Nun hob sie den Blick und blinzelte ihn an: »Biste mer bees,
Pittchen?« Ein Schluchzen stieß sie noch. »Ech kann doch neist dafor!«
»Nä, nä, kreisch nor net -- Kotzdonner, dau sollst net kreischen,
Zeih!« Er stieß mit dem Fuß auf. »Ech haon et jao net e su bees
gemaant. Äwer dau moßt mer aach net ontreu gänn -- hörste, Zeih, net
ontreu. Zeih!« Er rüttelte sie schon wieder.
»Nä, nä -- o mein schien Röckche! Mein Schörz!«