Aaron. Esther.
ESTHER. Redeneer daar tegen in.
AARON. As hij geen verstand heit, heb jij ’t voor twéé.
ESTHER. As ’k maar kon.
AARON. Met ’n zoet lijntje krijg je alles gedaan. Sachel is ’n
geweldenaar. Reusachtig. Wat bereik je met geweld? Geen sikkepit. ’t
Doet me hartzeer. Zou je dan denken dat ik me zooveel moeite zou geven
om die snotneus—om die leeglooper—as ’k niet wist dat mijn Rebecca d’r
zinnen op ’m gezet heit? Kan ze ’r niet honderd-duizend krijgen? Met
veel meer geld? Maar ze wil.
ESTHER. O, dat krèng, dat ’n heele familie verstoort.... As ’k ’r had
onder me handen!
AARON. Daar heb je d’r waarachtig!