estas pli klaraj kaj

pli malvarmetaj:--la naturo prezentas vidaĵojn, la arbaretoj prezentas

vojetojn ne plu retroveblajn en la matura aĝo. Dio! kiajn bonodorojn

ellasas tiuj floroj! kiel bongustaj estas tiuj fruktoj! kiel belkolore

brilas la matenruĝo!--Ĉiuj virinoj estas amindaj kaj fidelaj; ĉiuj viroj,

bonaj, grandanimaj kaj sentemaj; ĉie troviĝas koreco, verdiremo kaj

neprofitemo. Estas en la naturo nur floroj, virtoj kaj plezuroj.

Ĉu la konfuzo de amo, la espero al feliĉo ne plenigas nian koron je

sentaĵoj tiel vivaj kiel diversaj?

La vidado de la naturo, la rigardado de ĝi entute kaj detale, malfermas

antaŭ la racio vastegan minejon de ĝuoj. Baldaŭ la fantazio, flugante

super tiu oceano da plezuroj, pligrandigas ilian nombron kaj forton; la

diversaj sentaĵoj unuiĝas kaj kombiniĝas por formi novajn; la revo pri

gloro enmiksiĝas kun la korbatoj de amo; la bonfareco iras flanke de la

memestimo, kiu tenas ĝin per la mano; la melankolio venas kelkfoje ĵeti

sur nin sian solenan krepaĵon, kaj faras plezurojn el niaj larmoj.--Fine

la perceptoj de la spirito, la sentaĵoj de la koro, eĉ la memoroj de la

sentoj, estas por la homo nesekigeblaj fontoj de plezuro kaj feliĉo.--Oni

ne miru do, se la bruo farita de Joannetti per la frapo de la kafkruĉo

kontraŭ la kamenstableto kaj la neatendita vidiĝo de taso da kremo faris

sur min impreson tiel vivan kaj tiel agrablan.

Vojaĝo interne de mia ĉambro · 第 45 / 54 题