La Princo dankis al la Sorcxisto, kvankam ne tre fervore; cxar li ne
plene kredis, ke la Sorcxisto telegrafis al la kato; kaj ecx se tio
estus vera, Vanc' antauxe tiel gxenis kaj turmentis tiun kompatindan
beston, ke li iom hontis, nun petonte de gxi favoron. Tamen li
antauxeniris laux la vojo dirita, trapasis la blankan pordeton, kaj gaje
marsxis sur la sxoseo. Li ja iom timis la malican Generalon Bopi; sed,
spite siaj duboj, li sentis iom da fido al la Fragokolora Sorcxisto, kaj
li intencis esti tre singardema alproksimigxante al la palaco.
Kiel la Sorcxisto promesis, je la sunsubiro la juna Princo trovis la
finon de sia longa marsxado, kaj ekvidis la karan familian hejmon, en
kiu li naskigxis kaj cxiam vivadis, gxis kiam liaj propraj malbonfaroj
lin forigis. Al la lama kaj lacega Princo tre bele aspektis la velurecaj
terasoj, la helblua lago, la marmoraj statuoj, briletantaj fontanoj,
belegaj floroj, flirtantaj filikoj kaj ombra arbaro; kaj antaux cxio, la
vasta ora palaco mem, kaj la brilantaj turetoj, spegulantaj la radiojn
de la subiranta suno. Pro gxojo la Princo vere povus plori.
Mire kvieta sxajnis la tuta cxirkauxajxo. Sur la lago dormis la blankaj
cignoj, kaj la pavoj staris sur la teraso similaj al juvelricxaj
figuroj. Timeme cxirkauxrigardante, por sercxi postsignojn de la malbona
Generalo, la Princo senbrue trairis la arbetaron, gxis li sin trovis tre
proksima al la cxefa enirejo de la palaco. Ankoraux neniaj postsignoj de
la malvera regxo. La regxa kato, pli grasglata ol kiam la Princo gxin
turmentadis, sidis sola sur la perono, serene sin lekanta.
"Efektive vi pli bone farus elvenante," gxi diris, "kaj ne plu restante
post tiu migdalarbo; cxar mi tre facile vin vidas."
Auxdinte tion, la Princo elpasxis, ankoraux zorgeme cxirkauxrigardante,
kaj demetis la skatolon sur la sxtuparon.
"Kara kato," li gxentile diris, "kiel vi fartas?"
"Ho, ho!" iom malafable respondis la ratkaptisto. "Kara kato! Kiel
kortusxante!"
"Mi forestis longan tempon," provdiris la Princo.
"Estas eble," respondis la kato; "tamen la tagoj cxi tie pasis suficxe
rapide. Ni ne malgrasigxis dum via foresto."
"Tio estas vera," iom honteme konsentis la Princo, kaj li rapide
sxangxis la paroltemon. "Kie cxiuj estas?"
"Senkapigitaj," mallonge respondis la alia; "tio estas, cxiuj esceptinte
la Regxon."
"Cxu vi volas diri Generalon Bopi?" demandis Vanc'; "vi scias ke mi
havas en mia skatolo la veran Regxon."
"Ne cxikanu!" akre respondis la kato. "Oni ekkonas regxon per liaj agoj.
Se vi estus vidinta, kiamaniere li senkapigis homojn, dekstre kaj
maldekstre, mi opinias, ke vi nomus lin iom pli ol generalo. La
malmultaj, kiuj ankoraux vivas, jam rapidis for de la palaco, kaj en la
arbaro sin kasxas."
"Kie do estas la Gen--la Regxo mem?" maltrankvile demandis Vanc'.
"Ho!" nezorge respondis la kato; "li estas apuda."
"Kie?" demandis Vanc'.
"Cxi tie," respondis la kato.
"Mi lin ne vidas," diris la Princo, kun ektremo, cxiuflanke
okulsercxante.
"Cxu ne?" diris la kato; "tio estas cxar vi ne povas travidi min."
"Kiel strange vi parolas, kato!" ekkriis Vanc'. "Mi ne scias kion vi
volas diri."
"Nu," respondis la kato, "vi memoras tiujn amuzajn bombonojn?"
"Jes," murmuretis la Princo, honteme rugxigxanta.
"Unu ruligxis sub la sofon," penseme diris la kato.
"Jes," respondis Vanc'; "mi rememoras, ke unu falis, kaj ke mi ne povis
gxin trovi."
"Post kiam mi ricevis la telegramon de la Fragokolora Sorcxisto," diris
la kato, "mi elrulis la bombonon mezcxambren. Gxi estis bela bombono,
kaj la Regxo envenante vidis gxin, kaj tuj gxin englutis."
"Nu," ekscitite kriis la Princo, "kio poste?"
La kato elpusxis sian langon, kaj lekis la lipojn. "Li estis tre mola,"
gxi diris.
"Vi lin mangxis?" senspire demandis Vanc'.
La kato trankvile balancis la kapon; kaj gxiaj vangharoj kuntirigxis pro
la memoro de gxia mangxado.
"La patro, do," gxoje kriis la Princo, "denove estas la Regxo; aux li
estos, kiam li suficxe grandigxos. Vi diras, ke vi ricevis de la
Fragokolora Sorcxisto telegramon. Diru al mi, kara kato, ho diru al mi,
kion li diris."
"Ne povos gxis la noktomezo," diris la kato; "alie la sorcxprocedo ne
funkcios, kaj cxio malprosperos."