De hemelsche flesch.--De vijgepalmboomen.--De
"mammouthboomen."--De oorlogsboom.--Het gevleugelde
span.--Gevecht van twee volksstammen.--Slachting.--Goddelijke
tusschenkomst.
De wind werd hevig en onregelmatig, de Victoria, nu eens weder
naar het noorden, dan weder naar het zuiden geslingerd, kon geen
standvastigen luchtstroom ontmoeten. "Wij gaan zeer snel, zonder veel
te vorderen," zeide Kennedy, terwijl hij de herhaalde schommelingen
van den kompasnaald waarnam.--"De Victoria gaat met eene snelheid van
ten minste dertig mijlen per uur," zeide Samuel Ferguson; "zie omlaag,
en gij zult het veld snel onder onze voeten zien verdwijnen. Zie,
dit bosch schijnt ons te gemoet te snellen."--"Het bosch is reeds eene
open plek geworden," antwoordde de jager.--"En de open plek een dorp,"
zeide Joe, eenige oogenblikken later. "Daar zie ik zeer verbaasde
negergezichten."--"Dit is zeer natuurlijk; de Fransche boeren, toen
zij voor de eerste maal een luchtballon zagen, hebben daarop geschoten,
daar zij hem voor een luchtmonster hielden; de negers van Soedan mogen
dan althans wel groote oogen zetten."--Terwijl de Victoria op honderd
voet van den grond een dorp voorbijtrok, zeide Joe: "met uw verlof,
meester, ik zal hun een ledige flesch toewerpen, als zij behouden
aankomt, zullen zij haar aanbidden, als zij breekt, zullen zij van de
stukken talismans maken."--Dit zeggende, wierp hij eene flesch naar
beneden, die in duizend stukken brak, terwijl de inlanders luide
kreten slakende, zich naar hunne ronde hutten begaven.--Een weinig
verder riep Kennedy uit: "Zie eens dien zonderlingen boom! hij is
boven en beneden van eene verschillende soort."--"Mooi!" zeide Joe,
"hier is een land waar de eene boom op den anderen groeit."--"Het
is eenvoudig een stam van een vijgeboom," antwoordde de doctor,
"waarop een weinig groeizame aarde gekomen is; de wind heeft op een
goeden dag een zaadje van een palmboom daarop gewaaid en de palmboom
is opgekomen, als in het veld."--"Eene fraaie manier," zeide Joe;
"die ik in Engeland zal invoeren; dat zal goed staan in de parken van
Londen, zonder te rekenen dat het een middel zou wezen om het aantal
vruchtboomen te vermeerderen; men zou tuinen in de hoogte hebben,
hetgeen alle kleine grondeigenaars zeer zou aanstaan."
Op dit oogenblik moest de Victoria stijgen om een bosch van boomen
over te trekken, die meer dan 300 voet hoog waren, eene soort
van eeuwenheugende banaanboomen.--"Dat zijn prachtige boomen,"
riep Kennedy uit, "ik ken niets zoo schoon als het gezicht van
deze eerwaardige bosschen. Zie eens, Samuel."--"De hoogte van deze
bananen is waarlijk verwonderlijk, mijn waarde Dick, en echter zou zij
geene verwondering wekken in de bosschen van Amerika."--"Hoe! zijn
er nog hooger boomen?"--"Zonder twijfel, onder hen, die wij de
'mammouthsboomen' noemen. In Californië heeft men een cederboom
gevonden van 450 voet hoogte, hetgeen hooger is dan de toren van
het Parlementshuis en zelfs dan de groote piramide van Egypte. Van
onder had hij 120 voet in omtrek en uit de concentrische lagen van
zijn hout maakte men op dat hij meer dan 4000 jaar oud was."--"Maar,
mijnheer! dat is dus niet te verwonderen. Als men 4000 jaar leeft, wat
is dan natuurlijker dan eene zoo schoone lichaamsgestalte te hebben?"
