XLV.

Wensch den vertrekkenden gasten wel

thuis, en wisch de spooren van hun schreeden

weg.

Neem tot uw hart, met een glimlach, wat

ligt is en eenvoudig en nabij.

Vandaag is het feest der schimmen, die niet

weeten wanneer zij sterven.

Laat uw lach een wufte blijheid zijn als

lichtgetwinkel op golfjes.

Laat uw leeven luchtig dansen op de kant

van den Tijd, als daauw op de punt van een

blad.

Sla in akkoorden van uw harp, grillige,

vliedende ritmen.

De Hoovenier · 第 66 / 106 题