Dan zeker met de bede: "Heere, schenk mij vergiffenis!"

't Zal nu duidelijk wezen.

En de titel? vraagt gij. Het einde....?

Wilt ge nog een blik werpen op die zerk daar bij de hooge

populieren? Lees dan nogmaals achter al die namen: GEBOREN.... maar

ook: GESTORVEN....

Gestorven! 't zal ook ZEKER eenmaal van ONS gezegd worden. Eilieve,

huiver toch niet, gij die in uw zachten voltaire of prettigen wipstoel

met dit boekske in handen zit. Gestorven, dat is het einde niet, al

neemt alles wat de wereld geluk noemt--als bij den ouden Schelting--een

einde; al roept de dood: Haast u, het einde is daar! Hij die den

menschen deed zooals hij zelf wenscht gedaan te zijn, hij die God

beminde bovenal en den naaste--zelfs den vijand,--liefhad en vergaf,

hij zal gelukkig, ja zalig worden ZONDER EINDE.

Betuwsche novellen, en Een reisgezelschap · 第 37 / 43 题