Aaron. Esther. Rose.
ROSE. ’k Ben laat.
ESTHER. Wel nee, kind. Welnee. ’k Was al ongerust.
ROSE. ’t Is ’n schrikkelijk end. ’k Heb ’n uur lang gezocht, kon ’m
niet vinden en toen ’k ’r eindelijk was, moest ’k ’n heele tijd wachten
voor Meijer thuis kwam.
ESTHER. Nou, da’s niks hoor.
AARON. Zoo’n lange wandeling is heel gezond, best voor de
spijsvertering.
ROSE. Hij kan morgen niet komen.
ESTHER. Kan-ie niet?
ROSE. Eerst Maandag.
ESTHER. Best. Best. Heb je Rafaël gezien?
ROSE. Rafaël?
ESTHER. ’k Dacht zoo—’k bedoel—Hij ging juist ’n boodschap....
ROSE. ’k Heb ’m niet gezien.
ESTHER. Je zal wel moe zijn, hè? Ga maar binnen. D’r staat wat koud
vleesch .... Maar—maar wacht is....
ROSE. Roep u nog?