Dum longa tempo li atente rigardis la skribaĵon, poste ekkriis
subite: "Tio estas latinaĵo, sinjoro; oni pendigu min, se ĝi
ne estas latinaĵo."
"Diru, kion ĝi enhavas," ordonis la kalifo, "se latinaĵo ĝi
estas."
Selim tradukis: "Ho vi, kiu ajn trovos ĉi tion, laŭdu Allah'on
pro lia favorkoreco! Kiu enflaros la pulvoron en ĉi tiu
skatoleto kaj diros: _Mutabor_, tiu povos sin aliformigi en kiun
ajn beston kaj komprenos la lingvon de la bestoj. Por reveni en
sian homan figuron, li klinu sin trifoje orienten kaj rediru tiun
saman vorton. Sed, post la aliformiĝo, gardu vin, ke vi ne
ridu; alie la sorĉvorto tute malaperos el via memoro, kaj vi
restos besto."
Kiam Selim la Saĝa finis legi, pleniĝis de ĝojo la koro de l'
kalifo. Li ordonis al la saĝulo ĵure promesi, ke li al neniu
malkovros la sekreton, donacis al li belan veston kaj foririgis
lin. Kaj al sia grandveziro li diris: "Jen bonegan aĉeton ni
faris, Mansor. Kiel ĝoje mi atendas la momenton, kiam mi fariĝos
besto! Morgaŭ matene vi venu al mi. Poste ni iros kune sur la
kamparon, enflaros iomete el mia skatoleto, kaj aŭskultos, kion
oni paroladas en aero kaj sub akvo, en arbaro kaj sur kampo."