Terwijl de doctor dit verhaalde en Joe had geantwoord, had het bosch
weder plaats gemaakt voor eene groote verzameling hutten, in een
kring rondom een plein geplaatst. In het midden groeide een enkele
boom, en toen Joe hem zag, riep hij uit: "Welnu, als deze 4000 jaar
lang dergelijke bloemen voortbrengt, vind ik het niet zeer mooi van
hem." En hij toonde een reusachtigen wilden vijgeboom, welks, stam
geheel verdween onder eene massa menschenbeenderen; de bloemen, waarvan
Joe sprak, waren pas afgesneden hoofden, opgehangen aan dolken, die in
de schors staken.--"De oorlogsboom der Kannibalen," zeide de doctor;
"de Indianen nemen den schedel de Afrikanen het geheele hoofd."--"Dat
is eene zaak van mode," zeide Joe.
Maar reeds verdween het dorp met de bloedige hoofden aan den horizon,
toen een ander, verder gelegen, een niet minder terugstootend
schouwspel aanbood: half verslonden lijken, geraamten, die in
stof vielen, menschelijke ledematen, hier en daar verstrooid,
waren overgelaten aan de hyena's en jakhalzen.--"Dit zijn zeker
de lichamen der misdadigers, zoo als in Abyssinië het gebruik is;
men geeft ze ten prooi aan de wilde dieren, die hen op hun gemak
verslinden, na hen met één beet gedood te hebben."--"Het is niet
veel wreeder dan de galg," zeide de Schot, "het is smeriger, dat is
alles."--"In de zuidelijke streken van Afrika," hernam de doctor,
"vergenoegt men zich den misdadiger in zijne eigene hut op te sluiten
met zijne beesten en misschien ook zijn huisgezin, men steekt die
in brand en alles verbrandt te zamen. Dat noem ik wreedheid, maar ik
beken met Kennedy, dat, als de galg minder wreed is, zij ten minste
even barbaarsch is."--Joe wees, dankzij het uitmuntende gezicht,
waarvan hij zich zoo goed bediende, eenige troepen vluchtende vogels,
die aan den horizon zweefden.--"Dat zijn arenden," riep Kennedy uit,
na hen met zijn verrekijker herkend te hebben, "prachtige vogels wier
vlucht even snel is als de onze."--"De hemel beware ons voor hunne
aanvallen!" zeide de doctor, "zij zijn voor ons meer te vreezen dan
de wilde dieren of de woeste stammen."--"Bah!" antwoordde de jager,
"Wij zouden hen door geweerschoten verwijderen."--"Ik wil liever,
mijn waarde Dick, tot dit middel mijne toevlucht niet nemen; de
taf van onzent ballon zou geen weerstand bieden; gelukkig geloof ik
dat deze geduchte vogels door onzen luchtballon meer verschrikt dan
aangelokt worden."--"Daar valt mij iets in," zeide Joe, "want heden
krijg ik denkbeelden bij dozijnen: als wij eens een span levende
arenden konden krijgen, dan zouden wij hen voor ons schuitje spannen
en zij zouden ons door de lucht voorttrekken."--"Het middel is wel
eens in allen ernst voorgesteld," antwoordde de doctor, "maar ik
geloof dat het slecht uitvoerbaar is, omdat deze dieren koppig van
aard zijn."--"Men zou hen dresseeren," hernam Joe; "in plaats van
met gebitten zou men hen leiden met ooglappen, die hun het gezicht
beletten; als zij eenoogig waren, zouden zij rechts of links gaan,
blind daarentegen zouden zij stilstaan."--"Veroorloof mij, beste Joe,
de voorkeur te geven aan een gunstigen wind boven uw span van arenden,
dat kost minder voedsel en is veiliger."--"ik veroorloof het u,
mijnheer, maar ik blijf bij mijn denkbeeld."
