Kamparano, kiu havis sur sia farmo malgrandan monteton, foje deziris
prilabori ĝin, kaj tial en unu tago komencis tie plugi. Tuj aperis la
koboldo, kiu loĝis interne de la monteto, kaj demandis la kamparanon
kial li plugas sur la tegmento de sia domo. La kamparano respondis ke li
ne sciis ke la vireto tie loĝas, sed aldonis ke nekulturado de la
monteto estas por ili ambaŭ malprofito. Li tial faris la jenan proponon:
"Se vi permesos al mi planti kaj rikolti tie ĉi, mi donacos al vi ĉion,
kio en la unua jaro kreskos sub la tero, dum mi prenos tion, kio kreskos
supre. La sekvontan jaron mi prenos la malsupraĵojn kaj vi ricevos la
supraĵojn, kaj tiel plu jare." La koboldo volonte konsentis. La
kamparano tial plantis en la unua jaro tritikon, kaj la koboldo ricevis
nur la radikojn, dum la kamparano prenis la tritikon mem. La sekvantan
jaron li plantis napojn, prenante mem la napojn, dum li donacis al la
koboldo la foliojn. Pro sia malspriteco la koboldo ne komprenis kiel la
kamparano trompis lin kaj tial ili ambaŭ vivis amike multajn jarojn.