Ruth, Ruth, dû pinigest my.... Haw ik dat oan dy fortsjinne?
RUTH.
Dû hast my leare litten, wier? Ik ha dy der lang tankber for west. Mar
ik bigjin twivelriedich to wirden, sels dêroer. Hwerom hast my leare
litten? Omdatstû dy fortsjinstlik meitsje woest en it jild dêrfor
hiest? Ef om my yn steat to stellen it wirk to dwaen dat ik dwaen
moast, neffens myn ropping? Mar dat haste nou forgoed formoarde. Hwerom
hast my mar net op dyn bou litten? It lân dat ik hjir krige to
biarbeidzjen, is troch dyn skild tsienris sa ûnfruchtber en hird as dyn
bou it wier. Né, Ate, hwet myn frjeonskip net mear _kin_, dat scil myn
tankberens net _dwaen_. Us wegen rinne út inoar tonei.