Het was middag; de Victoria ging sedert eenigen tijd
langzamer. Plotseling treffen kreten en gefluit de ooren der reizigers;
zij bogen zich voorover en zagen in eene opene vlakte een schouwspel
dat hen deed ontroeren. Twee volkstammen vochten verwoed en deden
wolken van pijlen door de lucht vliegen. De strijders, begeerig
om elkander te dooden, bemerkten de aankomst der Victoria niet;
zij waren omtrent 300 in getal; de meesten rood van het bloed
der gekwetsten, waarin zij plasten, vormden een afzichtelijk
schouwspel. Toen de luchtballon verscheen hielden zij een oogenblik
op; het gehuil verdubbelde, eenige pijlen werden naar het schuitje
afgezonden en een daarvan kwam zoo dicht, dat Joe haar met de hand
kon grijpen.--"Laat ons buiten hun bereik stijgen!" riep de doctor
uit! "Geen onvoorzichtigheid mogen wij begaan."
De slachting ging van beide kanten voort met bijl- en sagaaislagen;
zoodra een vijand op den grond lag haastte zich zijne tegenpartij
hem het hoofd af te snijden; de vrouwen, die deelnamen aan het
gevecht, raapten de bloedige hoofden op en stapelden die op aan elk
einde van het slagveld; dikwijls vochten zij om die afzichtelijke
zegeteekenen te veroveren.--"Welk een afgrijslijk tooneel!" zeide
Kennedy met verontwaardiging.--"Het zijn leelijke kerels!" zeide
Joe, "maar als zij eene uniform hadden, zouden zij gelijk zijn
aan alle strijders der wereld."--"Ik heb veel lust om in het
gevecht tusschen beiden te komen," zeide de jager, zijne karabijn
aanleggende.--"Neen! neen!" antwoordde de doctor, "laten wij ons
bemoeien met wat ons aangaat. Weet gij wie gelijk of ongelijk heeft,
dat gij de rol van Voorzienigheid wilt spelen? Laat ons zoo spoedig
mogelijk dit afschuwelijk schouwspel ontvlieden! Als de groote
veldheeren aldus het tooneel hunner daden konden overzien, zouden
zij misschien den lust naar bloed en veroveringen verliezen."
Het opperhoofd van eene dezer woeste partijen onderscheidde zich door
een athletischen lichaamsbouw en eene herkulische kracht; met de eene
hand wierp hij zijne lans in de dichte gelederen zijner vijanden en
met de andere maakte hij eene groote slachting met zijne bijl. Op
een oogenblik wierp hij zijne door bloed rood geverfde sagaai weg,
stortte zich op een gewonde, sneed diens arm met een enkelen slag af,
nam hem met eene hand en, hem aan den mond brengende, begon hij er
gretig in te bijten.--"Welk een afschuwelijk beest!" zeide Kennedy,
"ik kan mij niet langer weerhouden." En de bevelhebber door een
kogel in het voorhoofd getroffen, viel achterover. Bij zijn val
maakte een panische schrik zich van zijne krijgers meester; deze
bovennatuurlijke dood verschrikte hen, terwijl hij den ijver hunner
vijanden aanzette, en in eene seconde was het slagveld door de helft
der strijders verlaten.--"Laat ons hooger op een luchtstroom zoeken,
die ons medevoert," zeide de doctor, "dit schouwspel walgt mij."
Maar hij verwijderde zich niet zoo spoedig of hij kon de overwinnende
stam zien, die zich op de dooden en gekwetsten wierp, zich onderling
dat warme vleesch betwistte en het gretig verslond.--"Dat is
akelig!" zeide Joe.
De Victoria steeg, het gehuil van die razende bende vervolgde
hem eenige oogenblikken, maar eindelijk naar het zuiden gevoerd,
verwijderde hij zich van dit tooneel van bloeddorst en kannibaalsche
wreedheid. Het terrein vertoonde toen afwisselende oneffenheden met
talrijke wateren die naar het oosten liepen; zij stortten zich zonder
twijfel in die uitwateringen van het meer Nû of de Gazellenrivier,
waarvan Guillaume Lejean zulke merkwaardige bijzonderheden heeft
opgeteekend. Toen de nacht kwam, wierp de Victoria het anker uit op
27° lengte en 4° 20' noorderbreedte, na een tocht van 150 mijlen.