_Si Urbana cay Feliza_.--MANILA ...
FELIZA: N~gayon tutupdin ang cahin~gian mo, na ipinan~gaco co so iyo
sa huling sulat fecha....
Sa man~ga panahóng itong itinirá co sa Ciudad, ay marami ang
dumarating na bata, na ipinagcacatiuala nang magulang sa aquing
maestra, at ipinag bibilin na pag pilitang macatalastás nang tatlong
daquilang catungculan nang bata na sinaysay co sa iyo. Sa manga batang
ito, na ang iba,i, casing edad mo, at ang iba,i, humiguit cumulang, ay
na pag quiquilala ang magulang na pinagmulan, sa cani-canilang
cabaitan ó cabuhalhalán nang asal. Sa carunun~gang cumilala sa Dios ó
sa cahan~galan, ay nahahayág ang casipagan nang marunong na magulang
na magturo sa anac, ó ang capabayaan. Sa man~ga batang ito,i, ang
iba,i, hindi marunong nang ano mang dasal na malalaman sa doctrina
cristiana, na para baga nang _Ama namin, sumasampalataya, punong
sinasampalatayanan_, na sa canilang edad disin, ay dapat nang maalaman
nang bata, caya hindi maca sagót sa aming pagdarasál ó maca sagót man
ang iba,i, hindi magauing lumuhód, ó di matutong uman-yó, na nauucol
bagang gauin sa harapán nang Dios. Sa pag darasál namin, ay nag
lulupagui, sa pagsimba,i, nag papalin~galin~ga, sa pagcain ay nag
sasalaulâ, sa pag lalaro,i, nananampalasan sa capoua bata, ó
nan~gun~gusap caya nang di catouiran; caya ang man~ga batang ito,i,
maquita mo lamang ay maca pag dadalang galit. ¡Oh Feliza, gandang
palad natin, at pinagcalooban tayo nang Pan~ginoong Dios nang marunong
na magulang! Dahilan sá cahangalang ito nang man~ga bata, ay di unang
itinuro nang Maestra,i, ang dasalan, at nang matutong cumilala at
maglingcód sa Dios; ang pagbasa nang sulat, cuenta, pagsulat,
pananahi, at nang maalis sa cahan~galan. Dinguin mo naman ang aming
gagauin sa arao arao.
Sa umagang pagca guising bago cami malis sa hihigán, nag cucruz muna,
nagpupuri,t, nagpapasalamat sa Dios, para rin naman nang itinuturo sa
atin nang canitang magulang. Macaraan ang ilang minuto, maniniclohód
cami saharapán nang larauan nang ating Pan~ginoong Jesucristo at ni
Guinoong Santa Maria, ihahayin ang púso sa pag lilingcód sa Dios sa
arao na yaon, hihin~gi nang gracia na icaiilag sa casalanan.
Cun matapos ito,i, maghihilamos, magsusuclay, magbibihis nang damit na
malinis, patutun~go sa hagdanan, at bago manaog ay magcucruz muna,
yayauo sa simbahan; sa paglacad namin ipinagbabaual ang
magpalin~gap-lin~gap, ang maglaró at magtauánan. Pagdating sa pintoan
nang simbahan, ay magdarasál ang baua,t, isa sa amin nang panalan~ging
sinipi sa salmo na na sa ejercicio cuotidiano. Pagcaoc nang tubig na
bendita, ay iniaalay co sa aquing maestra, sapagca,t, cautusán, na cun
may casamang mahal ó matandá, ay dapat ialay. Pagca tapos, ay lalacad
at maniniclohód sa harap nang Santísimo Sacramento; ang iba,i,
magdarasál nang rosario, ang iba,i, may hauac na libro sa camáy at
dinadasál ang man~ga panalan~ging ucol sa pagsisimbá. Sa pagluhód
namin, ay ibinabaual nang Maestra, na palibotlibotin ang matá,
itinuturo na itun~gó ang ulo, at nang houag malibáng sa lumalabas at
pumapasoc na tauo. Cun cami,i, naquiquinyig nang sermón, ay
tinutulutang umupó cami, n~guni, ipinagbabaual ang maningcayád,
sapagca,t, sa lalaqui ma,t, sa babaye, ay mahalay tingnan ang upòng
ito, at tila ucol lamang sa hayop. Sa Pagupó namin, ay ipinagbibilin
nang Maestra na cami ay magpacahinhin, itatahimic ang bibig, matá at
boong catauan, paquiquingang magaling ang aral nang Dios Espíritu
Santo, na ipinahahayág nang Sacerdote Feliza, nan~gan~galó na ang
camáy co sa pagsúlat, ay sa iba nang arao sasaysayin co sa iyo ang
man~ga biling ucol sa paglagay sa simbahan. Ihalic mo aco sa camay ni
ama,t, ni ina: Adios, hangang sa isang sulat.--URBANA.